102.711 αποκτήσεις ιθαγένειας επί Μητσοτάκη – Η κυβέρνηση οφείλει εξηγήσεις

Τα επίσημα στοιχεία του Υπουργείου Εσωτερικών αποτυπώνουν το εύρος της πολιτικής απονομής ελληνικής ιθαγένειας που εφαρμόστηκε κατά την κυβερνητική περίοδο του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Σύμφωνα με το έγγραφο που διαβίβασε στη Βουλή ο υπουργός Εσωτερικών Θεόδωρος Λιβάνιος, με αριθμό πρωτοκόλλου 42874 και ημερομηνία 30 Ιουλίου 2026, συνολικά 102.711 αλλοδαποί απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια από το 2019 έως και το πρώτο επτάμηνο του 2026.

Η απάντηση δόθηκε στο πλαίσιο κοινοβουλευτικού ελέγχου, έπειτα από ερώτηση του βουλευτή Γεώργιου Μανούσου. Ο αριθμός αντιστοιχεί στον πληθυσμό μιας μεγάλης ελληνικής πόλης και αναδεικνύει την ανάγκη πλήρους πολιτικής λογοδοσίας για τα κριτήρια, τις κατηγορίες και τις διαδικασίες μέσω των οποίων χορηγήθηκε η ιθαγένεια.

Η κυβέρνηση οφείλει να παρουσιάσει αναλυτικά πόσες από αυτές τις περιπτώσεις αφορούν πολιτογράφηση, πόσες απόκτηση λόγω γέννησης και φοίτησης, πόσες ομογενείς και πόσες άλλες προβλεπόμενες διαδικασίες. Το συνολικό μέγεθος από μόνο του είναι ιδιαίτερα σημαντικό, χωρίς να επιτρέπεται η αυθαίρετη ταύτιση όλων των δικαιούχων με παράτυπους μετανάστες.

Πάνω από 102.000 αποκτήσεις ιθαγένειας σε επτά χρόνια

Η ετήσια κατανομή των στοιχείων που διαβιβάστηκαν στη Βουλή έχει ως εξής:

2019: 16.834 περιπτώσεις
2020: 13.873 περιπτώσεις
2021: 10.604 περιπτώσεις
2022: 13.259 περιπτώσεις
2023: 13.875 περιπτώσεις
2024: 14.896 περιπτώσεις
2025: 13.502 περιπτώσεις
2026, έως τον Ιούλιο: 5.868 περιπτώσεις

Το συνολικό άθροισμα ανέρχεται σε 102.711 αποκτήσεις ελληνικής ιθαγένειας. Πρόκειται για πληθυσμιακό μέγεθος μεγαλύτερο από εκείνο πολλών πρωτευουσών νομών και ολόκληρων νησιωτικών περιοχών της χώρας.

Η εξέλιξη αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα αντιμετωπίζει οξύ δημογραφικό πρόβλημα. Η υπογεννητικότητα, η γήρανση του πληθυσμού, η οικονομική αδυναμία των νέων ζευγαριών και η εγκατάλειψη της περιφέρειας απειλούν τη μακροπρόθεσμη κοινωνική και οικονομική συνοχή.

Ιθαγένειες χωρίς ολοκληρωμένη δημογραφική πολιτική

Απέναντι σε αυτή την πραγματικότητα, η κυβέρνηση δεν έχει παρουσιάσει ένα επαρκές και συνεκτικό σχέδιο για τη στήριξη της ελληνικής οικογένειας. Τα μέτρα για τη στέγαση, την απόκτηση παιδιών, τους πολύτεκνους και την επιστροφή των νέων που μετανάστευσαν στο εξωτερικό παραμένουν αποσπασματικά.

Η πολιτική ιθαγένειας δεν μπορεί να λειτουργεί ως υποκατάστατο μιας εθνικής δημογραφικής στρατηγικής. Η ένταξη ανθρώπων που πληρούν τις νόμιμες προϋποθέσεις αποτελεί διαφορετικό ζήτημα από την ανάγκη προστασίας της δημογραφικής συνέχειας της χώρας.

Η απονομή ιθαγένειας συνεπάγεται πλήρη πολιτικά δικαιώματα και συμμετοχή στο εκλογικό σώμα. Για τον λόγο αυτό απαιτούνται αυστηρά κριτήρια, πραγματική κοινωνική ένταξη, γνώση της ελληνικής γλώσσας και ιστορίας, έλεγχος της νομιμότητας και απόλυτη διαφάνεια σε κάθε στάδιο.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη καλείται να εξηγήσει με σαφήνεια τη στρατηγική που ακολούθησε από το 2019, καθώς και τις επιπτώσεις της στον πληθυσμιακό και εκλογικό χάρτη της χώρας. Η δημοσιοποίηση ενός συνολικού αριθμού χωρίς λεπτομερή ανάλυση δεν αρκεί.

Οι 102.711 αποκτήσεις ιθαγένειας αποτελούν ένα πολιτικό δεδομένο που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Η δημόσια συζήτηση οφείλει να γίνει με πραγματικά στοιχεία, χωρίς απόκρυψη των αριθμών και χωρίς ατεκμηρίωτες γενικεύσεις για την καταγωγή, τη θρησκεία ή το προηγούμενο νομικό καθεστώς των δικαιούχων.

Το βασικό ερώτημα παραμένει πολιτικό: ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για τη δημογραφική επιβίωση της Ελλάδας και με ποιον τρόπο η πολιτική ιθαγένειας υπηρετεί τη συνοχή, την ασφάλεια και το μακροπρόθεσμο συμφέρον της χώρας.