Μια τραγική κατάληξη φαίνεται να λαμβάνει το θρίλερ της εξαφάνισης που κράτησε την Ελλάδα σε αγωνία για δύο ολόκληρες εβδομάδες. Η άγρια ομορφιά του όρους Μπέλες στις Σέρρες μετατράπηκε σε σκηνικό αρχαίας τραγωδίας, όταν ένας κυνηγός, κατά τη διάρκεια της εξόρμησής του, βρέθηκε μπροστά σε ένα μακάριο θέαμα: τη σορό ενός άνδρα, πεσμένη σε μια δύσβατη περιοχή που «έκοβε» την ανάσα.
Από την πρώτη στιγμή, το σήμα που εστάλη στις αρχές σήμανε συναγερμό. Οι φόβοι όλων συγκλίνουν σε ένα πρόσωπο: τον 45χρονο Κωνσταντίνο Γκίνη, τον Διοικητή της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, τα ίχνη του οποίου είχαν χαθεί μέσα στο κρύο των Χριστουγέννων, αφήνοντας πίσω του περισσότερα ερωτήματα παρά απαντήσεις.
Η επιχείρηση της ΕΜΑΚ και οι δυσκολίες στο βουνό
Το σημείο όπου εντοπίστηκε η σορός δεν είναι τυχαίο· βρίσκεται μέσα στην ευρύτερη ακτίνα των ερευνών που διεξάγονταν με αμείωτη ένταση τις τελευταίες 14 ημέρες. Ωστόσο, η φύση του εδάφους καθιστά το έργο της ανάσυρσης εξαιρετικά επίπονο. Άνδρες της ΕΜΑΚ επιχειρούν αυτή την ώρα κάτω από αντίξοες συνθήκες, παλεύοντας με τη μορφολογία του βουνού για να μεταφέρουν τη σορό, ώστε να ξεκινήσει η επίσημη διαδικασία της ταυτοποίησης.
Αν και οι αρχές τηρούν στάση αναμονής μέχρι τις επίσημες ανακοινώσεις των ιατροδικαστών, η ατμόσφαιρα στην τοπική κοινωνία των Άνω Ποροΐων είναι βαριά. Όλοι μιλούν για έναν άνθρωπο της προσφοράς, έναν αξιωματικό που είχε αφιερώσει τη ζωή του στη διάσωση των άλλων, και τώρα φαίνεται πως ο ίδιος νικήθηκε από το βουνό που τόσο καλά γνώριζε.
Το μοιραίο σημείωμα και η «σιωπηλή» αναχώρηση
Η υπόθεση είχε πάρει σκοτεινή τροπή από τις πρώτες κιόλας ημέρες της αναζήτησης. Ένα χειρόγραφο σημείωμα που βρέθηκε, στο οποίο ο 45χρονος φέρεται να αποχαιρετούσε τα αγαπημένα του πρόσωπα, είχε στρέψει τις έρευνες προς το σενάριο της αυτοχειρίας.
Ήταν το πρωί της 23ης Δεκεμβρίου όταν ο Κωνσταντίνος Γκίνης έφυγε από το σπίτι του, οδηγώντας το αυτοκίνητο της μητέρας του. Η κίνησή του να αφήσει πίσω το κινητό του τηλέφωνο, τις τραπεζικές του κάρτες και κάθε άλλο προσωπικό αντικείμενο, έδειχνε έναν άνθρωπο που ήθελε να «χαθεί» οριστικά. Η σύζυγός του, βυθισμένη στην αγωνία, δήλωσε την εξαφάνιση την επόμενη ημέρα, με το Silver Alert να κατακλύζει τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, χωρίς όμως αποτέλεσμα μέχρι σήμερα.
Το τέλος της αγωνίας;
Η ταυτοποίηση της σορού αναμένεται να γράψει τον επίλογο σε αυτή την υπόθεση που συγκλόνισε τα σώματα ασφαλείας και την κοινή γνώμη. Αν επιβεβαιωθεί ότι πρόκειται για τον 45χρονο διοικητή, η επόμενη ημέρα θα βρει την Πυροσβεστική Υπηρεσία φτωχότερη και την οικογένειά του αντιμέτωπη με την πιο σκληρή αλήθεια.
Το Μπέλες, ένας τόπος που ο Γκίνης υπηρετούσε και προστάτευε, φαίνεται πως έμελλε να γίνει η τελευταία του κατοικία. Οι απαντήσεις για τα ακριβή αίτια του θανάτου θα δοθούν από τη νεκροψία-νεκροτομή, κλείνοντας έναν κύκλο θλίψης που ξεκίνησε λίγο πριν την καρδιά των γιορτών.
Κωνσταντίνος Γκίνης: Ο Διοικητής που Έταξε τη Ζωή του στο «Εμείς» – Η Πορεία ενός Μαχητή της Πρώτης Γραμμής
Στο άκουσμα του ονόματός του, οι συνάδελφοί του στις Σέρρες και την Κεντρική Μακεδονία δεν σκέφτονται απλώς έναν ανώτερο αξιωματικό, αλλά έναν άνθρωπο που το ύφος του και η στάση του εξέπεμπαν το ήθος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας. Ο Κωνσταντίνος Γκίνης, ο 45χρονος Διοικητής που η μοίρα φαίνεται να του έπαιξε το πιο σκληρό παιχνίδι στο αγαπημένο του βουνό, δεν ήταν ένας γραφειοκράτης της υπηρεσίας, αλλά ένας «στρατιώτης» του καθήκοντος.
Μια Ζωή στις Φλόγες και την Προσφορά
Η καριέρα του Κωνσταντίνου Γκίνη υπήρξε συνώνυμη της αυταπάρνησης. Από τα πρώτα του βήματα στο Σώμα, ξεχώρισε για την ψυχραιμία του στις κρίσιμες στιγμές και την ικανότητά του να εμπνέει τους υφισταμένους του. Ως Διοικητής, είχε την ευθύνη για μια από τις πιο απαιτητικές περιοχές της Βόρειας Ελλάδας, με την πλούσια αλλά επικίνδυνη βλάστηση του Μπέλες και των γύρω δασικών όγκων.
Όσοι επιχείρησαν μαζί του σε μεγάλες δασικές πυρκαγιές και διασώσεις, θυμούνται έναν άνθρωπο που δεν έμενε ποτέ πίσω στα κέντρα επιχειρήσεων. Ήταν εκεί, στην «πρώτη γραμμή», με τη στολή λερωμένη από τη στάχτη και τη λάσπη, δίνοντας το παράδειγμα. Η ηγετική του φυσιογνωμία δεν στηριζόταν στον βαθμό του, αλλά στην εμπιστοσύνη που ενέπνεε.
Ο Φύλακας Άγγελος των Σερρών
Για την τοπική κοινωνία των Άνω Ποροΐων και των Σερρών, ο Γκίνης ήταν ο δικός τους άνθρωπος. Πάντα παρών σε κάθε ανάγκη, από τον απεγκλωβισμό ενός οδηγού στα χιόνια μέχρι την κατάσβεση μιας πυρκαγιάς που απειλούσε σπίτια. Το γεγονός ότι επέλεξε να ζει και να προσφέρει στον τόπο του, τον κατέστησε πρότυπο οικογενειάρχη και επαγγελματία.
«Η Πυροσβεστική δεν είναι επάγγελμα, είναι λειτούργημα», συνήθιζε να λέει, και το απέδειξε σε κάθε στάδιο της 20ετούς και πλέον πορείας του.
Το Βουνό που Αγάπησε και τον «Κράτησε»
Είναι μια τραγική ειρωνεία το γεγονός ότι οι έρευνες ολοκληρώθηκαν στο όρος Μπέλες. Ο Διοικητής γνώριζε κάθε μονοπάτι, κάθε χαράδρα και κάθε σπιθαμή αυτού του βουνού. Το προστάτευε από τις φωτιές κάθε καλοκαίρι και το περπατούσε τον χειμώνα. Για πολλούς, το Μπέλες ήταν το ησυχαστήριό του, ο τόπος όπου αναζητούσε γαλήνη μακριά από τη βαριά ευθύνη της διοίκησης.
Ο Επίλογος μιας Σπουδαίας Διαδρομής
Καθώς η διαδικασία της ταυτοποίησης προχωρά, η Πυροσβεστική οικογένεια προετοιμάζεται να αποχαιρετήσει έναν από τους καλύτερους αξιωματικούς της. Ο Κωνσταντίνος Γκίνης αφήνει πίσω του μια σπουδαία παρακαταθήκη: το ήθος, την εργατικότητα και την ανιδιοτελή αγάπη για τον συνάνθρωπο.
Ακόμα και κάτω από αυτές τις θλιβερές συνθήκες, η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το έργο του και τις ζωές που βοήθησε να σωθούν όλα αυτά τα χρόνια. Οι σειρήνες των πυροσβεστικών οχημάτων στις Σέρρες θα ηχούν πάντα λίγο διαφορετικά, τιμώντας έναν άνθρωπο που έκανε το καθήκον του μέχρι την τελευταία στιγμή.
