Τουρκικά ΜΜΕ: Νέες προκλήσεις για τα ελληνικά νησιά, τα F-35 και το Ισραήλ

Το τουρκικό αφήγημα περί στρατιωτικοποίησης των ελληνικών νησιών επανέρχεται με ένταση στη δημόσια συζήτηση της γειτονικής χώρας, αυτή τη φορά μέσα από τηλεοπτικές αναφορές που επιχειρούν να συνδέσουν τις ελληνικές αμυντικές κινήσεις με ισραηλινά οπλικά συστήματα, τα F-35 και τη συνολική ισορροπία ισχύος στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο.

Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης επαναφέρουν γνωστές αιτιάσεις κατά της Ελλάδας, παρουσιάζοντας τα νησιά του Αιγαίου ως πεδίο στρατιωτικής προετοιμασίας απέναντι στην Τουρκία. Πρόκειται για μια ρητορική που δεν είναι νέα, αλλά επανέρχεται σε μια περίοδο όπου η Άγκυρα επιχειρεί να ανοίξει ταυτόχρονα πολλά μέτωπα: συνθήκες, εξοπλισμοί, drones, F-35 και περιφερειακή επιρροή.

Σε τηλεοπτική εκπομπή, η δημοσιογράφος Μπουσρά Αρσλαντάς υποστήριξε ότι η Ελλάδα επιχειρεί να διαμορφώσει εικόνα «νησιών-φρουρίων», κάνοντας λόγο για εγκατάσταση υπόγειων αμυντικών συστημάτων. Μάλιστα, έθεσε το ερώτημα αν οι κινήσεις αυτές συνιστούν προετοιμασία απέναντι στην Άγκυρα.

Στο ίδιο πλαίσιο κινήθηκε και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Οσμανίγιε, Φατμά Γεσιλκούς, η οποία υποστήριξε ότι ο βασικός λόγος των ελληνικών κινήσεων είναι η Τουρκία. Με τη θέση αυτή επιχείρησε να επαναφέρει τις πάγιες τουρκικές αιτιάσεις περί αποστρατιωτικοποίησης νησιών, επικαλούμενη τη Συνθήκη της Λωζάνης και τη Συνθήκη των Παρισίων.

Οι τουρκικές αναφορές σε Λωζάνη και Παρίσι

Η Φατμά Γεσιλκούς ισχυρίστηκε ότι οι διεθνείς συνθήκες προβλέπουν διοίκηση συγκεκριμένων νησιών χωρίς στρατιωτική παρουσία. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στο άρθρο 14 της Συνθήκης των Παρισίων, υποστηρίζοντας ότι η διατύπωσή του είναι σαφής και ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να μεταφέρει στρατιωτικό υλικό στα νησιά που καλύπτονται από τη σχετική πρόβλεψη.

Την ίδια ώρα, πάντως, παραδέχθηκε ότι δεν είναι γνωστό σε ποια νησιά αναφέρεται το σχετικό δημοσίευμα που σχολιαζόταν στην τουρκική εκπομπή. Παρ’ όλα αυτά, επέμεινε ότι, κατά την τουρκική οπτική, οι ελληνικές αμυντικές ενέργειες κινούνται αντίθετα με το πνεύμα των διεθνών συνθηκών.

Η τουρκική ρητορική ακολουθεί την ίδια γραμμή που επιχειρεί εδώ και χρόνια να μετατρέψει το δικαίωμα άμυνας της Ελλάδας σε αντικείμενο αμφισβήτησης. Η Άγκυρα προβάλλει επιλεκτικά τις συνθήκες, αποσιωπώντας το σταθερό πλαίσιο απειλών, υπερπτήσεων, αναθεωρητικών δηλώσεων και στρατιωτικής πίεσης που η ίδια έχει καλλιεργήσει στο Αιγαίο.

Ακόμη πιο προκλητικός εμφανίστηκε ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Γκαζιαντέπ, Αλί Φουάτ Γκιόκτσε, ο οποίος επικεντρώθηκε στις στρατιωτικές δυνατότητες της Τουρκίας και στη μικρή απόσταση των ελληνικών νησιών από τα τουρκικά παράλια.

Ο Τούρκος πανεπιστημιακός υποστήριξε ότι η γεωγραφική εγγύτητα είναι τέτοια ώστε, κατά την άποψή του, δεν απαιτείται η χρήση πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς. Ανέφερε ότι η Τουρκία διαθέτει μη επανδρωμένα αεροσκάφη, οπλισμένα drones και άλλα οπλικά συστήματα που θα μπορούσαν να πλήξουν στρατιωτικές εγκαταστάσεις στα ελληνικά νησιά.

Στο ίδιο πνεύμα, έκανε λόγο για όπλα που, όπως ισχυρίστηκε, είναι θαμμένα κάτω από το έδαφος στα νησιά, αναφέροντας τουρκικά οπλικά συστήματα και βόμβες όπως η Gazap, καθώς και τις σειρές Hayalet 1 και Hayalet 2. Οι δηλώσεις αυτές κινούνται σε καθαρά απειλητικό τόνο, προσθέτοντας ακόμη ένα επεισόδιο στη συστηματική προσπάθεια της Άγκυρας να εμφανίσει την ελληνική άμυνα ως πρόκληση.

Στη συνέχεια, ο ίδιος επιχείρησε να παρουσιάσει την Ελλάδα όχι ως άμεση στρατιωτική απειλή για την Τουρκία, αλλά ως χώρα που προσπαθεί να περιορίσει τον ρόλο της Άγκυρας στην περιοχή. Επανέλαβε, μάλιστα, τον τουρκικό ισχυρισμό ότι η Αθήνα επιχειρεί να ασκήσει κυριαρχικά δικαιώματα σε νησιά που, κατά την τουρκική αφήγηση, «δεν της ανήκουν».

F-35, Ισραήλ και οθωμανική κληρονομιά

Την ίδια περίοδο, τουρκικά μέσα ενημέρωσης πρόβαλαν και εκδηλώσεις στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, όπου συμμετείχαν άτομα ντυμένα με παραδοσιακές στολές γενιτσάρων. Σύμφωνα με τα σχετικά τηλεοπτικά ρεπορτάζ, πραγματοποιήθηκαν συναυλίες και πολιτιστικές εκδηλώσεις στο Σεράγεβο και το Μόσταρ, με μουσικά σχήματα και ομάδες που εμφανίστηκαν με ενδυμασίες της οθωμανικής περιόδου.

Το τουρκικό δίκτυο παρουσίασε τις εικόνες ως εκδηλώσεις που υπενθυμίζουν την οθωμανική κληρονομιά στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, δίνοντας έμφαση στους ιστορικούς δεσμούς της περιοχής με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η προβολή αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο επικοινωνιακό πλαίσιο, στο οποίο η Τουρκία επιχειρεί να συντηρεί επιρροή στα Βαλκάνια μέσω ιστορικών, πολιτιστικών και θρησκευτικών αναφορών.

Στο ίδιο γεωπολιτικό παζλ εντάσσεται και η συζήτηση που έχει ανοίξει στην Τουρκία για τα F-35. Ο ανταποκριτής της Hürriyet στην Ουάσιγκτον, Γιουνούς Πακσόι, σχολιάζοντας τις εξελίξεις γύρω από το ενδεχόμενο επανένταξης της Τουρκίας στο πρόγραμμα, υποστήριξε ότι η Ελλάδα και το Ισραήλ αντιμετωπίζουν τα μαχητικά πέμπτης γενιάς ως κρίσιμο στρατηγικό πλεονέκτημα.

Κατά τον ίδιο, η συζήτηση αναζωπυρώθηκε μετά τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, τις οποίες ερμήνευσε ως θετικό μήνυμα προς την Άγκυρα για το ζήτημα των F-35. Ο Τούρκος δημοσιογράφος ανέφερε ότι τα συγκεκριμένα μαχητικά θεωρούνται από το Ισραήλ και την Ελλάδα τεχνολογικό και στρατηγικό πλεονέκτημα για τα επόμενα χρόνια.

Προχώρησε μάλιστα ακόμη περισσότερο, υποστηρίζοντας ότι τα F-35 αποτελούν για τις δύο χώρες «το τελευταίο στήριγμά τους». Η διατύπωση αυτή δείχνει πώς ένα εξοπλιστικό πρόγραμμα μετατρέπεται στα τουρκικά μέσα σε εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης και γεωστρατηγικής πίεσης.

Ο ίδιος αναγνώρισε, ωστόσο, ότι η επιστροφή της Τουρκίας στο πρόγραμμα των F-35 δεν θα είναι εύκολη υπόθεση. Σημείωσε ότι στο αμερικανικό Κογκρέσο αναμένεται σκληρή πολιτική μάχη, καθώς η υπόθεση παραμένει φορτισμένη από τις προηγούμενες αποφάσεις για την απομάκρυνση της Άγκυρας από το πρόγραμμα.

Οι νέες αναφορές των τουρκικών μέσων επιβεβαιώνουν ότι η Άγκυρα επιχειρεί να διατηρήσει μια πολυεπίπεδη πίεση απέναντι στην Ελλάδα. Από τα νησιά του Αιγαίου και τις διεθνείς συνθήκες μέχρι τα drones, τα F-35, το Ισραήλ και την Ανατολική Μεσόγειο, το τουρκικό αφήγημα επιδιώκει να παρουσιάσει την ελληνική αμυντική θωράκιση ως πρόβλημα, ενώ την ίδια στιγμή κανονικοποιεί τις δικές του απειλές και αναθεωρητικές διεκδικήσεις.