Η τρέχουσα πολιτική συγκυρία χαρακτηρίζεται από μια συντονισμένη προσπάθεια επιβολής δύο συγκεκριμένων αφηγημάτων στον δημόσιο διάλογο.
Το πρώτο αφήγημα θέλει τον Αντώνη Σαμαρά οριστικά εκτός εκλογικής κούρσας, ενώ το δεύτερο προεξοφλεί την πολιτική παντοδυναμία του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Η ταυτόχρονη προώθηση αυτών των θέσεων μαρτυρά την αγωνία του κυβερνητικού στρατοπέδου για την ύπαρξη ενός ισχυρού εσωκομματικού ή εξωκομματικού αντιπάλου.
Στην πραγματικότητα, η επιχειρηματολογία που χρησιμοποιείται για να υποβαθμίσει την επιρροή του πρώην Πρωθυπουργού βασίζεται σε έωλα στατιστικά δεδομένα.
Είναι μεθοδολογικά αδύνατο να αποτιμηθεί με ακρίβεια η δυναμική ενός πολιτικού σχηματισμού που δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί επίσημα.
Ωστόσο, η καταγραφή διψήφιων ποσοστών αποδοχής σε ένα υποθετικό σενάριο κάλπης δείχνει μια ισχυρή υπόγεια τάση στο εκλογικό σώμα.
Όταν η συσπείρωση της Νέας Δημοκρατίας υποχωρεί σε ιστορικά χαμηλά επίπεδα, η δυναμική του 15% για έναν νέο φορέα συνιστά άμεση απειλή.
Η επιμονή του επικοινωνιακού επιτελείου της κυβέρνησης να διαψεύδει σενάρια ίδρυσης κόμματος αποκαλύπτει τον πραγματικό βαθμό ανησυχίας του Μαξίμου.
Ο Αντώνης Σαμαράς παραμένει ο μόνος παίκτης στη δεξιά πολυκατοικία που διαθέτει δοκιμασμένη κυβερνητική εμπειρία και σαφές πολιτικό στίγμα.
Οι παρεμβάσεις του εστιάζουν σε καίρια ζητήματα όπως η εθνική ασφάλεια, η ενεργειακή κρίση και η διαχείριση των μεταναστευτικών ροών.
Η δικαίωση των παλαιότερων προειδοποιήσεών του για την εξωτερική πολιτική και την οικονομία ενισχύει το προφίλ της αξιοπιστίας του απέναντι στους ψηφοφόρους.
Την ίδια στιγμή, η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή εκροή ψηφοφόρων, οι οποίοι επιλέγουν τη μαζική αποχή.
Η απώλεια πάνω από ενός εκατομμυρίου υποστηρικτών μέσα σε έναν χρόνο αποτελεί το πιο ανησυχητικό σήμα για την κυβερνητική παράταξη.
Το μεγαλύτερο μέρος αυτών των πολιτών δεν έχει μετακινηθεί προς την αντιπολίτευση, αλλά παραμένει στην «γκρίζα ζώνη» της αναμονής.
Αυτή η τεράστια δεξαμενή δυσαρεστημένων νεοδημοκρατών αποτελεί το προνομιακό πεδίο δράσης για μια ενδεχόμενη κίνηση του Αντώνη Σαμαρά.
Ο πρώην Πρωθυπουργός έχει τη δυνατότητα να επαναφέρει στις κάλπες το παραδοσιακό ακροατήριο που νιώθει αποξενωμένο από την τρέχουσα κυβερνητική γραμμή.
Η ικανότητά του να συσπειρώνει ευρύτερες δυνάμεις είναι ο λόγος που το κυβερνητικό σύστημα επιχειρεί να προκαταλάβει τις κινήσεις του.
Η συστηματική προσπάθεια να παρουσιαστεί ως «απόμαχος» έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τον φόβο που προκαλεί κάθε νέα του παρέμβαση.
Αν ο Αντώνης Σαμαράς αποφασίσει τελικά να ηγηθεί μιας νέας προσπάθειας, τα δεδομένα του πολιτικού σκηνικού θα ανατραπούν πλήρως.
Η εξέλιξη αυτή θα επιβεβαιώσει ότι η κυβερνητική πλευρά είχε κάθε λόγο να τρέμει το ενδεχόμενο μιας δεξιάς εναλλακτικής πρότασης.
