Σαφής απειλή κατά Κύπρου και Ελλάδας από Ιρανό στρατηγό εν μέσω κλιμάκωσης στη Μέση Ανατολή

Σε δήλωση με σαφές πολεμικό αποτύπωμα προχώρησε ο Ιρανός στρατηγός Τζαμπάρι, κατονομάζοντας ευθέως την Κύπρος και κατ’ επέκταση την Ελλάδα, σε μια περίοδο έντασης στη Μέση Ανατολή μετά τον θάνατο του Αγιατολάχ Χαμενεΐ.

Ο Ιρανός αξιωματούχος διατύπωσε ανοιχτή απειλή, υποστηρίζοντας ότι η Κύπρος αποτελεί βασικό στόχο των ιρανικών δυνάμεων.

«Οι Αμερικανοί έχουν μεταφέρει το μεγαλύτερο μέρος των μαχητικών τους αεροσκαφών στην Κύπρο. Θα εξαπολύσουμε επιθέσεις στην Κύπρο έως ότου οι Αμερικανοί αναγκαστούν να αποχωρήσουν», δήλωσε σε ιρανικό μέσο ενημέρωσης.

Τα ξημερώματα της Δευτέρας 2/3 καταγράφηκε για πρώτη φορά πλήγμα ιρανικού drone τύπου Shahed στη βρετανική βάση στο Ακρωτήρι, με αποτέλεσμα σοβαρές ζημιές και εκρήξεις.

Παράλληλα, εντοπισμός ύποπτου drone πάνω από το αεροδρόμιο της Πάφου οδήγησε σε άμεση εκκένωση του χώρου και ακύρωση πτήσεων, ενώ εκατοντάδες επιβάτες απομακρύνθηκαν εσπευσμένα.

Αθήνα και Λευκωσία διατηρούν ανοιχτό δίαυλο επικοινωνίας. Μετά από απόφαση του ΚΥΣΕΑ, η Ελλάδα αποστέλλει άμεσα τη φρεγάτα «Κίμων» και ζεύγος μαχητικών F-16 στην Κύπρο, θέτοντας τις ένοπλες δυνάμεις σε καθεστώς αυξημένης επιφυλακής.

Στο επίκεντρο η Σούδα μετά τις ιρανικές απειλές για αμερικανικές βάσεις

Μετά τις δηλώσεις του Ιρανού στρατηγού Τζαμπάρι περί επιθέσεων σε αμερικανικές εγκαταστάσεις, το ερώτημα που κυριαρχεί στην Ανατολική Μεσόγειο αφορά το ενδεχόμενο απειλής κατά της Σούδα.

Η απόσταση από το δυτικό Ιράν έως την Κρήτη υπολογίζεται μεταξύ 2.100 και 2.500 χιλιομέτρων, εύρος που προσεγγίζει τα ανώτατα όρια των ιρανικών δυνατοτήτων. Σε ό,τι αφορά τους βαλλιστικούς πυραύλους, ορισμένα συστήματα εκτιμάται ότι φθάνουν θεωρητικά τα 2.500 χιλιόμετρα, με την τελική εμβέλεια να εξαρτάται από το βάρος της κεφαλής και τις παραμέτρους ακρίβειας, ενώ οποιαδήποτε εκτόξευση θα αντιμετώπιζε εκτεταμένο πλέγμα ραντάρ και αντιπυραυλικής άμυνας.

Για τα drones τύπου Shahed, παρά τις αναφορές περί μεγάλης αυτονομίας, μια πορεία έως την Κρήτη συνεπάγεται πολύωρη πτήση και αυξημένη πιθανότητα έγκαιρου εντοπισμού πριν την προσέγγιση του Αιγαίου.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο, η διαδρομή προς τη Σούδα προϋποθέτει διέλευση άνωθεν κρατών με ισχυρή επιτήρηση, όπως το Ιράκ, η Τουρκία και η Ιορδανία, ή κίνηση μέσω της Ανατολικής Μεσογείου, όπου καταγράφεται έντονη παρουσία αμερικανικών και συμμαχικών ναυτικών δυνάμεων.

Σύμφωνα με εκτιμήσεις ειδικών, σε θεωρητικό επίπεδο ορισμένα ιρανικά οπλικά συστήματα θα μπορούσαν να καλύψουν την απόσταση εφόσον εκτοξευθούν από τα δυτικά σύνορα του Ιράν. Σε πρακτικό επίπεδο, η διάρκεια πτήσης και τα πολλαπλά στάδια επιτήρησης δημιουργούν διαδοχικά σημεία αναχαίτισης.

Η απειλή παραμένει αντικείμενο αξιολόγησης, με τη Σούδα να καλύπτεται από εκτεταμένη αμυντική διάταξη και την Ελλάδα να διατηρεί αυξημένη κινητοποίηση σε Κρήτη και Κύπρο.