Το κρίσιμο 72ωρο τελειώνει στην Κολομβία – Διασώστες ψάχνουν ακόμη για επιζώντες

Στην πιο κρίσιμη φάση τους έχουν εισέλθει οι επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης στην Κολομβία, μετά τον καταστροφικό σεισμό των 7,4 βαθμών που έπληξε τη Δευτέρα το δυτικό τμήμα της χώρας. Ο επίσημος απολογισμός έχει φτάσει τουλάχιστον τους 265 νεκρούς, ενώ σχεδόν 500 άνθρωποι εξακολουθούν να αγνοούνται και πάνω από 3.700 έχουν τραυματιστεί. 

Οι διασώστες δίνουν μάχη με τον χρόνο, καθώς υπάρχουν ακόμη φόβοι ότι πολίτες παραμένουν εγκλωβισμένοι κάτω από τα συντρίμμια κτιρίων που κατέρρευσαν. Οι πρώτες 72 ώρες μετά από έναν μεγάλο σεισμό θεωρούνται καθοριστικές για τον εντοπισμό επιζώντων, με τις πιθανότητες να μειώνονται όσο περνούν οι ημέρες.

Η ισχυρή σεισμική δόνηση είχε επίκεντρο την περιοχή Τσοκό, στη δυτική Κολομβία, κοντά στις ακτές του Ειρηνικού, και προκάλεσε μεγάλες καταστροφές σε αρκετές πόλεις. Ανάμεσα στις περιοχές που δέχθηκαν το βαρύτερο πλήγμα βρίσκονται η Κάλι και η Περέιρα, όπου οι επιχειρήσεις συνεχίζονται χωρίς διακοπή. 

Ο σεισμός χαρακτηρίζεται ήδη ως μία από τις φονικότερες σεισμικές καταστροφές που έχει γνωρίσει η χώρα στον 21ο αιώνα, με την έκταση των ζημιών να εξακολουθεί να αποτιμάται.

Αγωνία κάτω από τα συντρίμμια – Οι τελευταίες ώρες του κρίσιμου 72ώρου

Στην Περέιρα, οι ομάδες διάσωσης επικέντρωσαν τις προσπάθειές τους στα ερείπια ενός αρτοποιείου, όπου υπάρχουν ενδείξεις ότι ένας πλανόδιος πωλητής μπορεί να παραμένει ζωντανός κάτω από τα χαλάσματα.

Οι διασώστες κατάφεραν να εντοπίσουν πιθανές κινήσεις με ειδικό εξοπλισμό που μπορεί να ανιχνεύει δονήσεις μέσα από τα συντρίμμια.

Η 16χρονη ανιψιά του αγνοούμενου, Σάρα Λοαΐσα, περίμενε με αγωνία στο σημείο. «Μας είπαν πως μπορεί να είναι αυτός· περιμένουμε», ανέφερε, εκφράζοντας την ελπίδα ότι ο συγγενής της θα βγει ζωντανός.

Δημοσιογράφοι του Γαλλικού Πρακτορείου που βρίσκονταν στην περιοχή περιέγραψαν στιγμές έντονης συγκίνησης, όταν οι διασώστες ζήτησαν από όποιον βρισκόταν εγκλωβισμένος να απαντήσει χτυπώντας δύο φορές και στη συνέχεια τρεις. Από τα συντρίμμια φάνηκε να καταγράφεται αντίδραση, προκαλώντας κύμα αγωνίας και ελπίδας στο συγκεντρωμένο πλήθος.

Οι επιχειρήσεις πραγματοποιούνται πλέον μέσα στο τελευταίο τμήμα του λεγόμενου «χρυσού 72ώρου», του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο θεωρούνται μεγαλύτερες οι πιθανότητες να εντοπιστούν επιζώντες.

«Μπαίνουμε στην τελική φάση των πρώτων 72 ωρών», ανέφερε ο δήμαρχος της Κάλι, Αλεχάντρο Έδερ, επισημαίνοντας ότι η ολοκλήρωση αυτού του χρονικού διαστήματος δεν αποκλείει τον εντοπισμό ζωντανών ανθρώπων, καθιστά όμως τις επιχειρήσεις ακόμη δυσκολότερες.

Την αισιοδοξία του προσπάθησε να διατηρήσει και ο 67χρονος εθελοντής διασώστης Χούλιο Σέσαρ Πινέδα. Παρά την κόπωση και τις δύσκολες συνθήκες, δήλωσε πεπεισμένος ότι οι ομάδες θα καταφέρουν να ανασύρουν και άλλους ανθρώπους ζωντανούς.

Σε Κάλι και Περέιρα επαγγελματίες διασώστες και εθελοντές εργάζονται αδιάκοπα, χρησιμοποιώντας βαριά μηχανήματα, ειδικό εξοπλισμό και εκπαιδευμένους σκύλους. Σε αρκετά σημεία οι εργασίες σταματούν για λίγα λεπτά ώστε να επικρατήσει απόλυτη σιωπή και να εντοπιστεί πιθανός ήχος κάτω από τα χαλάσματα.

Υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις όπου η έρευνα γίνεται με τα χέρια, καθώς κάθε λανθασμένη μετακίνηση μεγάλου τμήματος των ερειπίων μπορεί να θέσει σε κίνδυνο ανθρώπους που ενδεχομένως έχουν επιβιώσει.

Εθνικό πένθος και κατάσταση οικονομικής έκτακτης ανάγκης

Ο νέος πρόεδρος της Κολομβίας, Αμπελάρδο δε λα Εσπριέγια, ο οποίος ανέλαβε τα καθήκοντά του στις 7 Αυγούστου, βρίσκεται αντιμέτωπος με τη μεγαλύτερη δοκιμασία της κυβέρνησής του μόλις λίγες ημέρες μετά την ορκωμοσία του. 

Η κυβέρνηση ανακοίνωσε τριήμερο εθνικό πένθος στη μνήμη των θυμάτων, ενώ αποφασίστηκε και η κήρυξη οικονομικής κατάστασης έκτακτης ανάγκης, προκειμένου να επιταχυνθεί η χρηματοδότηση της αντιμετώπισης των συνεπειών του σεισμού και της ανοικοδόμησης. 

Παράλληλα, ο πρόεδρος δεσμεύθηκε για τη δημιουργία ειδικού ταμείου ανοικοδόμησης, με στόχο τη στήριξη οικογενειών που έχασαν τα σπίτια τους και την αποκατάσταση σχολείων, νοσοκομείων και κρίσιμων υποδομών. 

Οι καταστροφές είναι εκτεταμένες. Χιλιάδες κατοικίες έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ή έχουν καταστραφεί, αφήνοντας μεγάλο αριθμό οικογενειών χωρίς στέγη, ενώ οι μετασεισμοί εξακολουθούν να προκαλούν φόβο στους κατοίκους.

Πολλοί Κολομβιανοί έχουν περάσει ήδη δύο νύχτες στους δρόμους, σε πλατείες και υπαίθριους χώρους. Ορισμένοι δεν μπορούν να επιστρέψουν στα σπίτια τους λόγω των ζημιών, ενώ άλλοι αρνούνται να μπουν ξανά στα κτίρια υπό τον φόβο νέας ισχυρής δόνησης.

Στην ορεινή πόλη Ελ Κάιρο, περίπου 250 χιλιόμετρα από την Κάλι, η ψυχολογική πίεση είναι εμφανής.

Η 40χρονη μαγείρισσα Αδριάνα Γκονσάλες περιέγραψε κατοίκους που φοβούνται να κοιμηθούν και δεν γνωρίζουν τι μπορεί να ακολουθήσει. Η αβεβαιότητα από τους συνεχείς μετασεισμούς έχει επιτείνει το αίσθημα ανασφάλειας.

Η 51χρονη Μαίρη Κιντέρο έχασε το κατάστημα ρούχων που αποτελούσε την κύρια περιουσία της. Το κτίριο μετατράπηκε σε ερείπια, αφήνοντάς την αντιμέτωπη με μια εντελώς διαφορετική πραγματικότητα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα.

Στη συνοικία Προβιντένσια της Περέιρα, κάτοικοι προσπαθούσαν να ανασύρουν έπιπλα, ρούχα και προσωπικά αντικείμενα από σπίτια που έχουν υποστεί τόσο σοβαρές ζημιές ώστε δεν μπορούν πλέον να κατοικηθούν.

Η Περέιρα κουβαλά ήδη βαριά μνήμη από τον καταστροφικό σεισμό του 1999, ο οποίος είχε προκαλέσει πολύ μεγάλες ανθρώπινες απώλειες και καταστροφές στην ευρύτερη περιοχή.

Η δικηγόρος Άνα Παουλίνα Κρόστγουεϊτ είδε την πολυκατοικία στην οποία ζούσε να χαρακτηρίζεται μη κατοικήσιμη. Περιγράφοντας την κατάσταση στο AFP, ανέφερε ότι η οικογένειά της βρίσκεται ακόμη σε σοκ και προσπαθεί να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να πάρει όσα προσωπικά αντικείμενα μπορούν να σωθούν και να ξεκινήσει από την αρχή.

Μέσα στην καταστροφή έχει αναπτυχθεί και ένα μεγάλο κύμα κοινωνικής αλληλεγγύης. Πολίτες μεταφέρουν νερό, τρόφιμα και είδη πρώτης ανάγκης στις πληγείσες περιοχές, ενώ σε νοσοκομεία και κέντρα αιμοδοσίας σχηματίζονται ουρές ανθρώπων που προσφέρονται να δώσουν αίμα για τους χιλιάδες τραυματίες.

Για τις ομάδες διάσωσης, ωστόσο, η απόλυτη προτεραιότητα παραμένει μία: να αξιοποιηθεί κάθε λεπτό που απομένει για τον εντοπισμό εγκλωβισμένων. Καθώς το πρώτο κρίσιμο 72ωρο ολοκληρώνεται, η Κολομβία βρίσκεται ανάμεσα στην ελπίδα για ακόμη περισσότερες διασώσεις και στην οδυνηρή προοπτική περαιτέρω αύξησης του αριθμού των θυμάτων.