Το βαθύτερο κράτος της επταετίας Μητσοτάκη

Η ανακάλυψη του «βαθέος κράτους» από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, μετά από σχεδόν επτά χρόνια στην εξουσία, προκαλεί περισσότερο αμηχανία παρά έκπληξη. Η ελληνική δημόσια διοίκηση αντιμετωπίζει διαχρονικά σοβαρά προβλήματα, αλλά η σημερινή κυβέρνηση δεν έδειξε σημάδια καταπολέμησής τους. Αντιθέτως, το «βαθύ κράτος» ενισχύθηκε, επεκτάθηκε και μετεξελίχθηκε σε χειρότερη εκδοχή του.

Στην πράξη, η συγκέντρωση εξουσίας στο Μέγαρο Μαξίμου και η λειτουργία του ως υπερυπουργείου μετέτρεψε τους υπουργούς σε εκτελεστές εντολών, περιορίζοντας την ομαδική κυβερνητική ευθύνη. Η πληθώρα μετακλητών υπαλλήλων με αυξημένες αποδοχές αμφισβητεί το αφήγημα της «αξιοκρατίας», ενώ ο κομματικός μηχανισμός που διαχέεται μέσα στο κράτος στελεχώνεται συστηματικά από ημετέρους.

Οι απευθείας αναθέσεις δισεκατομμυρίων ευρώ σε φιλικές εταιρίες, με διαδικασίες fast track και περιορισμένο έλεγχο, καταδεικνύουν τη μεταφορά δημόσιου χρήματος προς συγκεκριμένα συμφέροντα. Οι λίστες Πέτσα, η κρατική διαφήμιση και η αλλοίωση του μιντιακού τοπίου υπονομεύουν την ελευθερία του Τύπου και τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας.

Η χρήση του κράτους ως εργαλείο αναπαραγωγής της εξουσίας, η χειραγώγηση της Δικαιοσύνης και η έλλειψη εμπιστοσύνης της κοινής γνώμης στις θεσμικές διαδικασίες καταγράφονται χωρίς περιστροφές. Το έγκλημα στα Τέμπη, η διάχυση ευθυνών και η προστασία των υπευθύνων αποτελούν ακόμα ένα κεφάλαιο της ίδιας πρακτικής. Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ επιβεβαιώνει τη συνέχεια των παρεμβάσεων που θα είχαν μείνει ατιμώρητες χωρίς την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας.

Η επιδερμική ανάληψη «ευθυνών» χωρίς πραγματική λογοδοσία και η ατιμωρησία πολιτικών προσώπων κανονικοποιήθηκε. Το «βαθύ κράτος» δεν είναι φάντασμα του παρελθόντος. Όσοι το ενίσχυσαν και το χρωμάτισαν με δικά τους μέσα εμφανίζονται σήμερα ως κήνσορες. Η πραγματικότητα είναι ότι επί Κ. Μητσοτάκη το βαθύ κράτος έγινε βαθύτερο.