Το τεφτέρι του Ερυθρού Σταυρού και η προνομιακή υγεία για λίγους
Το περίφημο «τεφτέρι» του Ερυθρού Σταυρού, όπως αποκαλείται συνθηματικά την περίοδο που διοικήτρια ήταν η Ελπινίκη Ταβιανάτου, στενή φίλη του υπουργού Υγείας Άδωνη Γεωργιάδη, έρχεται πλέον στο φως. Πρόκειται για ένα χειρόγραφο βιβλίο στο οποίο, σύμφωνα με τα δημοσιεύματα, καταγράφονταν ονόματα ασθενών που απολάμβαναν προνομιακή μεταχείριση: πρόσβαση σε σουίτες, μονόκλινα και δίκλινα στους «καλούς» ορόφους του νοσοκομείου.
Ανάμεσα σε αυτά τα ονόματα, περιλαμβάνεται – με ρητή σχετική σημείωση – συγγενικό πρόσωπο της αναπληρώτριας υπουργού Υγείας Ειρήνης Αγαπηδάκη. Το όνομα έχει σβηστεί, οπότε δεν είναι σαφές αν τελικά νοσηλεύτηκε ή κατευθύνθηκε αλλού, όμως το βέβαιο είναι ότι είχε ενταχθεί στη λίστα «ειδικής μεταχείρισης».
Η ύπαρξη αυτού του «τεφτεριού» στον Ερυθρό Σταυρό δείχνει, εύλογα, ότι παρόμοιες πρακτικές δεν αποκλείεται να εφαρμόζονται και σε άλλα νοσοκομεία. Το συγκεκριμένο βιβλίο βρισκόταν στο Γραφείο Κίνησης Ασθενών, λειτουργώντας ως πρακτικό εργαλείο για να εξασφαλίζεται ότι «οι δικοί μας» θα ανεβαίνουν στους ορόφους 5 και 6, εκεί όπου βρίσκονται οι σουίτες και τα πλέον άνετα δωμάτια, με υποδομές που παραπέμπουν περισσότερο σε ξενοδοχείο παρά σε δημόσιο νοσοκομείο.
Κεντρικός τροφοδότης αυτής της ρουσφετολογικής πρακτικής φέρεται να ήταν το ίδιο το υπουργείο Υγείας. Όπως καταγγέλλεται, μέσω του διευθυντικού γραφείου του Άδωνη Γεωργιάδη αποστέλλονταν κάθε φορά στη διοίκηση του νοσοκομείου τα ονόματα των ασθενών που «έπρεπε» να τύχουν της καλύτερης δυνατής νοσηλείας. Με αυτόν τον τρόπο, χτίζονταν και εμπεδώνεται ένα πελατειακό δίκτυο γύρω από τον υπουργό. Στο γαϊτανάκι συμμετείχαν και διευθυντές κλινικών, κυρίως του χειρουργικού τομέα, οι οποίοι φρόντιζαν για «δικούς τους» ασθενείς, αποκλείοντας ουσιαστικά όσους – με βάση την ασφαλιστική τους κάλυψη ή τη σοβαρότητα της κατάστασης – είχαν αντικειμενικά δικαίωμα σε αντίστοιχες παροχές.

Στο τετράδιο αναγράφονταν ονομαστικά οι ασθενείς που έπρεπε να εξυπηρετηθούν κατά προτεραιότητα. Δίπλα στα ονόματα μπαίνει το γράμμα «Δ», όταν η εντολή προερχόταν από τη διοικήτρια, ώστε να γνωρίζουν οι υπάλληλοι ότι υπάρχει «έγκριση από πάνω». Όπου εμφανίζεται «ΑΔ», η εντολή αποδίδεται στην αναπληρώτρια διοικήτρια. Την περίοδο εκείνη αναπληρώτρια διοικήτρια ήταν η Αναστασία Κανέλλου, η οποία αργότερα αναβαθμίστηκε, αφού ο διαγωνισμός του ΑΣΕΠ κρίθηκε άγονος, δίνοντας έτσι στον Άδωνη Γεωργιάδη τη δυνατότητα να την τοποθετήσει προσωρινή αναπληρώτρια διοικήτρια στο Παίδων «Αγία Σοφία».
Η διαδρομή της Κανέλλου δεν είναι άσχετη με το συνολικό μωσαϊκό. Σε παλαιότερη διαδικασία αξιολόγησης για αντίστοιχη θέση είχε καταταγεί τελευταία πριν από τη συνέντευξη. Διαθέτει πτυχίο νηπιαγωγού, χωρίς συναφές μεταπτυχιακό στη διοίκηση, αλλά με εμφανείς πολιτικές διασυνδέσεις στην οικογένεια Μητσοτάκη: υποψήφια δημοτική σύμβουλος με τον Κώστα Μπακογιάννη και συχνά φωτογραφιζόμενη δίπλα στην Αλεξάνδρα Μητσοτάκη. Στις φωτογραφίες αυτές εμφανίζεται χαμογελαστή στο πλευρό τόσο της Ταβιανάτου όσο και της Κανέλλου, δύο στελεχών που όχι μόνο παρέμειναν στο σύστημα, αλλά και προβιβάστηκαν, παρότι τα τυπικά τους προσόντα δεν σχετίζονται ούτε με την ιατρική ούτε με επαγγελματική διοίκηση υγείας.

Πίσω στο τεφτέρι: για να ολοκληρωθεί η «εξυπηρέτηση», δίπλα στο όνομα σημειώνεται ο αριθμός δωματίου, ώστε να μη γίνει λάθος. Στις παρενθέσεις υπάρχουν χειρόγραφες διευκρινίσεις, όπως «σύζυγος τάδε», «συγγενής τάδε», που κάνουν σαφές γιατί ο εκάστοτε ασθενής αποκτά προτεραιότητα. Σε άλλες περιπτώσεις καταγράφεται «μόνος» ή «όχι μόνος», ανάλογα με το αν θα τοποθετηθεί σε μονόκλινο ή δίκλινο, ανάλογα προφανώς με τη «βαρύτητα» του ονόματος. Όπου αναφέρεται μόνο ιατρικός λόγος απομόνωσης, συνήθως δεν υπάρχει η ένδειξη «Δ» ή «ΑΔ».
Υπάρχουν ακόμη περιπτώσεις όπου σημειώνεται το όνομα συγκεκριμένου γιατρού, ο οποίος «κλείνει» σουίτα στον 6ο όροφο για ασθενή της επιλογής του, παρακάμπτοντας κάθε τυπική διαδικασία. Φυσικά, μέσα στις αναγραφές υπάρχουν και ασθενείς που πράγματι χρειάζονται απομόνωση για ιατρικούς λόγους. Όμως η ανάμειξη ιατρικών κριτηρίων με ωμά ρουσφετολογικές παρεμβάσεις αποτυπώνει το πραγματικό πρόσωπο του μηχανισμού.


Η πρώην διοικήτρια, Ελπινίκη Ταβιανάτου, κομματικό στέλεχος της ΔΑΚΕ στο υπουργείο Υγείας, εμφανίζεται να έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο. Σε βάρος της είχαν ήδη διενεργηθεί ΕΔΕ, με πιο γνωστή την υπόθεση του «γλεντιού» με τσιφτετέλια και τραγούδια μέσα στο νοσοκομείο. Παρά τις αποκαλύψεις και τις καταγγελίες, όχι μόνο δεν απομακρύνθηκε από το σύστημα, αλλά ανέλαβε αργότερα, μέσω της επίμαχης διαδικασίας ΑΣΕΠ, τη διοίκηση τριών νοσοκομείων μαζί («Έλενα», «Αλεξάνδρα», «Αγία Ελένη»). Σύμφωνα με αποκαλυπτικά δημοσιεύματα, ο σχετικός διαγωνισμός στήθηκε έτσι ώστε σχεδόν όλες οι κρίσιμες θέσεις διοίκησης σε ΥΠΕ και νοσοκομεία να δοθούν σε πρόσωπα αρεστά στο Μαξίμου και συνδεδεμένα με τη Νέα Δημοκρατία.
Οι «άριστοι» της κυβερνητικής προπαγάνδας, όπως μεταφέρεται από πηγές μέσα στο σύστημα, φροντίζουν να κάνουν τις εξυπηρετήσεις κατά βάση τηλεφωνικά, ώστε να αποφεύγονται τα γραπτά ίχνη. Στην περίπτωση του Ερυθρού Σταυρού, η ύπαρξη γραπτού τεφτεριού δείχνει μάλλον αυτοπεποίθηση πως τίποτα δεν θα αποκαλυφθεί. Σήμερα, η νέα διοίκηση φέρεται να έχει αποσύρει το βιβλίο, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι σταμάτησαν και τα τηλεφωνήματα.
Όλο αυτό το σύστημα δεν περιορίζεται σε μεμονωμένες «χαριτωμένες» εξυπηρετήσεις. Αποτελεί δομημένη κουλτούρα διαφθοράς και πελατειακών σχέσεων. Οι «ευεργετηθέντες» των σουιτών, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, είναι οι πιο φανατικοί χειροκροτητές του υπουργού. Είναι αυτοί που θα δώσουν το «παρών» σε εκδηλώσεις, συγκεντρώσεις, πολιτικές ομιλίες. Το κρεβάτι στη σουίτα γίνεται έτσι πολιτικό αντάλλαγμα, εργαλείο εξαγοράς συνειδήσεων και αναπαραγωγής μιας νοσηρής σχέσης εξουσίας.
Σε μια χώρα με διαλυμένο ΕΣΥ, όπου ο μέσος πολίτης στοιβάζεται σε ράντζα και διαδρόμους, η ύπαρξη ενός τέτοιου τεφτεριού είναι η πιο ωμή απόδειξη ότι για μια στενή κομματική και κοινωνική κάστα, το δημόσιο νοσοκομείο είναι τσιφλίκι. Και όσο αυτό μένει ατιμώρητο, η έννοια του «ισότιμου δικαιώματος στην υγεία» δεν είναι παρά κενό σύνθημα.
Πιο Δημοφιλή
Ο Μητσοτάκης ως ιδεολογικό υβρίδιο νεοφιλελευθερισμού και οικογενειοκρατίας
Κάστρα, καρέκλες και σιωπή: πώς θάβεται ο αγώνας των αγροτών στο Ηράκλειο
«Καποδίστριας»: Η ταινία που ξυπνά την αλήθεια πίσω από τον θρύλο
Θα πούμε το νερό νεράκι επί Κυριάκου Μητσοτάκη
Πιο Πρόσφατα
Χρόνια πολλά και καλή χρονιά.