Με μια εκτενή και αιχμηρή ανακοίνωση, η Άννα Στρατινάκη επιχειρεί να βάλει τέλος στη δημόσια συζήτηση που άνοιξε μετά την παραίτησή της από τη θέση της υποδιοικήτριας της Ανεξάρτητης Αρχής για την Αγορά. Η πρώην γενική γραμματέας του Υπουργείου Εργασίας κάνει λόγο για «συκοφαντικές αναφορές» και για μια συντονισμένη προσπάθεια πολιτικής και προσωπικής απαξίωσης, η οποία –όπως υποστηρίζει– ξεπερνά κάθε θεμιτό όριο δημόσιας κριτικής.
Στην ανακοίνωσή της, η Στρατινάκη προβάλλει το θεσμικό και πολιτικό της αποτύπωμα, παρουσιάζοντας τη διαδρομή της ως μια αδιάλειπτη πορεία προσφοράς σε κρίσιμες περιόδους για τη χώρα. Από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης έως την πανδημία, υποστηρίζει ότι βρέθηκε στην πρώτη γραμμή της διαχείρισης δύσκολων καταστάσεων, «σηκώνοντας μεγαλύτερο πολιτικό βάρος από όσο της αναλογούσε», με σημαντικό προσωπικό και οικογενειακό κόστος.
Η υπεράσπιση του έργου και των μεταρρυθμίσεων
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει στο έργο της ως γενική γραμματέας Εργασίας την περίοδο 2019–2024, όταν –όπως σημειώνει– αντιμετωπίστηκαν πρωτόγνωρες προκλήσεις λόγω της πανδημίας, με στόχο τη στήριξη των εργαζομένων. Στο ίδιο πλαίσιο, υπενθυμίζει ότι υπήρξε εισηγήτρια και υποστηρίκτρια κομβικών μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, όπως το σύστημα ΕΡΓΑΝΗ και η Ψηφιακή Κάρτα Εργασίας, που παρουσιάστηκαν ως τομές εκσυγχρονισμού και ελέγχου της αδήλωτης εργασίας.
Παράλληλα, αναφέρεται στον ρόλο της στη νομοπαρασκευή βασικών εργατικών νόμων, όπως εκείνος του Κωστής Χατζηδάκης για την «Προστασία της Εργασίας» και του Άδωνις Γεωργιάδης για την «Ενίσχυση της Εργασίας». Μέσα από αυτή την αναδρομή, επιχειρεί να αποδομήσει το αφήγημα που τη θέλει να έχει υπερβεί τον θεσμικό της ρόλο ή να έχει εμπλακεί σε στρεβλή διαχείριση δημόσιων πόρων.
Κονδύλια, αρμοδιότητες και η απόφαση παραίτησης
Κεντρικό σημείο της ανακοίνωσης αποτελεί η διάψευση κάθε εμπλοκής της στη διαχείριση κονδυλίων κατάρτισης. Η Στρατινάκη υπενθυμίζει ότι από τον Δεκέμβριο του 2021, επί υπουργίας Χατζηδάκη, συστάθηκε στο Υπουργείο Εργασίας ξεχωριστή Γενική Γραμματεία για τη διαχείριση εθνικών και ευρωπαϊκών πόρων, με άλλο πρόσωπο επικεφαλής. Συνεπώς, από τότε έως την αποχώρησή της τον Αύγουστο του 2024, δεν είχε –όπως τονίζει– καμία σχετική αρμοδιότητα.
Για το προγενέστερο διάστημα (2019–2021), ξεκαθαρίζει ότι ο ρόλος της ήταν αποκλειστικά εισηγητικός, ενώ τις τελικές αποφάσεις και τις υπογραφές έφεραν πάντοτε οι εκάστοτε υπουργοί. Υπενθυμίζει, επίσης, ότι τα προγράμματα κατάρτισης διέπονται από αυστηρό εθνικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο, ελέγχονται από το Υπουργείο Οικονομικών και, όταν υλοποιούνται μέσω δημόσιων συμβάσεων, από το Ελεγκτικό Συνέδριο.
Η πρώην υποδιοικήτρια καταλήγει ότι τα δημοσιεύματα που τη στοχοποιούν είναι «σκόπιμα, υποβολιμαία και συκοφαντικά», με μοναδικό στόχο την πολιτική της εξόντωση και την εργαλειοποίηση της προσωπικής της ζωής. Υπό αυτό το βάρος –και επικαλούμενη και οικογενειακούς λόγους– εξηγεί γιατί επέλεξε να μην αποδεχθεί τη νέα θέση ευθύνης στην Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή, παρότι, όπως σημειώνει, συνέβαλε καθοριστικά στη δημιουργία της.
Η ανακοίνωση της Άννας Στρατινάκη δεν είναι απλώς μια προσωπική άμυνα. Είναι μια πολιτική δήλωση που φωτίζει τη σύγκρουση ανάμεσα στη δημόσια εικόνα, τη θεσμική ευθύνη και τη σκληρότητα της σύγχρονης πολιτικής αντιπαράθεσης, αφήνοντας ανοιχτό το ερώτημα αν η «αποκατάσταση της αλήθειας» αρκεί σε έναν δημόσιο βίο που συχνά λειτουργεί με όρους εντυπώσεων.
