Το μυστήριο γύρω από τον ΕΟΔΑΣΑΑΜ και την τραγωδία των Τεμπών
Η υπόθεση του ΕΟΔΑΣΑΑΜ (Εθνικός Οργανισμός Διερεύνησης Ασφαλείας Σιδηροδρόμων, Αεροπορίας και Μεταφορών) είναι ένα από τα πιο πρόσφατα επεισόδια που φωτίζουν τα δομικά προβλήματα και την αδυναμία του ελληνικού κράτους να διαχειριστεί και να διαλευκάνει κρίσιμες καταστάσεις που αφορούν την ασφάλεια των πολιτών. Οι αντιφάσεις, οι καθυστερήσεις και οι επικοινωνιακές στρατηγικές γύρω από αυτόν τον Οργανισμό, καθώς και το πόρισμα του για το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, αποκαλύπτουν το βάθος της κυβερνητικής αποτυχίας και τη συστημική αδυναμία να αναληφθούν πραγματικές ευθύνες.
Αρχικά, ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ συστάθηκε σε μια προσπάθεια να καλυφθεί το κενό που είχε δημιουργηθεί μετά την τραγωδία, με σκοπό την ανίχνευση και διερεύνηση των αιτίων του δυστυχήματος, καθώς και την αξιολόγηση των υπευθύνων, είτε αυτοί ανήκαν στον ΟΣΕ, στην Hellenic Train, είτε στο υπουργείο Μεταφορών. Η ίδρυση αυτού του Οργανισμού ήταν καθυστερημένη και έγινε μόνο αφού η δημόσια πίεση είχε φτάσει στο αποκορύφωμά της, προκαλώντας την αναγκαία αντίδραση από την πλευρά της κυβέρνησης. Ωστόσο, το ότι συστάθηκε κατόπιν εορτής φανερώνει το αλαζονικό και επιφανειακό τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση διαχειρίζεται τα σοβαρά ζητήματα που αφορούν την ασφάλεια και τη διαφάνεια.
Η πολιτική διαχείριση της υπόθεσης άρχισε με την πομπώδη παρουσία του Κυριάκου Μητσοτάκη στη Βουλή, όταν στην αρχή υποστήριξε με ένταση ότι η ασφάλεια των αεροδρομίων και των σιδηροδρόμων είναι πλήρως διασφαλισμένη και δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Μάλιστα, είχε υποβαθμίσει τα ερωτήματα των βουλευτών της αντιπολίτευσης, απαντώντας με χαρακτηριστική αλαζονεία σε όσους του έθεταν το ζήτημα των ελέγχων στα αεροδρόμια, λέγοντας «μα καλά, δεν έχετε ακουστά για τα ραντάρ;». Όταν δύο χρόνια αργότερα προέκυψε το δυστύχημα στα Τέμπη, το οποίο κόστισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, η κυβερνητική αλαζονεία και η αδράνεια απέναντι στις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας άρχισαν να γίνονται φανερές.
Μετά το δυστύχημα και την τεράστια κοινωνική αναταραχή που ακολούθησε, η κυβέρνηση, υπό την πίεση των γεγονότων και των συνεχών διαδηλώσεων, ανέλαβε τη δημιουργία του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, με την αποστολή να ερευνήσει τα αίτια του δυστυχήματος και να καταρτίσει το αντίστοιχο πόρισμα. Ωστόσο, ήδη από την πρώτη στιγμή υπήρχαν ενδείξεις ότι ο Οργανισμός αυτός δεν ήταν ούτε ανεξάρτητος ούτε αποτελεσματικός, καθώς οι επικεφαλής του είχαν διασυνδέσεις με το πολιτικό σύστημα και ενδεχομένως επηρεάζονταν από τις πολιτικές πιέσεις. Η θέση του Προέδρου του Οργανισμού, που καταλήφθηκε από τον απόστρατο της Πολεμικής Αεροπορίας, Δριτσάκο, έναν άνθρωπο διορισμένο από τον πρώην πρωθυπουργό Καραμανλή και με σημαντική επιρροή στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), ενίσχυσε τις αμφιβολίες για την ανεξαρτησία του ΕΟΔΑΣΑΑΜ.
Η επιτροπή του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, υπό την ηγεσία του Δριτσάκου και με τη συμμετοχή του Παπαδημητρίου, πρώην νομικού συμβούλου της Ρυθμιστικής Αρχής Σιδηροδρόμων, είχε ως αποστολή να αναλύσει τα αίτια του δυστυχήματος και να προτείνει λύσεις για την αποφυγή μελλοντικών τραγωδιών. Ωστόσο, το πόρισμα που δημοσιοποιήθηκε από τον Παπαδημητρίου, το οποίο αναφερόταν σε παράνομο καύσιμο υλικό που προκάλεσε την έκρηξη και πυρόσφαιρα, προκάλεσε σοβαρές αντιδράσεις. Η κυβέρνηση αντέδρασε άμεσα, προσπαθώντας να ελέγξει την κατάσταση, κατηγορώντας τα μέσα ενημέρωσης για παραπληροφόρηση και υποστηρίζοντας ότι ο ΕΟΔΑΣΑΑΜ είχε παρερμηνεύσει τα γεγονότα.
Η κατάσταση πήρε πιο δραματική τροπή όταν ο Παπαδημητρίου, υπό την πίεση των πολιτικών και επικοινωνιακών συμφερόντων, αναιρούσε μέρος του πορίσματος, αναφέροντας ότι τα ευρήματα για το παράνομο υλικό ήταν αβάσιμα. Ταυτόχρονα, δήλωσε ότι δεχόταν απειλές για τη ζωή του. Η αναστάτωση και οι αντιφάσεις που ακολούθησαν δημιούργησαν μια κατάσταση επικοινωνιακής σύγχυσης, με τα συστημικά ΜΜΕ και το Μαξίμου να προσπαθούν να χειριστούν την υπόθεση με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, προκειμένου να αποκαταστήσουν την εικόνα τους και να περιορίσουν τις ζημιές.
Αλλά η πιο ενδιαφέρουσα εξέλιξη ήρθε όταν ο Παπαδημητρίου, λίγες μέρες μετά, επέστρεψε σταθερά στις αρχικές του θέσεις, επιμένοντας ότι το πόρισμά του ήταν ακριβές και δεν υπήρχε καμία ανατροπή στα συμπεράσματά του. Αυτή η νέα στροφή στην υπόθεση δείχνει την ένταση και την αναστάτωση που επικρατούσε εντός του ΕΟΔΑΣΑΑΜ, καθώς και τις πιέσεις που ασκούνταν τόσο από το κυβερνητικό επιτελείο όσο και από τα ΜΜΕ για να ελεγχθούν τα αποτελέσματα και να διατηρηθεί η πολιτική εικόνα της κυβέρνησης.
Η αλληλουχία αυτών των γεγονότων, με τις συνεχείς ανατροπές, τις αντιφάσεις και τις ενδείξεις για προσπάθεια συγκάλυψης, έχει δημιουργήσει μια κατάσταση που θυμίζει κωμωδία του Χόλιγουντ, αν δεν ήταν τόσο τραγική. Στην πραγματικότητα, όλη η υπόθεση αποκαλύπτει την πλήρη ανεπάρκεια και αλαζονεία του πολιτικού συστήματος να διαχειριστεί μια κρίση, ενώ παράλληλα προκαλεί σοβαρά ερωτήματα για την ικανότητα της κυβέρνησης να διασφαλίσει την ασφάλεια των πολιτών και να αναλάβει την ευθύνη για τις τραγωδίες που συμβαίνουν στη χώρα.
Τα ελληνικά Hoaxes, ο Άρειος Πάγος και το έγκλημα των Τεμπών
Διά της συγχύσεως η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθεί να απαντήσει στην οργή για το έγκλημα των Τεμπών, προχωρώντας πλέον σε μια ανίερη επίθεση κατά των συγγενών που επιχειρούν να μάθουν τι τελικά συνέβη και σκοτώθηκαν τα παιδιά τους, οι συγγενείς και τα αγαπημένα τους πρόσωπα.
Στόχος η συγκάλυψη του εγκλήματος με κάθε μέσον και όπως καθημερινά αποδεικνύεται με ψέματα, περίεργες «συμπτώσεις» και υπερβάσεις.
Μια από τις τελευταίες προσπάθειες ήταν και του κυβερνητικού εκπροσώπου Παύλου Μαρινάκη που βρήκε fake μαξιλαράκι στα ελληνικά Hoaxes που ούτως ή άλλως από την πρώτη στιγμή είχαν πει πως το μπάζωμα στα Τέμπη ήταν fake news.
Περιέργως πως, τα ελληνικά Hoaxes αποφάσισαν να ασχοληθούν με δημοσιεύματα για το πανεπιστήμιο της Γάνδης και τη συμμετοχή του στο πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ. Και αποφάσισαν πως σειρά δημοσιευμάτων -κυρίως- φιλοκυβερνητικών ιστοσελίδων ήταν fake news γιατί απλά το πόρισμα του συγκεκριμένου φορέα (που δημιουργήθηκε από την κυβέρνηση) δεν βασίστηκε ούτως ή άλλως ποτέ σε κανένα πόρισμα του Πανεπιστημίου της Γάνδης.
Συγκεκριμένα από το Πανεπιστήμιο της Γάνδης ζητήθηκε μόνο να δουν τις παραμέτρους του μοντέλου στο ελληνικό πείραμα. Δεν ζητήθηκε ποτέ να ασχοληθούν οι ξένοι πανεπιστημιακοί με την ουσία της έκρηξης στα Τέμπη.
Αξίζει να σημειωθεί πως ακόμα και επί του συγκεκριμένου υπάρχει μια διευκρίνιση (του αυτονόητου) του ερευνητή του πανεπιστημίου Γεωργίου Μαραγκού και καμία επίσημη ανακοίνωση του Πανεπιστημίου που έκανε μόνον αυτό που του ζητήθηκε.
Στη λάθος ερώτηση πάνω σε λάθη δημοσιευμάτων για το αν έκανε έρευνα το Πανεπιστήμιο της Γάνδης για το δυστύχημα στα Τέμπη και το ξυλόλιο ο ερευνητής απάντησε ορθά ότι δεν έκανε τέτοια έρευνα, αλλά «έτρεξε» απλώς τα δεδομένα του ελληνικού πειράματος (όπως του ζητήθηκε). Εξάλλου το πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ βασίστηκε στην έκθεση του καθηγητή του ΑΠΘ Αθανάσιου Κωνσταντοπούλου.
Αλλά ο κύριος Μαρινάκης προχώρησε σε μία ακόμη υπέρβαση αφού υποστήριξε πως τα πανεπιστήμια της Γάνδης και της Πίζας κρατούν αποστάσεις από όσα αναφέρονται στο πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ για την πυρόσφαιρα.
Έτσι προχώρησαν και σε μία ακόμη υπέρβαση δημιούργησαν το αφήγημα ότι το πόρισμα του ΕΔΟΑΣΑΑΜ για έκρηξη από υδρογονάνθρακες και όχι από έλαια σιλικόνης δεν ισχύει.
Ο κ. Μαρινάκης μάλιστα βασισμένος σε έναν πλήρη λάθος συλλογισμό μίλησε ακόμα για «ανάποδη συγκάλυψη»!
Αλλά εδώ πήρε τη σκυτάλη και ο Άρειος Πάγος αφού η κυβέρνηση έβγαλε και πάλι τα δικά της συμπεράσματα, αυτά που δήλωνε ο Κυριάκος Μητσοτάκης και οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι από τις πρώτες ημέρες του τραγικού δυστυχήματος.
Και ο Άρειος Πάγος με την Γεωργία Αδειλίνη υπερέβη το πόρισμα και το ενδεχόμενο έκρηξης που αποδίδεται σε άγνωστους υδρογονάνθρακες, υποστηρίζοντας πλέον… τη «μισή αλήθεια» των ελληνικών Hoaxes που από την πλευρά τους βασίστηκαν σε δημοσιεύματα ειδησεογραφικών σελίδων που υπηρετούν εδώ και χρόνια την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Με τον τρόπο αυτό η κυβέρνηση Μητσοτάκη και το Μέγαρο Μαξίμου όχι απλά ευτελίζει θεσμούς αλλά και τους ίδιους τους συγγενείς των θυμάτων αλλά και όλου του κόσμου που απαιτεί Δικαιοσύνη μετά το τραγικό έγκλημα.
