Πίεση από τον Περσικό Κόλπο προς τον Τραμπ για συνέχιση του πολέμου με το Ιράν
Σε κρίσιμο σημείο φαίνεται να εισέρχεται η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών στη Μέση Ανατολή, καθώς βασικοί περιφερειακοί σύμμαχοι της Ουάσινγκτον ασκούν έντονες παρασκηνιακές πιέσεις για συνέχιση –και όχι τερματισμό– της στρατιωτικής εκστρατείας κατά του Ιράν. Σαουδική Αραβία και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα ηγούνται αυτής της γραμμής, θεωρώντας ότι η Τεχεράνη δεν έχει ακόμη αποδυναμωθεί σε βαθμό που να διασφαλίζει μια σταθερή ισορροπία ισχύος στην περιοχή.
Από επιφυλακτικότητα σε στρατηγική ευκαιρία
Η στάση των κρατών του Κόλπου παρουσιάζει αξιοσημείωτη μεταστροφή. Αν και αρχικά υπήρχε δυσαρέσκεια για την απουσία προειδοποίησης πριν από την έναρξη των αμερικανικών επιχειρήσεων, πλέον κυριαρχεί η εκτίμηση ότι έχει διαμορφωθεί μια ιστορική ευκαιρία για την αποδυνάμωση –ή ακόμη και την ανατροπή– της ιρανικής ηγεσίας.
Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, αξιωματούχοι από Σαουδική Αραβία, ΗΑΕ, Κουβέιτ και Μπαχρέιν μεταφέρουν προς την Ουάσινγκτον ότι δεν επιθυμούν έναν πρόωρο τερματισμό της σύγκρουσης χωρίς ουσιαστικές γεωπολιτικές αλλαγές στην Τεχεράνη.
Διπλή στρατηγική Τραμπ υπό πίεση
Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται εγκλωβισμένος ανάμεσα σε δύο αντιφατικές στρατηγικές. Από τη μία πλευρά αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο διπλωματικής διευθέτησης, από την άλλη κλιμακώνει τη ρητορική και τις στρατιωτικές επιχειρήσεις, επιδιώκοντας να επιτύχει χειροπιαστά αποτελέσματα.
Η πίεση από τους συμμάχους του Κόλπου ενισχύει τη γραμμή της συνέχισης των επιχειρήσεων, την ώρα που στο εσωτερικό των ΗΠΑ αυξάνονται οι επιφυλάξεις λόγω του κόστους του πολέμου – τόσο σε ανθρώπινες απώλειες όσο και σε οικονομικές επιπτώσεις.
Διαφοροποιήσεις εντός του αραβικού κόσμου
Παρά τη γενική στήριξη προς την Ουάσινγκτον, δεν υπάρχει πλήρης ομοφωνία. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εμφανίζονται ως ο πιο επιθετικός υποστηρικτής της κλιμάκωσης, εξετάζοντας ακόμη και το ενδεχόμενο χερσαίας επέμβασης, ενώ στο ίδιο μήκος κύματος κινούνται Κουβέιτ και Μπαχρέιν.
Αντίθετα, το Ομάν και το Κατάρ διατηρούν πιο ισορροπημένη στάση, προκρίνοντας διπλωματική λύση και αξιοποιώντας τον παραδοσιακό τους ρόλο ως διαμεσολαβητών μεταξύ Δύσης και Ιράν.
Οι όροι του Ριάντ για το τέλος της σύγκρουσης
Η Σαουδική Αραβία θέτει σαφείς και αυστηρούς όρους για μια ενδεχόμενη συμφωνία. Αυτοί περιλαμβάνουν την πλήρη εξουδετέρωση του ιρανικού πυρηνικού προγράμματος, την καταστροφή των βαλλιστικών δυνατοτήτων, τον τερματισμό της στήριξης σε παραστρατιωτικές οργανώσεις και τη διασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Στην ουσία, πρόκειται για στόχους που προϋποθέτουν είτε ριζική αλλαγή της ιρανικής πολιτικής είτε βαθιά αναδιάταξη της ίδιας της εξουσίας στην Τεχεράνη.
Ο κίνδυνος γενικευμένης ανάφλεξης
Παρά τη σκληρή γραμμή, οι ίδιες χώρες που πιέζουν για συνέχιση των επιχειρήσεων ανησυχούν για τις συνέπειες μιας παρατεταμένης σύγκρουσης. Η Σαουδική Αραβία φοβάται επιθέσεις σε ενεργειακές υποδομές, ενώ το Ιράν έχει ήδη προειδοποιήσει ότι μπορεί να πλήξει κρίσιμες εγκαταστάσεις, όπως μονάδες αφαλάτωσης.
Αναλυτές εκτιμούν ότι ένα σοβαρό πλήγμα με μεγάλες απώλειες σε κάποια χώρα του Κόλπου θα μπορούσε να λειτουργήσει ως καταλύτης για άμεση στρατιωτική εμπλοκή τους, μετατρέποντας την κρίση σε γενικευμένο περιφερειακό πόλεμο με παγκόσμιες συνέπειες.
