Τέμπη: Η μνήμη δεν σιωπά – από το Μεσολόγγι ξανά στο εδώλιο οι ευθύνες

Στο Μεσολόγγι θα χτυπήσει το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου η καρδιά της μνήμης και της διεκδίκησης για το έγκλημα των Τεμπών. Στις 18:00, στο Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Μεσολογγίου, ο Πάνος Ρούτσι, πατέρας του αδικοχαμένου Ντένις και μέλος του «ΤΕΜΠΗ 2023 – Συλλόγου Πληγέντων Δυστυχήματος», θα μιλήσει σε εκδήλωση-συζήτηση αφιερωμένη στη σιδηροδρομική τραγωδία που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους. Δεν πρόκειται για μια ακόμη επετειακή αναφορά, αλλά για μια δημόσια πράξη μνήμης και κατηγορίας απέναντι σε ένα σύστημα που, τρία χρόνια μετά, εξακολουθεί να αποφεύγει τη λογοδοσία.

Η εκδήλωση, όπως αναφέρει το aitoloakarnaniabest.gr, θα επικεντρωθεί στις ευθύνες για το δυστύχημα, στις δικαστικές και πολιτικές εξελίξεις της υπόθεσης, αλλά και στα διαχρονικά προβλήματα ασφάλειας του ελληνικού σιδηροδρομικού δικτύου. Θέματα που παραμένουν ανοιχτά, παρά τις υποσχέσεις, τις εξαγγελίες και τη ρητορική περί «μαθήματος που έγινε αφορμή για αλλαγές».

Οι φωνές που δεν σίγησαν

Μαζί με τον Πάνο Ρούτσι θα τοποθετηθούν ο Κώστας Γενιδούνιας, πρόεδρος του Σωματείου Μηχανοδηγών, και ο δημοσιογράφος Μπάμπης Πολυχρονιάδης (Freedom of Press). Η παρουσία τους δεν είναι τυχαία. Εκπροσωπούν δύο κρίσιμες πλευρές της υπόθεσης: τους εργαζόμενους που προειδοποιούσαν επί χρόνια για τα κενά ασφάλειας και τη δημοσιογραφία που επέλεξε να μην ξεχάσει, όταν το πολιτικό σύστημα επένδυσε στη φθορά της μνήμης.

Οι διοργανωτές μιλούν ανοιχτά για «έγκλημα και συγκάλυψη», βάζοντας στο στόχαστρο την ιδιωτικοποίηση κρίσιμων υποδομών, την απαξίωση των προειδοποιήσεων των εργαζομένων και τη στάση της κυβέρνησης τόσο πριν όσο και μετά το δυστύχημα. Δεν πρόκειται για υπερβολή, αλλά για μια αποτύπωση της πραγματικότητας: οι καταγγελίες υπήρχαν, οι εκθέσεις υπήρχαν, οι προειδοποιήσεις ήταν δημόσιες. Αυτό που έλειψε ήταν η πολιτική βούληση να συγκρουστεί κανείς με ένα σύστημα που αντιμετώπιζε την ασφάλεια ως κόστος.

Τρία χρόνια μετά: ευθύνες χωρίς τιμωρία

Τρία χρόνια μετά την τραγωδία, η αίσθηση που κυριαρχεί είναι ότι οι ουσιαστικές ευθύνες δεν έχουν αποδοθεί. Η Δικαιοσύνη κινείται αργά, οι πολιτικές ευθύνες έχουν μετατραπεί σε επικοινωνιακές ασκήσεις και τα προβλήματα ασφάλειας του σιδηροδρόμου παραμένουν, όπως επιβεβαιώνουν εργαζόμενοι και ειδικοί. Το αφήγημα της «ανθρώπινης αστοχίας» λειτούργησε ως βολικό πέπλο για να καλύψει συστημικές αποτυχίες δεκαετιών.

Η εκδήλωση στο Μεσολόγγι έρχεται να υπενθυμίσει ότι τα Τέμπη δεν είναι μια κλειστή υπόθεση. Είναι ένα ανοιχτό τραύμα που αφορά τη λειτουργία του κράτους, την αξία της ανθρώπινης ζωής και τη σχέση πολιτικής εξουσίας και ευθύνης. Ο Πάνος Ρούτσι και οι υπόλοιποι ομιλητές δεν ζητούν εκδίκηση. Ζητούν Δικαιοσύνη, λογοδοσία και πραγματικές αλλαγές, ώστε κανείς να μη χρειαστεί να μιλήσει ξανά ως γονιός θύματος.

Το κεντρικό μήνυμα της εκδήλωσης είναι σαφές και αδιαπραγμάτευτο: οι ανθρώπινες ζωές δεν είναι «παράπλευρες απώλειες». Όσο αυτό δεν γίνεται πράξη στην πολιτική και θεσμική πραγματικότητα, η μνήμη των Τεμπών θα παραμένει ζωντανή – και ενοχλητική.