Η Μεγάλη Παρασκευή στέκει ως η πιο κατανυκτική ημέρα της Ορθόδοξης πίστης, ημέρα σιωπής και βαθιάς περισυλλογής, όπου ο άνθρωπος έρχεται αντιμέτωπος με το μέγεθος της θυσίας του Ιησού Χριστού και το νόημα που αυτή φέρει για την ίδια την ύπαρξη και την πορεία του.
Οι καμπάνες ηχούν πένθιμα σε κάθε γωνιά της πατρίδας, οι ναοί γεμίζουν από το φως των κεριών και την ευλάβεια των πιστών και η περιφορά του Επιταφίου γίνεται ένα ζωντανό βίωμα που ενώνει την κάθε κοινότητα σε μια κοινή εμπειρία πίστης και μνήμης.
Σε μια περίοδο που η Ελλάδα δοκιμάζεται και ολόκληρος ο κόσμος διανύει μια φάση έντονων ανακατατάξεων, αβεβαιότητας και κρίσης αξιών, η ημέρα αυτή αποκτά ακόμη βαθύτερο περιεχόμενο και ουσία.
Οι δυσκολίες της καθημερινότητας, η ανασφάλεια για το μέλλον και η αίσθηση απομάκρυνσης από σταθερές αρχές καθιστούν την ανάγκη για πνευματικό προσανατολισμό πιο έντονη από ποτέ, στρέφοντας τον άνθρωπο σε μια εσωτερική αναζήτηση που συνδέεται άμεσα με το μήνυμα της θυσίας και της πίστης.
Η στάση που αναδεικνύεται μέσα από αυτή την πνευματική εμπειρία εδράζεται στην πίστη, την αλήθεια και την προσήλωση στις πατροπαράδοτες αρχές που μπορούν να δώσουν κατεύθυνση και ουσία στην ατομική και συλλογική πορεία.
Η Μεγάλη Παρασκευή οδηγεί με φυσικό τρόπο στην προσδοκία της Ανάστασης, καλλιεργώντας μέσα στον άνθρωπο τη βεβαιότητα ότι η ελπίδα παραμένει ζωντανή και ότι η αναγέννηση αποτελεί διαρκή δυνατότητα για τον καθένα και για την κοινωνία συνολικά, ως μια πορεία που ξεκινά από τη σιωπή και το σκοτάδι και καταλήγει στο φως.
