Στάρμερ: Το τέλος μιας εξαετούς πολιτικής πορείας

Εμφανώς φορτισμένος, με τη φωνή του να σπάει σε σημεία της δήλωσής του, ο Κιρ Στάρμερ στάθηκε έξω από την Ντάουνινγκ Στριτ και ανακοίνωσε το τέλος της πορείας του στην ηγεσία του Εργατικού Κόμματος, ανοίγοντας επισήμως τη διαδικασία διαδοχής.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός, κάνοντας απολογισμό της εξαετούς παρουσίας του στην ηγεσία των Εργατικών και της διετούς θητείας του στην πρωθυπουργία, δήλωσε ότι αποδέχεται το μήνυμα της κοινοβουλευτικής του ομάδας και θα αποχωρήσει από την ηγεσία του κόμματος.

Στην αρχή της ομιλίας του, ο Στάρμερ υπογράμμισε ότι το ερώτημα για το αν ήταν ο κατάλληλος άνθρωπος να αλλάξει το Εργατικό Κόμμα, να το οδηγήσει στην εξουσία και να ξεκινήσει το έργο βελτίωσης της ζωής εκατομμυρίων πολιτών έχει ήδη απαντηθεί. Το νέο κρίσιμο ερώτημα, όπως είπε, είναι εάν παραμένει ο κατάλληλος για να οδηγήσει τους Εργατικούς στις επόμενες γενικές εκλογές.

«Άκουσα την απάντηση της κοινοβουλευτικής μου ομάδας και την αποδέχομαι με καλή πίστη», ανέφερε, περιγράφοντας με αυτόν τον τρόπο την πολιτική πίεση που δέχθηκε από το εσωτερικό του κόμματός του.

Η παραίτηση και η ενημέρωση του βασιλιά

Ο Κιρ Στάρμερ τόνισε ότι κάθε απόφαση που έλαβε είχε ως γνώμονα, όπως είπε, το συμφέρον της χώρας. «Κάθε απόφαση που πήρα ήταν για να βάλω πρώτη τη χώρα που αγαπώ. Γι’ αυτό θα παραιτηθώ από την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος», δήλωσε.

Ο ίδιος γνωστοποίησε ότι είχε ήδη ενημερώσει τον βασιλιά Κάρολο για την απόφασή του. Όπως ανέφερε, μίλησε το πρωί με τον μονάρχη, προκειμένου να τον ενημερώσει για την πολιτική του επιλογή.

Παράλληλα, ξεκαθάρισε ότι δεν εγκαταλείπει άμεσα την πρωθυπουργία. Θα παραμείνει στη θέση του μέχρι να ολοκληρωθεί η εσωκομματική διαδικασία εκλογής νέου ηγέτη των Εργατικών, ώστε να διασφαλιστεί ομαλή μετάβαση της εξουσίας.

Ο Στάρμερ ανέφερε ότι θα κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για μια καθαρή και θεσμικά ομαλή παράδοση στον διάδοχό του, σε μια περίοδο που η Βρετανία εισέρχεται σε νέα φάση πολιτικής αβεβαιότητας.

Το χρονοδιάγραμμα της διαδοχής

Ο απερχόμενος ηγέτης των Εργατικών ανακοίνωσε ότι θα ζητήσει από την Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος να καθορίσει το πλήρες χρονοδιάγραμμα της διαδικασίας. Σύμφωνα με όσα είπε, οι υποψηφιότητες θα ανοίξουν στις 9 Ιουλίου και η διαδικασία θα ολοκληρωθεί έως τη θερινή διακοπή των εργασιών του Κοινοβουλίου.

Σε περίπτωση εσωκομματικής αναμέτρησης, ο στόχος είναι ο νέος ηγέτης να έχει εκλεγεί πριν από την επάνοδο του Κοινοβουλίου τον Σεπτέμβριο. Ο Στάρμερ δεσμεύθηκε ότι θα στηρίξει πλήρως και καθαρά τον διάδοχό του.

Στον απολογισμό του, υποστήριξε ότι ο επόμενος ηγέτης θα παραλάβει μια Βρετανία «ισχυρότερη και δικαιότερη» από εκείνη που ο ίδιος παρέλαβε. Αναφέρθηκε στην πορεία των Εργατικών από την αντιπολίτευση στην εξουσία, σημειώνοντας ότι πριν από έξι χρόνια ανέλαβε ένα κόμμα πολιτικά, οικονομικά και ηθικά εξαντλημένο.

Ο Στάρμερ υπενθύμισε ότι πολλοί θεωρούσαν τότε αδύνατη την επιστροφή των Εργατικών στην κυβέρνηση, πόσο μάλλον μια σαρωτική εκλογική νίκη. Όπως είπε, το κόμμα διέψευσε όσους το είχαν καταδικάσει πολιτικά και απέδειξε ότι μπορούσε να ανασυγκροτηθεί.

Στη συνέχεια, επιχείρησε να συνδέσει την αλλαγή στο Εργατικό Κόμμα με την προσπάθεια αλλαγής της Βρετανίας. Αναφέρθηκε στην οικονομία, στους μισθούς, στις επενδύσεις, στο Εθνικό Σύστημα Υγείας, στα δικαιώματα εργαζομένων και ενοικιαστών, στην άμυνα, στη μετανάστευση, στη φτώχεια των παιδιών και στη διεθνή θέση της χώρας.

Σε μια από τις πιο πολιτικές αποστροφές της δήλωσής του, μίλησε για αλλαγή που υποσχέθηκε, διεκδίκησε και παρέδωσε μια κυβέρνηση των Εργατικών, επιχειρώντας να υπερασπιστεί το κυβερνητικό του αποτύπωμα απέναντι στην εσωκομματική αμφισβήτηση.

Στο τέλος της ομιλίας του, ο Στάρμερ έκανε προσωπική αναφορά στη σύζυγό του, Βικ, και στα παιδιά του. Είπε ότι όταν φύγει από τη «μεγαλύτερη δουλειά στη χώρα», θα αφιερώσει περισσότερο χρόνο στην «πιο σημαντική δουλειά»: να είναι καλύτερος σύζυγος και πατέρας.

Με ένα σύντομο «ευχαριστώ πολύ», ο Κιρ Στάρμερ έκλεισε τη δήλωσή του, σηματοδοτώντας την αρχή μιας δύσκολης μεταβατικής περιόδου για τους Εργατικούς και τη Βρετανία. Η μάχη της διαδοχής ξεκινά πλέον επίσημα, με το κόμμα να καλείται να επιλέξει τον νέο ηγέτη που θα αναλάβει και την πρωθυπουργία.