Ένα ακόμη εργατικό δυστύχημα προστίθεται στη μακρά λίστα των θυμάτων της καθημερινής εργασιακής ανασφάλειας, αυτή τη φορά στον Άρι Μεσσηνίας, στην ευρύτερη περιοχή της Καλαμάτα. Το μεσημέρι της Παρασκευής, ένας 45χρονος αλλοδαπός εργάτης έχασε τη ζωή του κατά τη διάρκεια εργασιών για την κατασκευή δικτύου ομβρίων υδάτων, σε ένα έργο που –θεωρητικά– αποσκοπεί στην προστασία της ανθρώπινης ζωής και των υποδομών από πλημμυρικά φαινόμενα.
Η ειρωνεία είναι σκληρή: ένας άνθρωπος σκοτώθηκε ενώ εργαζόταν για την ασφάλεια των άλλων. Το δυστύχημα επαναφέρει με οδυνηρό τρόπο το ζήτημα των συνθηκών εργασίας στα τεχνικά έργα, ιδίως όταν αυτά εκτελούνται με εργολαβίες, πίεση χρόνου και συχνά ελλιπή μέτρα προστασίας.
Καταπλακώθηκε από χώματα μέσα σε δευτερόλεπτα
Ο άτυχος εργάτης εργαζόταν ως χειριστής κομπρεσέρ σε συνεργείο εργολάβου, όταν –σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες– το έδαφος στο σημείο των εργασιών υποχώρησε αιφνιδιαστικά. Ο 45χρονος έπεσε μέσα στο σκάμμα και καταπλακώθηκε από μεγάλες ποσότητες χώματος και μπάζων, χωρίς να έχει τον παραμικρό χρόνο αντίδρασης.
Συνάδελφοί του έσπευσαν αμέσως να τον απεγκλωβίσουν, σκάβοντας με τα χέρια και με ό,τι μέσα διέθεταν, ενώ ειδοποίησαν το ΕΚΑΒ. Ασθενοφόρο έφτασε γρήγορα στο σημείο και παρέλαβε τον εργάτη χωρίς τις αισθήσεις του, σε μια προσπάθεια να κερδηθεί χρόνος απέναντι στο αναπόφευκτο.
Το περιστατικό αποκαλύπτει τη φονική δυναμική που μπορεί να αποκτήσει ένα εργοτάξιο όταν δεν έχουν ληφθεί τα απαιτούμενα μέτρα αντιστήριξης, σήμανσης και ελέγχου του εδάφους. Σκάμματα τέτοιου τύπου θεωρούνται υψηλού κινδύνου, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχουν επαρκή πρανή ή προστατευτικά μέσα.
Η μάχη στο νοσοκομείο και τα αναπάντητα ερωτήματα
Στο Νοσοκομείο Καλαμάτας οι γιατροί έδωσαν μάχη για περίπου μισή ώρα, πραγματοποιώντας ΚΑΡΠΑ, σε μια υπεράνθρωπη προσπάθεια να επαναφέρουν τον 45χρονο. Ωστόσο, ο άνδρας δεν ανταποκρίθηκε. Έφερε σοβαρά τραύματα στον θώρακα και στα πλευρά και, όπως διαπιστώθηκε, είχε ήδη καταλήξει από το σημείο του δυστυχήματος.
Για τα αίτια και τις ακριβείς συνθήκες του τραγικού περιστατικού διενεργείται προανάκριση από το Αστυνομικό Τμήμα Καλαμάτας, ενώ αναμένονται και τα πορίσματα των αρμόδιων υπηρεσιών σχετικά με τα μέτρα ασφαλείας που είχαν –ή δεν είχαν– ληφθεί στο εργοτάξιο.
Το ερώτημα που επανέρχεται, σχεδόν μονότονα μετά από κάθε τέτοιο δυστύχημα, είναι αν τηρήθηκαν οι κανόνες υγιεινής και ασφάλειας ή αν για ακόμη μία φορά η πίεση κόστους και χρόνου υπερίσχυσε της ανθρώπινης ζωής. Ιδιαίτερη διάσταση προσλαμβάνει το γεγονός ότι το θύμα ήταν αλλοδαπός εργάτης, μια κατηγορία εργαζομένων που συχνά απασχολείται στις πιο επικίνδυνες εργασίες, με περιορισμένη φωνή και ελάχιστη διαπραγματευτική δύναμη.
Ο θάνατος του 45χρονου στον Άρι Μεσσηνίας δεν είναι ένα «ατυχές συμβάν». Είναι ένα ακόμη καμπανάκι για ένα παραγωγικό και εργολαβικό μοντέλο που, όταν δεν ελέγχεται αυστηρά, μετατρέπει τα εργοτάξια σε σιωπηλά πεδία απώλειας ανθρώπινων ζωών. Και κάθε τέτοια απώλεια βαραίνει όχι μόνο τους υπεύθυνους του έργου, αλλά συνολικά το κράτος και τους μηχανισμούς ελέγχου που όφειλαν να την αποτρέψουν.
