Με κάθε νέα δημόσια εμφάνισή του, ο υφυπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριος Λαζαρίδης φαίνεται να βαραίνει ακόμη περισσότερο τη θέση του, μετατρέποντας μια ήδη προβληματική υπόθεση σε διαρκή πηγή πολιτικής φθοράς για την κυβέρνηση. Η χθεσινή του παρουσία στο OPEN, σε υψηλούς και επιθετικούς τόνους, αντί να εκτονώσει την πίεση, έδωσε νέα τροφή στην αντιπαράθεση και ενίσχυσε την εικόνα αμηχανίας γύρω από το πρόσωπό του.
Ο βουλευτής Καβάλας επιχείρησε να υπερασπιστεί την πορεία του, επανερχόμενος στο θέμα του τίτλου σπουδών του, τον οποίο, όπως υποστηρίζει, απέκτησε το 1992 από το The College of Southeastern Europe. Στη συνέντευξή του παραδέχθηκε επί της ουσίας ότι το 2007 μπορούσε κάποιος να εργαστεί ως μετακλητός υπάλληλος ακόμη και με βεβαίωση σπουδών που δεν είχε αναγνωριστεί, επιχειρώντας να στηρίξει την επιχειρηματολογία του στο τότε θεσμικό πλαίσιο.
Οι δηλώσεις που άνοιξαν νέο κύκλο πίεσης
Ο κ. Λαζαρίδης υποστήριξε ότι, με βάση το πιο χαλαρό πλαίσιο του νόμου 2190/1994, υπήρχαν περιπτώσεις στις οποίες πρόσωπα χωρίς πλήρη τυπικά ακαδημαϊκά προσόντα διορίζονταν ως μετακλητοί υπάλληλοι και εμφανίζονταν στα σχετικά ΦΕΚ με τον τίτλο του ειδικού επιστήμονα. Με τη διατύπωση αυτή, όχι μόνο δεν απομάκρυνε τα ερωτήματα, αλλά στην πράξη επανέφερε με εντονότερο τρόπο το ζήτημα της ουσίας του διορισμού του και των προϋποθέσεων που ίσχυαν.
Όταν κλήθηκε να απαντήσει και για παλαιότερη ανάρτησή του στο Facebook, στην οποία γινόταν λόγος για «όσους έχουμε αποφοιτήσει από δημόσιο πανεπιστήμιο», επιχείρησε να δώσει μια μάλλον αδύναμη εξήγηση, λέγοντας ότι μιλούσε γενικά και ότι ενδεχομένως επρόκειτο για διατύπωση που θα μπορούσε να είχε αποδοθεί διαφορετικά. Η απάντηση αυτή δεν έπεισε και προστέθηκε σε μια σειρά χειρισμών που ενισχύουν την εντύπωση ότι ο ίδιος αδυνατεί να δώσει καθαρές και πειστικές εξηγήσεις.
Το βάρος μεταφέρεται πλέον στην κυβέρνηση
Παρά την ένταση της κριτικής, ο υφυπουργός ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να παραιτηθεί, δηλώνοντας ότι δεν πρόκειται να κάνει τη χάρη στην αντιπολίτευση. Η στάση αυτή μπορεί να τον ικανοποιεί πολιτικά σε προσωπικό επίπεδο, όμως εντός της κυβερνητικής παράταξης υπάρχουν ήδη αρκετοί που θα προτιμούσαν να λήξει άμεσα αυτή η εκκρεμότητα, ακριβώς επειδή η συνέχισή της επιβαρύνει συνολικά το κυβερνητικό σχήμα.
Το πρόβλημα, πλέον, δεν αφορά μόνο τον ίδιο. Κάθε νέα δήλωση του Λαζαρίδη αναγκάζει κυβερνητικά στελέχη και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας να απολογούνται για μια υπόθεση που αντί να κλείνει, διευρύνεται. Η αίσθηση που διαμορφώνεται είναι ότι η υπόθεση έχει πάψει να είναι ατομική και έχει μετατραπεί σε εστία πολιτικού κόστους για το σύνολο της κυβέρνησης.
Το Μαξίμου καλύπτει ή παρακολουθεί την έκθεση;
Μέχρι στιγμής, το Μέγαρο Μαξίμου εξακολουθεί να του παρέχει πολιτική κάλυψη. Το ερώτημα που κυριαρχεί είναι αν πρόκειται για συνειδητή στήριξη ή για μια τακτική αναμονής που επιτρέπει στον ίδιο να εκτίθεται όλο και περισσότερο, μέχρι να κριθεί ότι η ζημιά έχει γίνει μη αναστρέψιμη.
Σε κάθε περίπτωση, όσο δεν δίνεται καθαρή πολιτική λύση, το θέμα θα παραμένει ανοιχτό και θα επιστρέφει με μεγαλύτερη ένταση. Η υπόθεση Λαζαρίδη έχει ήδη ξεπεράσει τα όρια μιας προσωπικής αμφισβήτησης και εξελίσσεται σε δοκιμασία αντοχών για το κυβερνητικό επιτελείο. Το αν το Μαξίμου θα συνεχίσει να τον στηρίζει ή θα αναγκαστεί να αναθεωρήσει τη στάση του, θα φανεί σύντομα.
