18 Νοεμβρίου 2026

Σαμαράς: Οι πολίτες πλήρωσαν τις τράπεζες, ώρα για κούρεμα - Οι πέντε «άξονες»

Γενναία αναδιάρθρωση των ιδιωτικών οφειλών προς το Δημόσιο, βαθύ «κούρεμα» των μη βιώσιμων κόκκινων δανείων και ειδικό ταμείο χρηματοδότησης για μικρομεσαίες επιχειρήσεις πρότεινε ο Αντώνης Σαμαράς στο 5ο Οικονομικό Συνέδριο της «Ναυτεμπορικής». Από το βήμα του συνεδρίου, που πραγματοποιείται στο Conrad Athens – The Ilisian με τίτλο «Ελληνική Οικονομία – Η νέα αρχιτεκτονική», ο πρώην πρωθυπουργός έθεσε στο επίκεντρο της παρέμβασής του το ιδιωτικό χρέος και την περιορισμένη πρόσβαση των μικρών επιχειρήσεων στον τραπεζικό δανεισμό.

Ο κ. Σαμαράς έθεσε ως στόχους την αύξηση του ΑΕΠ, τη μείωση του δημόσιου χρέους και την αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των διαθέσιμων πόρων. Υποστήριξε ότι η επίτευξή τους απαιτεί μεταρρυθμίσεις που διευρύνουν την παραγωγική βάση. Παρουσίασε πέντε άξονες που, κατά την εκτίμησή του, μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά: χρηματοδότηση των μικρομεσαίων, αξιοποίηση της αγροτικής γης, χαμηλότερο ενεργειακό κόστος, αύξηση της προσφοράς κατοικιών και παραγωγική αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας.

Αναδιάρθρωση χρεών και αιχμές προς τις τράπεζες

Περιγράφοντας την έκταση του ιδιωτικού χρέους, ο πρώην πρωθυπουργός ανέφερε ότι στο τέλος του 2025 περίπου 1,66 εκατομμύρια ΑΦΜ βρίσκονταν υπό μέτρα αναγκαστικής είσπραξης. Με βάση τα στοιχεία που επικαλέστηκε, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς την εφορία υπερέβαιναν τα 114 δισ. ευρώ, ενώ εκείνες προς τον ΕΦΚΑ και τα ασφαλιστικά ταμεία ανέρχονταν περίπου στα 52 δισ. ευρώ. Συνέδεσε τις κατασχέσεις και τις δεσμεύσεις λογαριασμών με την αδυναμία πολλών επαγγελματιών και επιχειρήσεων να αποκτήσουν πρόσβαση σε χρηματοδότηση και να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους.

Για τα χρέη προς την εφορία εισηγήθηκε αφαίρεση υπερβολικών προσαυξήσεων και επιβαρύνσεων από ανατοκισμό, μαζί με αναδιάρθρωση που θα επιτρέπει στους οφειλέτες να τηρούν τη ρύθμισή τους. Στο σενάριο που παρουσίασε, από τα 114 δισ. ευρώ μπορούν να ανακτηθούν 35 δισ. ευρώ σε μία δεκαετία, δηλαδή περίπου 3,5 δισ. ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο. Η διαφορά ανάμεσα στο συνολικό υπόλοιπο και στο ποσό που εκτιμά ότι μπορεί να εισπραχθεί αντιστοιχεί περίπου στο 70%. Κατά τον ίδιο, η επιστροφή οφειλετών στην οικονομική δραστηριότητα θα διεύρυνε τη φορολογική βάση και θα ενίσχυε τα δημόσια έσοδα.

Για τα κόκκινα δάνεια ζήτησε συνολική αναδιάρθρωση, με ουσιαστική μείωση των μη βιώσιμων οφειλών, διαγραφή συσσωρευμένων επιβαρύνσεων και μακροχρόνια εξόφληση με επιτόκιο που να μπορούν να εξυπηρετήσουν οι οφειλέτες. Υποστήριξε ότι με τους σημερινούς όρους παραμένουν δεσμευμένα ακίνητα και άλλα περιουσιακά στοιχεία που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν. Υπενθύμισε επίσης ότι το κόστος της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών επιβάρυνε τους φορολογουμένους.

Η κριτική του επεκτάθηκε στην κατανομή της τραπεζικής χρηματοδότησης. Κατά τον κ. Σαμαρά, η χρηματοδότηση της ελληνικής ιδιωτικής οικονομίας υπολείπεται του μέσου όρου της Ευρωζώνης και μικρό μέρος των δανείων φτάνει στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. Πρότεινε, πριν από τη διανομή μερισμάτων, να αφαιρείται ποσό που αντιστοιχεί στον αναβαλλόμενο φόρο και να διοχετεύεται μέσω ειδικού μηχανισμού σε Ταμείο Παραγωγικής Χρηματοδότησης. Το Ταμείο, όπως το περιέγραψε, θα στήριζε μικρομεσαίες επιχειρήσεις, αγροτικές εκμεταλλεύσεις και επενδύσεις εκσυγχρονισμού.

Κλειστές κατοικίες, αγροτική παραγωγή, ενέργεια και δημόσια περιουσία

Για τη στεγαστική κρίση, ο πρώην πρωθυπουργός ζήτησε φορολογικά κίνητρα ώστε κλειστές κατοικίες να επιστρέψουν στην αγορά, απλούστευση των διαδικασιών και διευθέτηση των εκκρεμοτήτων που εμποδίζουν τη χρήση τους. Εκτίμησε ότι το υφιστάμενο απόθεμα θα μπορούσε να αυξήσει ταχύτερα και με χαμηλότερο κόστος την προσφορά κατοικιών. Άσκησε κριτική στην επιλογή υψηλότερων συντελεστών δόμησης και μεγαλύτερης οικοδομικής πυκνότητας ως απάντηση στο στεγαστικό πρόβλημα. Συνέδεσε επίσης την πρόσβαση στη στέγη με την κοινωνική συνοχή και τη δυνατότητα των εργαζομένων να μετακινούνται για δουλειά.

Στην πρωτογενή παραγωγή έδωσε έμφαση στον κατακερματισμό της αγροτικής γης, στη γήρανση του αγροτικού πληθυσμού και στην εγκατάλειψη των εκμεταλλεύσεων. Επικαλέστηκε και τη συμφωνία με τη Mercosur ως πρόσθετη πρόκληση για τους Ευρωπαίους παραγωγούς. Πρότεινε κοινή διαχείριση μικρών εκτάσεων με διατήρηση της ιδιοκτησίας, ενίσχυση συνεργατικών σχημάτων, κοινή χρήση εξοπλισμού, συμβολαιακή γεωργία και μονάδες που συνδέουν την παραγωγή με τη μεταποίηση. Έθεσε επίσης ως προτεραιότητες τη χρηματοδότηση οργανωμένων εκμεταλλεύσεων, τη μείωση του ενεργειακού κόστους και την επισιτιστική επάρκεια.

Στην ενέργεια, υποστήριξε ότι η ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών χρειάζεται επαρκή αποθήκευση και ευρύτερο συνδυασμό πηγών, στον οποίο συμπεριέλαβε τον λιγνίτη. Ζήτησε να ολοκληρωθούν εκκρεμή υδροηλεκτρικά έργα, όπως της Μεσοχώρας και των Συκιών, και έθεσε ζήτημα επάρκειας ηλεκτρικής ενέργειας και νερού για τα κέντρα δεδομένων. Πρότεινε ακόμη ενεργειακή αξιοποίηση των υπολειμματικών απορριμμάτων και επεξεργασία αγροτικών αποβλήτων για παραγωγή βιοενέργειας και λιπασμάτων. Όπως ανέφερε, στην Ευρώπη αξιοποιείται ενεργειακά κατά μέσο όρο το 25% των υπολειμματικών απορριμμάτων, με ορισμένες χώρες να φτάνουν ή να ξεπερνούν το 50%.

Για τη δημόσια περιουσία εισηγήθηκε τη συγκρότηση εθνικού επενδυτικού αποθέματος με βάση ακίνητα και άλλα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου που σήμερα μένουν αναξιοποίητα. Το απόθεμα αυτό θα μπορούσε, κατά την πρότασή του, να αποτελέσει την κεφαλαιακή βάση ενός κρατικού επενδυτικού ταμείου. Προέβλεψε τη χρήση συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα όπου χρειάζεται, με διαφάνεια και μακροχρόνιο σχεδιασμό. Τα έσοδα και οι υπεραξίες θα μπορούσαν, όπως είπε, να χρηματοδοτούν επενδύσεις, να επιταχύνουν την αποπληρωμή χρέους και να στηρίξουν υποδομές, άμυνα και πολιτικές για την οικογένεια και το δημογραφικό.