Το δώρο του Μπάιντεν προς το Κίεβο που αποδείχθηκε μπούμερανγκ, η περιπέτεια του Τραμπ και ο παράγοντας Πούτιν

Τους τελευταίους μήνες το “κόμμα του πολέμου” στη Δύση πίεζε τον πρόεδρο Μπάιντεν να επιτρέψει πλήγματα με αμερικανικούς, βρετανικούς και γαλλικούς πυραύλους βαθιά στο εσωτερικό της ρωσικής επικράτειας. Το Λονδίνο και το Παρίσι είχαν δημοσίως ταχθεί υπέρ, αλλά δεν μπορούν να κάνουν τίποτα, χωρίς την άδεια του Λευκού Οίκου. Μέχρι τώρα, ο Μπάιντεν δεν την έδινε, παρά τις πιέσεις που δεχόταν και από το εσωτερικό των ΗΠΑ και από Ευρωπαίους ηγέτες.

Ο Βρετανός πρωθυπουργός Στάρμερ, μάλιστα, ταξίδεψε (πριν τις αμερικανικές εκλογές) μέχρι την Ουάσινγκτον για να μεταπείσει τον Αμερικανό πρόεδρο, αλλά δεν τα κατάφερε. Ο λόγος που ο Μπάιντεν αρνιόταν ήταν ο φόβος του για το που θα οδηγήσει μία τέτοια κλιμάκωση του πολέμου. Σύμφωνα με πληροφορίες, οι οποίες ποτέ δεν διαψεύσθηκαν, Μόσχα και Ουάσινγκτον είχαν ατύπως συμφωνήσει να υπάρξουν κάποια όρια σ’ αυτόν τον πόλεμο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι Αμερικανοί έδωσαν με καθυστέρηση και σταδιακά στους Ουκρανούς υπερσύγχρονα οπλικά συστήματα, όπως δεν είναι τυχαίο ότι οι Ρώσοι έχουν αποφύγει μέχρι τώρα π.χ. να πλήξουν με πυραύλους κυβερνητικά κτήρια στο Κίεβο.

Το “κόμμα του πολέμου” στη Δύση πίεζε τον Μπάιντεν να δώσει την άδεια για πλήγματα βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας, με δύο επιχειρήματα:

Πρώτον, ότι η απειλή της Μόσχας πως θα αντιδράσει σκληρά είναι μπλόφα. Αφού δεν αντέδρασε όταν το ΝΑΤΟ παραβίασε επανειλημμένως ρωσικές κόκκινες γραμμές, δεν θα αντιδράσει ούτε τώρα.
Δεύτερον, ότι αυτά τα πλήγματα θα υποχρεώσουν το Κρεμλίνο να διαπραγματευτεί μία ειρηνευτική συμφωνία από μειονεκτική θέση.

Ας εξετάσουμε ένα προς ένα αυτά τα επιχειρήματα. Αν και η Μόσχα δεν είχε μιλήσει ακριβώς για κόκκινες γραμμές, είναι αλήθεια ότι είχε απειλήσει με αντίποινα, στα οποία σε γενικές γραμμές δεν προχώρησε. Άρα, η δυτική τακτική να σαλαμοποιεί σταδιακά τις ρωσικές “κόκκινες γραμμές” μέχρι τώρα ήταν επιτυχής. Το ίδιο κάνει και τώρα ο Μπάιντεν. Μας λέει ότι η άδεια που δόθηκε είναι μόνο για πλήγματα στην περιοχή του Κουρσκ κι όχι παντού στη Ρωσία, επειδή εκεί πολεμούν και Βορειοκορεάτες. Τα μέχρι τώρα γεγονότα δείχνουν, όμως, ότι μπορεί τα πρώτα πλήγματα να είναι στην περιοχή του Κουρσκ, όπου οι ουκρανικές δυνάμεις δοκιμάζονται σκληρά, αλλά στην επόμενη φάση η χρήση των ATACMS μάλλον θα κλιμακωθεί.

Το «κόμμα του πολέμου» και οι διαψεύσεις

Η αυτοσυγκράτηση του Κρεμλίνου, όμως, έχει όρια, όπως κάθε αυτοσυγκράτηση. Ό,τι ίσχυσε χθες δεν σημαίνει πως θα ισχύσει και αύριο. Όπως έχουν δείξει τα γεγονότα, το Κρεμλίνο αποφεύγει τις σπασμωδικές αντιδράσεις και εξαντλεί όλα τα περιθώρια πριν απαντήσει. Αυτό το είδαμε με την επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς, όπως και με το πραξικόπημα στο Μαϊντάν το 2014. Όταν, όμως, θεώρησε πως ο κόμπος έφτασε στο χτένι, διέταξε την εισβολή στην Ουκρανία. Ο παράγοντας που πιθανόν τώρα να συγκρατήσει κάπως τον Πούτιν –όπως θα δούμε στο τέλος του άρθρου– είναι ο παράγοντας Τραμπ.

Μπορεί κατά καιρούς η Μόσχα εμμέσως να απειλεί με το πυρηνικό της οπλοστάσιο, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως εάν δεχθεί πυραυλικά πλήγματα βαθιά στο εσωτερικό της θα απαντήσει υποχρεωτικά με χρήση τακτικών πυρηνικών. Αυτά θα μπουν στο τραπέζι μόνο εάν ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα εισέλθουν μαζικά στην Ουκρανία για να αποτρέψουν τη διαφαινόμενη ρωσική νίκη στα μέτωπα. Το Κρεμλίνο, όμως, έχει αρκετά χαρτιά να παίξει πριν φτάσει εκεί. Αυτό που λέει είναι πως εάν γίνουν πυραυλικά πλήγματα βαθιά στο εσωτερικό της Ρωσίας, ο πόλεμος θα αλλάξει χαρακτήρα.

Μπορεί οι πύραυλοι να εκτοξευθούν από την Ουκρανία, αλλά η επίθεση θα είναι ΝΑΤΟϊκή, επειδή οι Ουκρανοί δεν μπορούν μόνοι τους να διαχειριστούν τους πυραύλους ATACMS (αμερικανικοί) SCALP (γαλλικοί) και Storm Shadow (βρετανικοί). Επιπροσθέτως, αυτοί οι πύραυλοι κατευθύνονται προς τον στόχο τους με δορυφορική καθοδήγηση, δυνατότητα που δεν διαθέτει το Κίεβο. Η ρωσική απειλή είναι, λοιπόν, πως η έμμεση ΝΑΤΟϊκή παρέμβαση στον πόλεμο θα μετεξελιχθεί σε άμεση και ως εκ τούτου οι Δυτικοί θα μετατραπούν σε νόμιμους πολεμικούς στόχους, κάτι που και ο Μπάιντεν φοβάται. Το γεγονός πάντως πως αυτούς τους πυραύλους τους ελέγχουν οι ΝΑΤΟϊκοί είναι και μία εγγύηση-απόδειξη ότι θα πλήξουν στόχους που έχει επιλέξει αυτοί κι όχι ο Ζελένσκι.

Προφανώς, η Μόσχα δεν έχει πει ποιους στόχους θα πλήξει ως απάντηση, αλλά είναι σαφές ότι οι περιορισμοί που έθετε στον εαυτό της σε κάποιον βαθμό θα αρθούν. Πιθανώς, να πλήξει κυβερνητικά κτήρια στο Κίεβο και αλλού, καθιστώντας την Ουκρανία πραγματικά επικίνδυνη ζώνη. Ίσως αρχίσει να υιοθετεί την αμερικανική τακτική του “σοκ και δέος” ή κάτι από τους χωρίς ανθρωπιστικούς περιορισμούς βομβαρδισμούς του Ισραήλ. Ίσως παραχωρήσει πυραύλους και δορυφορική καθοδήγηση στο Ιράν κι αυτό π.χ. στους Χούθι, αν και αυτό είναι προς το παρόν ελάχιστα πιθανό, λόγω της αναμονής των κινήσεων Τραμπ.

Σίγουρα, πάντως, η Μόσχα θα επεκτείνει την καταστροφή του ουκρανικού συστήματος παραγωγής και διανομής ηλεκτρισμού (και θέρμανσης), καθιστώντας αβίωτη τη ζωή του ουκρανικού πληθυσμού τον χειμώνα, αλλά και εμποδίζοντας αποφασιστικά την οικονομική ζωή, την πολεμική παραγωγή και τις ίδιες τις κινήσεις του στρατού. Δεν αποκλείεται να πλήξει και δυτικές πρεσβείες στο Κίεβο, αρχίζοντας από τη βρετανική. Τέλος, δεν αποκλείεται να πλήξει και ΝΑΤΟϊκές μονάδες που εμμέσως πλην σαφώς εμπλέκονται στον πόλεμο.

Δια της κλιμάκωσης η αποκλιμάκωση!

Όλα αυτά οδηγούν σε κλιμάκωση. Και εδώ ερχόμαστε στο δεύτερο δυτικό επιχείρημα, ότι δηλαδή δια της κλιμάκωσης θα επιτύχει την αποκλιμάκωση, υποχρεώνοντας τη Ρωσία να διαπραγματευτεί από μειονεκτική θέση. Το ίδιο ακριβώς έλεγε ότι θα συμβεί με την ουκρανική εισβολή στη ρωσική περιοχή του Κουρσκ το καλοκαίρι. Έλεγαν ότι οι Ρώσοι θα υποχρεωθούν να αποσύρουν μονάδες από το μέτωπο του Ντονμπάς και έτσι να αποδυναμώσουν την εκεί προέλασή τους. Διαψεύσθηκαν. Έλεγαν, επίσης, ότι ο Πούτιν θα υποχρεωθεί να διαπραγματευτεί και να αποσύρει τον στρατό του από κατειλημμένες ουκρανικές περιοχές. Διαψεύσθηκαν και σ’ αυτό. Αντιθέτως, η Μόσχα σκλήρυνε τη θέση της. Το ίδιο αναμένεται να συμβεί και τώρα.

Σύμφωνα με Δυτικούς στρατιωτικούς εμπειρογνώμονες, η εκτόξευση αυτών των προηγμένων πυραύλων εναντίον στόχων στο εσωτερικό της Ρωσίας δεν πρόκειται να αλλάξει την πορεία του πολέμου. Πρώτον, επειδή ο αριθμός που έχει δοθεί στην Ουκρανία είναι μικρός, επειδή δεν υπάρχουν αποθέματα. Δεύτερον, επειδή οι πύραυλοι αυτοί έχουν βεληνεκές 300-350 χλμ. Οι Ρώσοι, προβλέποντας ότι ο Μπάιντεν θα έδινε τελικώς την έγκριση, έχουν ήδη μεταφέρει αεροπορικές βάσεις και άλλες στρατιωτικές εγκαταστάσεις (π.χ. μεγάλες αποθήκες πυρομαχικών) ανατολικότερα, ώστε να είναι εκτός βεληνεκούς. Προφανώς, αυτό τους δυσκολεύει, αλλά όπως έχει αποδειχθεί στην πράξη, όχι πάρα πολύ.

Υπάρχουν, βεβαίως, και σταθεροί πολιτικοί στόχοι, όπως διυλιστήρια, ενεργειακές εγκαταστάσεις, διοικητικά κέντρα κ.α., αν και υποτίθεται ότι ο Μπάιντεν δεν θα επιτρέψει τέτοια πλήγματα. Το μόνο, πάντως, που μπορούν να κάνουν οι Ρώσοι γι’ αυτούς είναι να ενισχύσουν την αεράμυνα. Αναμφίβολα, μετά την αμερικανική έγκριση μάλλον θα υπάρξουν ορισμένα εντυπωσιακά πλήγματα στη ρωσική επικράτεια, για τα οποία και το Κίεβο και το “κόμμα του πολέμου” στη Δύση θα ζητωκραυγάσουν. Τέτοιου είδους πλήγματα δημιουργούν εντυπώσεις, αλλά –όπως προανέφερα– δεν μπορούν να αλλάξουν την πορεία του πολέμου. Αυτό μπορεί να γίνει μόνο με μαζική εμπλοκή ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων στον πόλεμο, αλλά αυτό σημαίνει ότι πάμε σε πολύ υψηλότερη πίστα, όπου μπαίνουν στο παιχνίδι τα τακτικά πυρηνικά.

Ο Μπάιντεν εγκλωβίζει τον Τραμπ

Ολοκληρώνοντας για το επιχειρησιακό σκέλος, ας πούμε και μερικά λόγια για το πολιτικό. Είναι προφανές ότι ο Μπάιντεν προσπαθεί όχι απλώς να δεσμεύσει, αλλά να εγκλωβίσει τον διάδοχό του. Ο Τραμπ έχει επαγγελθεί τον τερματισμό του πολέμου με διαπραγματεύσεις. Με την απόφασή του, δύο μήνες πριν παραδώσει και τυπικά την εξουσία, προκαλεί μία ποιοτική στρατιωτική και πολιτική κλιμάκωση, η οποία αναπόφευκτα πυροδοτεί το κλίμα και δυσκολεύει τη συνεννόηση.

Στις ΗΠΑ, είθισται ο απερχόμενος πρόεδρος να μην λαμβάνει μείζονος σημασίας αποφάσεις κι όταν πρέπει να ληφθούν τέτοιες να συνεργάζεται με το επιτελείο του εκλεγμένου διαδόχου του. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν τηρήθηκε αυτός ο κανόνας, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι πρόθεση του Μπάιντεν είναι εμμέσως πλην σαφώς να τορπιλίσει την αναμενόμενη διπλωματική προσπάθεια του Τραμπ να έρθει σε συμφωνία με τον Πούτιν. Αυτός είναι ένας ισχυρός λόγος, το Κρεμλίνο να αποφύγει μεγάλης έντασης ρωσική απάντηση, προκειμένου να αφήσει ανοικτό διπλωματικό χώρο στον εκλεγμένο πρόεδρο, βοηθώντας να αποφύγει τον εγκλωβισμό που του στήνουν.

Ο Μπάιντεν και το βαθύ αμερικανικό κράτος, λοιπόν, όχι μόνο κληροδοτούν στον επερχόμενο πρόεδρο έναν κρίσιμης σημασίας (και για τις ΗΠΑ) πόλεμο, αλλά και προσπαθούν να του κλείσουν τον δρόμο μίας διπλωματικής διευθέτησης. Με άλλα λόγια, η άτυπη εμφύλια σύγκρουση στις ΗΠΑ που εκτυλίχθηκε με αφορμή και αιτία τις πρόσφατες προεδρικές εκλογές, επεκτείνεται και στον κρίσιμο τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Για την ακρίβεια στο πως θα διαμορφωθούν οι σχέσεις όχι μόνο με τη Ρωσία, αλλά και με τον Παγκόσμιο Νότο, δηλαδή πως θα διαμορφωθεί τα επόμενα χρόνια το διεθνές σύστημα.

Μόσχα: Λάδι στην φωτιά η έγκριση Μπάιντεν για πλήγματα βαθιά στην ρωσική επικράτεια

Ο εκπρόσωπος του Ρώσου προέδρου Ντμίτρι Πεσκόφ δήλωσε ότι η απερχόμενη κυβέρνηση του Τζο Μπάιντεν «ρίχνει λάδι στη φωτιά» και επιδιώκει την κλιμάκωση της σύγκρουσης στην Ουκρανία, με την έγκριση για πλήγματα βαθιά στην ρωσική επικράτεια που δείχνουν μεγαλύτερη εμπλοκή των ΗΠΑ στην σύγκρουση.

Ιδιαίτερη ανησυχία έχει προκαλέσει η απόφαση του απερχόμενου προέδρου Τζο Μπάιντεν να ανάψει για πρώτη φορά το «πράσινο φως» για τη χρήση από την Ουκρανία αμερικανικών πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς με στόχο το εσωτερικό της Ρωσίας. Η απόφαση η οποία έχει διχάσει τους συμβούλους του Αμερικανού προέδρου έρχεται δύο μήνες πριν αναλάβει τα καθήκοντά του ο εκλεγμένος πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος έχει υποσχεθεί να μειώσει την υποστήριξη προς την Ουκρανία.

Η άδεια στο Κίεβο να χρησιμοποιεί τους πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς, γνωστούς ως Army Tactical Missile Systems ή ATACMS, ήρθε ως απάντηση στην αιφνιδιαστική απόφαση της Ρωσίας να μεταφέρει βορειοκορεατικά στρατεύματα στο μέτωπο, δήλωσαν αξιωματούχοι. Συγκεκριμένα, η απόφαση αυτή έρχεται την ώρα που η Μόσχα έχει αναπτύξει σχεδόν 50.000 στρατιώτες στο Κουρσκ, τη νότια ρωσική περιοχή όπου το Κίεβο εξαπέλυσε την αιφνιδιαστική αντεπίθεσή του το καλοκαίρι, για να προετοιμαστεί για την ανάκτηση εδαφών.

Τα όπλα προορίζονται να χρησιμοποιηθούν κυρίως στο Κουρσκ προς το παρόν, δήλωσε Αμερικανός αξιωματούχος. Με την τεράστια συσσώρευση στρατευμάτων εκεί, η Ρωσία προσπαθεί να βγάλει το Κουρσκ από το τραπέζι ως πιθανό διαπραγματευτικό χαρτί για τους Ουκρανούς σε τυχόν μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες, κάτι που οι ΗΠΑ δεν θέλουν να δουν. Η ιδέα είναι να βοηθηθεί η Ουκρανία να κρατήσει το Κουρσκ όσο το δυνατόν περισσότερο, δήλωσε ο αξιωματούχος.

Χιλιάδες Βορειοκορεάτες στρατιώτες, περί τους 12.000, έχουν αναπτυχθεί στο Κουρσκ στο πλαίσιο της ρωσικής επίθεσης, προκαλώντας την ανησυχία του Μπάιντεν και των συμβούλων του ότι η είσοδός τους θα μπορούσε να οδηγήσει σε μία επικίνδυνη νέα φάση στον πόλεμο. Ουκρανός διοικητής δήλωσε νωρίτερα στο CNN ότι τα βορειοκορεατικά στρατεύματα αποτελούν «σημαντικό πόρο» για τον πόλεμο της Μόσχας στην Ουκρανία, καθώς ακόμη και αυτά που αναπτύσσονται αμυντικά θα απελευθέρωναν ρωσικά στρατεύματα για επιχειρήσεις επίθεσης αλλού και τελικά θα χρησιμοποιούνταν σε άμεσες μάχες.

Δεν υπήρξε άμεση αντίδραση από το Κρεμλίνο, αλλά ορισμένοι Ρώσοι ανώτεροι βουλευτές δήλωσαν ότι η χαλάρωση των ορίων για τη χρήση από την Ουκρανία των αμερικανικών όπλων αποτελεί σημαντική κλιμάκωση. Το αίτημα της Ουκρανίας για HIMARS, άρματα μάχης Abrams, F16 – όλα ακολούθησαν ένα παρόμοιο μοτίβο απόρριψης και αντιδράσεων και στη συνέχεια εγκρίθηκαν, κάποια από αυτά όταν ήταν πολύ αργά.

Είναι πολύ αργά;

Είναι πολύ αργά για τους αμερικανικούς πυραύλους Tactical Missile Systems του Στρατού, ή ATACMS, να κάνουν τη διαφορά εάν πλήξουν στόχους βαθιά μέσα στη Ρωσία; Η απάντηση είναι περίπλοκη και ίσως εξηγεί εν μέρει την απροθυμία της κυβέρνησης Μπάιντεν να χορηγήσει άδεια, εξηγεί το CNN.

Πρώτον, υπάρχει περιορισμένη προσφορά ATACMS που μπορεί να πάρει στα χέρια της η Ουκρανία. Έτσι, ακόμη και εάν το Κίεβο είναι σε θέση να χτυπήσει βαθιά μέσα στη Ρωσία – και η μεγαλύτερη εμβέλεια του ATACMS είναι πάνω από 300 χλμ – δεν πρόκειται να επιφέρει μια εν μία νυκτί αλλαγή στο πεδίο της μάχης. Οι αναλυτές κατέγραψαν τον όγκο των ρωσικών στόχων που βρίσκονται στην εμβέλεια αυτών των πυραύλων –με το Ινστιτούτο Μελέτης του Πολέμου να απαριθμεί εκατοντάδες στόχους– αφού η κυβέρνηση Μπάιντεν προφανώς ενημέρωσε ότι τα ρωσικά αεροδρόμια στην εμβέλεια ATACMS είχαν δει τα επιθετικά αεροσκάφη τους να απομακρύνονται βαθύτερα μέσα στη Ρωσία. Αλλά πραγματικά, η Ουκρανία δεν θα λάβει αρκετά ATACMS για να αλλάξει την πορεία του πολέμου, εκτιμούν αναλυτές στο CNN.

Δεύτερον, η Ουκρανία μπόρεσε να διεισδύσει βαθύτερα στη Ρωσία χρησιμοποιώντας εγχώρια κατασκευασμένα και φθηνότερα drones. Οι ΗΠΑ συμφώνησαν να βοηθήσουν στη χρηματοδότηση της ανάπτυξης αυτών των συσκευών, οι οποίες φαίνεται να έχουν προκαλέσει όλεθρο στα αεροδρόμια της Μόσχας και σε ολόκληρη την ενεργειακή υποδομή της Ρωσίας. Τρίτον, η άδεια χρήσης αμερικανικών πυραύλων ακριβείας για να χτυπήσουν βαθύτερα μέσα στη Ρωσία είναι, όπως ακούγεται, αρκετά προκλητική.

Είναι αλήθεια ότι η Μόσχα είναι μάλλον απίθανο να επιδιώξει πλήρη σύγκρουση με το ΝΑΤΟ ή τις ΗΠΑ. Αλλά κάποια στιγμή, το Κρεμλίνο θα επιδιώξει να αποκαταστήσει την αποτροπή του. Οι υπηρεσίες πληροφοριών της Μόσχας έχουν κατηγορηθεί για δολιοφθορές πολιτικών στόχων σε ολόκληρη την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένων πρόσφατων αναφορών ότι τοποθετήθηκαν εκρηκτικά πακέτα σε αεροπλάνα ταχυμεταφορών εντός της Ευρώπης.

H πρόταση Ερντογάν

Παράλληλα, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σχεδιάζει να παρουσιάσει τη δική του πρόταση για ανακωχή στις συνομιλίες της G20 στο Ρίο ντε Τζανέιρο. Η πρόταση περιλαμβάνει τη δημιουργία αποστρατιωτικοποιημένης ζώνης στην περιοχή του Ντονμπάς, την ανάπτυξη διεθνών στρατευμάτων και την παροχή εγγυήσεων ασφάλειας στην Ουκρανία.

Παρότι η τουρκική πλευρά αναγνωρίζει ότι μια τέτοια πρόταση είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή από την Ουκρανία, τη θεωρεί την πιο ρεαλιστική λύση για τον τερματισμό των συγκρούσεων. Στο ίδιο πλαίσιο αναμένεται να προτείνει και «πάγωμα» της διαδικασίας ένταξης του Κιέβου στο ΝΑΤΟ για 10 χρόνια.

Οι αντιδράσεις

Ο Ζελένσκι δήλωσε το βράδυ της Κυριακής (17/11/24) ότι «οι πύραυλοι μιλούν από μόνοι τους» και «τέτοιου είδους πράγματα δεν ανακοινώνονται». Η απόφαση της Ουάσινγκτον να επιτρέψει στην Ουκρανία να πλήξει βαθιά στη Ρωσία με αμερικανικούς πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς μπορεί να οδηγήσει στον Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο και θα λάβει ταχεία απάντηση, δήλωσε χθες, Κυριακή, ο Βλαντιμίρ Τζαμπάροφ, ο αντιπρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας, σύμφωνα με το ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων TASS.

Η εξουσιοδότηση που έδωσε η Ουάσινγκτον στο Κίεβο είναι μια «γλώσσα που καταλαβαίνει (ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ) Πούτιν», δήλωσε ο Πολωνός υπουργός Εξωτερικών Ράντοσλαβ Σικόρσκι. «Στην είσοδο βορειοκορεατικών στρατευμάτων στον πόλεμο και στη μαζική ρωσική πυραυλική επίθεση, ο πρόεδρος (Αμερικανός Τζο) Μπάιντεν απάντησε με μια γλώσσα που καταλαβαίνει ο Β. Πούτιν», δήλωσε ο Σικόρσκι στο X. Σύμφωνα με τον Πολωνό υπουργό, «το θύμα μιας επίθεσης έχει το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του». Η Πολωνία παραμένει σταθερός υποστηρικτής του Κιέβου από την έναρξη της ρωσικής εισβολής.

Μπαράζ ρωσικών επιθέσεων

Η Ουκρανία «μπορεί να υπολογίζει» στην υποστήριξη της Ευρωπαϊκής Ένωσης μετά τις «φρικτές» επιθέσεις που εξαπέλυσε η Ρωσία εναντίον του ενεργειακού δικτύου της, στις οποίες έχασαν τη ζωή τους πάνω από 10 άνθρωποι, δήλωσε χθες, Κυριακή 17/11, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Το ουκρανικό ενεργειακό δίκτυο, που έχει ήδη υποστεί πολλές ζημιές, δέχθηκε μια από τις μεγαλύτερες ρωσικές επιθέσεις τους τελευταίους μήνες σήμερα το πρωί, με επιδρομές που σκότωσαν εννέα ανθρώπους και τραυματίστηκαν περίπου 20 σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με τις αρχές.

«Είδαμε αυτές τις φρικτές επιθέσεις, φρικτές, που εξαπέλυσε τη νύχτα η Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας», είπε κατά τη διάρκεια συνέντευξης που παραχώρησε στο βραζιλιάνικο τηλεοπτικό δίκτυο GloboNews. «Θα σταθούμε στο πλευρό της Ουκρανία για όσο χρειαστεί», επανέλαβε στο Ρίο ντε Ζανέιρο, την παραμονή της συνόδου της G20. «Η Ουκρανία μπορεί να υπολογίζει σ’ εμάς», επέμεινε.

«Θα τηρήσουμε τις δεσμεύσεις μας έναντι των Ουκρανών, δηλαδή θα τους επιτρέψουμε να διεξάγουν αυτόν τον πόλεμο αντίστασης, παραδίδοντας όπλα, εξοπλισμούς», είπε από την πλευρά του ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν στον Τύπο στο Μπουένος Άιρες, προτού αναχωρήσει από την Αργεντινή για τη Βραζιλία, όπου θα συμμετάσχει επίσης στη σύνοδο της G20. Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν, «δεν θέλει ειρήνη» με το Κίεβο και «δεν είναι έτοιμος να διαπραγματευτεί», έκρινε. Μετά την επίθεση τις πρώτες πρωινές ώρες χθες Κυριακή, «μιας από τις πιο σφοδρές από την έναρξη της σύρραξης», ο κ. Μακρόν δήλωσε πως «πιστεύω πως είναι σαφές ότι η πρόθεση του προέδρου Πούτιν είναι να κλιμακώσει» τον πόλεμο.

«Η Ουκρανία έχει ανάγκη περισσότερη αντιαεροπορική άμυνα — άμεσα», ανέφερε ο απερχόμενος επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Τζουζέπ Μπορέλ. Πρόκειται για «προτεραιότητα που θα παρουσιάσω στους υπουργούς» Εξωτερικών της ΕΕ κατά το σημερινό συμβούλιό τους στις Βρυξέλλες, πρόσθεσε μέσω X. Με την «μαζική» επίθεσή της με πυραύλους και drones η Ρωσία ήθελε «να τρομοκρατήσει τους πολίτες σε όλη την Ουκρανία» και να πλήξει «συγκεκριμένα τις ενεργειακές υποδομές, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών, καθώς πλησιάζει ο χειμώνας», ανέφερε ακόμη.

Το ουκρανικό δίκτυο παραγωγής και διανομής ενέργειας, ήδη εύθραυστο, υπέστη χθες μια από τις μεγαλύτερες ρωσικές επιθέσεις των τελευταίων μηνών. Τα πλήγματα των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων σκότωσαν πάνω από δέκα ανθρώπους και τραυμάτισαν άλλους τουλάχιστον είκοσι σε όλη τη χώρα, σύμφωνα με τις αρχές. Οι βομβαρδισμοί έγιναν καθώς η Ουκρανία, σε δυσκολία στα μέτωπα, φοβάται πως θα χάσει την υποστήριξη των ΗΠΑ όταν επιστρέψει ο Ρεπουμπλικάνος Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, την 20ή Ιανουαρίου 2025. Η επιδρομή έγινε επίσης δυο μέρες μετά τη συνδιάλεξη του γερμανού καγκελάριου Όλαφ Σολτς, με τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, που καταδίκασε το Κίεβο, χαρακτηρίζοντας επικίνδυνη την επανέναρξη ακόμη και απλών επαφών.