Με εμφανή πολιτική δυσφορία αντιμετωπίζει το Μέγαρο Μαξίμου τη νέα παρέμβαση του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, για την υπόθεση των υποκλοπών. Η κυβέρνηση επιχειρεί να περιορίσει τις εντυπώσεις, επικαλούμενη τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, την ώρα που τα κόμματα της αντιπολίτευσης εντείνουν την πίεση και ζητούν τη συγκρότηση νέας Εξεταστικής Επιτροπής.
Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κληθείς να σχολιάσει τη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη στη Real News, στην οποία ο πρώην στενός συνεργάτης του πρωθυπουργού ανέφερε ότι ανέλαβε την ευθύνη για να προστατεύσει την κυβέρνηση, την ΕΥΠ και την πατρίδα, υποστήριξε ότι από τη συγκεκριμένη παρέμβαση δεν προκύπτει κάποιο νέο στοιχείο.
Ο κ. Μαρινάκης απέφυγε να τοποθετηθεί επί της ουσίας όσων είπε ο πρώην γενικός γραμματέας και ανιψιός του πρωθυπουργού. Περιορίστηκε να δηλώσει ότι κάθε πολίτης έχει δικαίωμα να δίνει συνεντεύξεις και να παρουσιάζει τις δικές του απαντήσεις, ιδίως όταν πρόκειται για πρόσωπο που κατείχε επί τρία χρόνια μια τόσο κρίσιμη θέση στον κυβερνητικό μηχανισμό.
Στη συνέχεια, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος πρόσθεσε ότι δεν αποτελεί καθήκον του να σχολιάζει τη συνέντευξη ενός προσώπου που, μετά την παραίτησή του, βρίσκεται εδώ και χρόνια εκτός κρατικής θέσης και είναι πλέον ιδιώτης. Με αυτή τη διατύπωση, η κυβέρνηση επιχείρησε να αποσυνδέσει θεσμικά τον Γρηγόρη Δημητριάδη από το Μέγαρο Μαξίμου, παρά τον κομβικό ρόλο που είχε την περίοδο κατά την οποία ξέσπασε το σκάνδαλο των παρακολουθήσεων.
Η κατάθεση στον Άρειο Πάγο και τα ενημερωτικά της ΕΥΠ
Την ίδια στιγμή, ενώ η κυβέρνηση κατηγορούσε το ΠΑΣΟΚ ότι δεν σέβεται τη Δικαιοσύνη επειδή ζητά απαντήσεις για τις δηλώσεις Δημητριάδη, ήρθε στη δημοσιότητα κατάθεση που είχε δώσει ο πρώην γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού στον Άρειο Πάγο. Σύμφωνα με το περιεχόμενό της, ο ίδιος φέρεται να αποποιούνταν προσωπική ευθύνη και να παρέπεμπε ουσιαστικά στον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη.
Το περιεχόμενο της κατάθεσης δημοσιοποίησε ο δικηγόρος Ζαχαρίας Κεσσές, ο οποίος εκπροσωπεί θύματα των υποκλοπών και γνωρίζει σε βάθος τη δικογραφία που σχηματίστηκε μετά την πολύμηνη διαδικασία στο Πλημμελειοδικείο της Αθήνας. Η κατάθεση είχε δοθεί τον Ιούνιο του 2024 ενώπιον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν, ο Γρηγόρης Δημητριάδης φέρεται να είχε υποστηρίξει ότι λάμβανε ενημερωτικά δελτία της ΕΥΠ, τα οποία στη συνέχεια προωθούσε απευθείας στον πρωθυπουργό, χωρίς ο ίδιος να ενημερώνεται για το περιεχόμενό τους. Η αναφορά αυτή αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς συνδέεται με το κρίσιμο ερώτημα για το ποιος γνώριζε, ποιος ενημερωνόταν και ποιος είχε την τελική ευθύνη στο σύστημα παρακολουθήσεων.
Στην ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, ο Παύλος Μαρινάκης ρωτήθηκε αν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα σε όσα φέρεται να κατέθεσε ο Γρηγόρης Δημητριάδης και στις παλαιότερες δημόσιες δηλώσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη, ο οποίος είχε υποστηρίξει ότι δεν γνώριζε για τις παρακολουθήσεις. Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απάντησε ότι κανείς από τους δύο δεν λέει ψέματα.
Ο κ. Μαρινάκης επέμεινε ότι η Δικαιοσύνη έχει ήδη αποφανθεί για την υπόθεση και κάλεσε τους δημοσιογράφους και την αντιπολίτευση να στραφούν σε άλλα θέματα. Αναγνώρισε ότι πρόκειται για σοβαρή υπόθεση, πρόσθεσε όμως ότι έχει υπάρξει δικαστική κρίση, ενώ εκκρεμεί ακόμη δεύτερος βαθμός.
Η γραμμή του Μαξίμου και η πίεση της αντιπολίτευσης
Η κυβερνητική στάση κινείται στην κατεύθυνση της πλήρους θεσμικής κάλυψης πίσω από τις δικαστικές αποφάσεις και της αποφυγής νέας πολιτικής συζήτησης για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Η αντιπολίτευση, από την πλευρά της, θεωρεί ότι οι δηλώσεις Δημητριάδη δημιουργούν νέο πολιτικό δεδομένο και επαναφέρουν στο προσκήνιο το αίτημα για πλήρη διερεύνηση.
Στελέχη της αντιπολίτευσης εκτιμούν ότι η συνέντευξη του πρώην γενικού γραμματέα του πρωθυπουργού είχε σαφή αποδέκτη το Μέγαρο Μαξίμου. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσουν και τις παλαιότερες δηλώσεις του καταδικασμένου επιχειρηματία Ταλ Ντίλιαν, ο οποίος είχε αναφέρει ότι συνεργαζόταν μόνο με κυβερνήσεις ή με αρχές επιβολής του νόμου για την πώληση λογισμικών παρακολούθησης, όπως το Predator.
Το ΠΑΣΟΚ, μετά τις τοποθετήσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου, επανέφερε μια σειρά ερωτημάτων που έχει θέσει και στο παρελθόν. Η Χαριλάου Τρικούπη υποστηρίζει ότι τόσο η συνέντευξη Δημητριάδη όσο και οι δηλώσεις Ντίλιαν δείχνουν προς το Μέγαρο Μαξίμου ως κεντρικό σημείο της υπόθεσης των παρακολουθήσεων.
Το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης ζητά από την κυβέρνηση να απαντήσει ουσιαστικά στις αναφορές Δημητριάδη και να εξηγήσει ποιον σκοπό εξυπηρετούσαν οι παρακολουθήσεις πολιτικών προσώπων, όπως των Κωστή Χατζηδάκη, Νίκου Δένδια, Άδωνι Γεωργιάδη και Γιώργου Μυλωνάκη, εφόσον η κυβερνητική επιχειρηματολογία περί εθνικής ασφάλειας παραμένει σε ισχύ.
Τα ερωτήματα για την αρχειοθέτηση και τη στάση της ΕΥΠ
Το ΠΑΣΟΚ θέτει επίσης ζήτημα αντιφάσεων ανάμεσα στη δημόσια συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη και στην κατάθεσή του στις 25 Ιουνίου 2024 στον Άρειο Πάγο. Σύμφωνα με τη Χαριλάου Τρικούπη, στην κατάθεση εκείνη ο πρώην γενικός γραμματέας φέρεται να μην ανέλαβε καμία ευθύνη και να δήλωσε άγνοια για την υπόθεση, γεγονός που επαναφέρει το ζήτημα της νέας αρχειοθέτησης.
Παράλληλα, η αντιπολίτευση ζητά πολιτική απάντηση για την παρέμβαση του πρώην προέδρου της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, Κωνσταντίνου Μενουδάκου, ο οποίος είχε επισημάνει ότι ένα τόσο εκτεταμένο πλέγμα παράνομων παρακολουθήσεων υπουργών, στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, δικαστικών και δημοσιογράφων δεν θα μπορούσε να έχει οργανωθεί αποκλειστικά από ιδιώτες.
Ιδιαίτερη βαρύτητα αποδίδεται και στη θέση Μενουδάκου για την άρνηση της ΕΥΠ να συμμορφωθεί με την απόφαση του Συμβουλίου της Επικρατείας σχετικά με την ενημέρωση του Νίκου Ανδρουλάκη. Ο πρώην πρόεδρος της Αρχής είχε αναφέρει ότι στη διάρκεια της σταδιοδρομίας του δεν θυμόταν άλλη περίπτωση ευθείας άρνησης συμμόρφωσης σε απόφαση ανώτατου δικαστηρίου.
Η υπόθεση των υποκλοπών επιστρέφει έτσι στο κέντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, με την κυβέρνηση να επιμένει στη γραμμή της δικαστικής κρίσης και την αντιπολίτευση να ζητά απαντήσεις για τον ρόλο του Μεγάρου Μαξίμου, της ΕΥΠ και των προσώπων που βρέθηκαν στην κορυφή του κυβερνητικού μηχανισμού την κρίσιμη περίοδο.
