Τα χρέη των οικογενειών καταδεικνύουν το σημαντικό αδιέξοδο
Χρέη: Μέσα σε ένα σκηνικό που αποπνέει, αν μη τι άλλο, μελαγχολία, ετοιμάζονται να περάσουν οι Έλληνες τις φετινές γιορτές. Δεν είναι μόνο οι διεθνείς εξελίξεις, που προκαλούν φόβους και αβεβαιότητες για την παγκόσμια ασφάλεια και ειρήνη, ούτε οι συνέπειες αυτών των εξελίξεων στη δική μας ταραγμένη γειτονιά. Εξίσου δραματικά είναι και τα καθημερινά προβλήματα που βιώνει η ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας ένα περιβάλλον αβεβαιότητας και ανησυχίας για το μέλλον.
Η εικόνα που παρουσιάζει η κυβέρνηση για τα οικονομικά μεγέθη και τον κοινωνικό ιστό είναι τελείως εικονική. Μια απλή ματιά στα επίσημα στοιχεία για τις οφειλές των ελληνικών νοικοκυριών προς το Δημόσιο αποκαλύπτει το μέγεθος του αδιεξόδου.
Ενώ ο πρωθυπουργός κ. Μητσοτάκης και το οικονομικό επιτελείο του πανηγυρίζουν, ευρισκόμενοι μάλλον σε άλλο πλανήτη, τα συνολικά ληξιπρόθεσμα χρέη προς την Εφορία συνεχίζουν να αυξάνονται, ξεπερνώντας τα 108,5 δισ. ευρώ. Σχεδόν οι μισοί φορολογούμενοι εμφανίζονται ως οφειλέτες του Δημοσίου.
Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι μόλις το 3,3% των οφειλών, περίπου 3,6 δισ. ευρώ, έχουν ενταχθεί σε ρυθμίσεις, ενώ το υπόλοιπο ποσό, περίπου 105 δισ. ευρώ, παραμένει εκτός. Αυτό αποδεικνύει ότι, παρά την επί 15ετία μνημονιακή πίεση, οι Έλληνες παραμένουν χρεοκοπημένοι. Οι αριθμοί δείχνουν ξεκάθαρα ότι αδυνατούν να πληρώσουν, ακόμα και αν μπουν σε κάποια από τις ρυθμίσεις, οι οποίες δεν είναι ικανές να εξυπηρετηθούν.
Εκτός από τα χρέη προς το Δημόσιο, υπάρχει και το ιδιωτικό χρέος, που καθιστά την κατάσταση ακόμη πιο εκρηκτική. Ο μέσος Έλληνας καλείται να προτεραιοποιήσει την επιβίωσή του και της οικογένειάς του, συνεχίζοντας να ζει με διαρκή πτώση του βιοτικού επιπέδου, στερήσεις και συνεχώς αυξανόμενη πίεση.
Όταν όλα αυτά συνδυάζονται με την κακή κατάσταση της πραγματικής οικονομίας, είναι αδύνατο να μιλήσει κανείς για γιορτινό κλίμα. Δυστυχώς, οι «καλές γιορτές» θα είναι προνόμιο λίγων, κυρίως αυτών που απολαμβάνουν τα οφέλη της διαπλοκής, της στενής σχέσης με την εξουσία και της εκμετάλλευσης των κρατικών πόρων.
