Αμερικανικές εκλογές, Ελλάδα και Τουρκία

Αμερικανικές εκλογές 2024: Η προεκλογική εκστρατεία στις ΗΠΑ λίγο απέχει από το να πάρει τη μορφή αμερικανικού εμφυλίου του 21ου αιώνα, καθώς τα δύο αντίπαλα κόμματα καταφεύγουν σε μεθόδους και τρικ, μακράν της πολιτικής κουλτούρας και πολύ κοντά σε συμπεριφορά συμμοριών underground στις ΗΠΑ.

Σε αυτές τις ταραγμένες ημέρες είναι άστοχο και άκαιρο να προχωρήσει κανείς σε εκτιμήσεις για τη στάση του ενός ή του άλλου κόμματος απέναντι στην Ελλάδα, ή την Τουρκία ή την Κύπρο κ.λπ.

Εξαίρεση, η πρόσκληση Μπάιντεν στον Πρόεδρο της Κύπρου στο παρά πέντε της θητείας του, που δεν θα επηρεάσει φυσικά την πορεία του Κυπριακού, αλλά ενδεχομένως θα επηρεάσει υπέρ των Δημοκρατικών τις ψήφους του ισχυρού αμερικανοκυπριακού λόμπι στις ΗΠΑ, καθώς τα κόμματα ψάχνουν και τα τελευταία ψίχουλα ψηφοφόρων.

Οι κυβερνήσεις Τραμπ και Μπάιντεν, ωστόσο, έχουν κοινά σημεία -τα οποία δεν φαίνεται ότι θα αλλάξουν στη νέα προεδρία- στην αντιμετώπιση της Ελλάδας και της Τουρκίας. Κι αυτά τα «κοινά σημεία» εντοπίζονται κυρίως στους αμερικανικούς εξοπλισμούς των δύο χωρών.

Ο πρώην πρόεδρος Τραμπ ήταν τιμωρητικός απέναντι στην Αγκυρα, καθώς δεν αποδέχτηκε ποτέ ότι η νατοϊκή Τουρκία αγόρασε τα ρωσικά αμυντικά συστήματα S-400. Ο Τραμπ πέταξε με συνοπτικές διαδικασίες την Τουρκία εκτός προγράμματος αγοράς μαχητικών F-35 και πάγωσε την αναβάθμιση και την αγορά νέων F-16. Αυτή τη στιγμή δεν φαίνεται κανένας λόγος να αλλάξει ο Τραμπ τη στάση του αν εκλεγεί πρόεδρος, πολύ περισσότερο επειδή ο Ερντογάν ανακοίνωσε προσφάτως ότι αγοράζει και νέο σύστημα S-400 από τη Μόσχα. Η Τουρκία σε πιθανή προεδρία Τραμπ δεν θα δει F-35 και πιθανότατα ούτε και τα συμφωνημένα F-16, εκτός και αν ο Ερντογάν επιχειρήσει θεαματική κυβίστηση.

Στον αντίποδα, η κυβέρνηση Μπάιντεν, μετά πολλών κόπων και βασάνων, είναι αλήθεια, απελευθέρωσε την αναβάθμιση και την αγορά νέων F-16 στην Τουρκία, τα οποία όμως είναι αμφίβολο πότε θα παραλάβει η Αγκυρα. Η κυβέρνηση Μπάιντεν δεν είχε πρόβλημα να δώσει στην Ελλάδα αναβαθμισμένα F-16 και την έβαλε στον κατάλογο αγοράς F-35 στο άμεσο μέλλον. Οι κυβερνήσεις Τραμπ και Μπάιντεν στις προηγούμενες θητείες τους πέτυχαν την επιχειρησιακή αναβάθμιση των σχέσεών τους με την Ελλάδα, όχι μόνο με την επέκταση της Διμερούς Αμυντικής Συμφωνίας, αλλά και γιατί σταδιακά αλλά σταθερά «μεταμόρφωσαν» την Αλεξανδρούπολη σε μία από τις σημαντικότερες περιοχές αμερικανικών διευκολύνσεων μέσα σε ολόκληρη την Ευρώπη. Ο πόλεμος στην Ουκρανία παρέκαμψε τα Στενά και την Τουρκία, με αποτέλεσμα η Αλεξανδρούπολη να είναι μία από τις σημαντικότερες «πύλες» δυτικής στρατιωτικής βοήθειας στην Ουκρανία. Το ίδιο συνέβη και με τη Σούδα, που βρίσκεται τώρα στο επίκεντρο των επιχειρήσεων στη Μέση Ανατολή.

Στο διπλωματικό πεδίο, όμως, η κυβέρνηση Μπάιντεν και το φιλότουρκο νομικό επιτελείο του αμερικανικού ΥΠΕΞ έκαναν κανονικά τη «ζημιά τους» στην Ελλάδα, με τη δημοσίευση της Εκθεσης του Κογκρέσου, σύμφωνα με την οποία η Ουάσινγκτον διαπιστώνει 36 «διαφιλονικούμενα» νησιά, νησίδες και βραχονησίδες στο Αιγαίο ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία. Με άλλα λόγια, η Ουάσινγκτον του κ. Μπάιντεν έχει γείρει υπέρ της θέσης της Τουρκίας περί αμφισβητούμενου ιδιοκτησιακού καθεστώτος νήσων, νησίδων και βραχονησίδων στο Αιγαίο, που δεν κατονομάζονται στις Συνθήκες.

Το πλέον κοινό σημείο των κυβερνήσεων Μπάιντεν και, προηγουμένως, Τραμπ είναι ότι δεν αναμείχθηκαν ενεργά και δεν ανέλαβαν πρωταγωνιστικό ρόλο στις μεγάλες διαφορές Ελλάδας και Τουρκίας. Η Ουάσινγκτον εμφανώς δεν πήρε θέση στο τουρκολιβυκό μνημόνιο για την ΑΟΖ, ούτε στις παραλίγο συγκρούσεις με το «Ορούτς Ρέις» στο παρελθόν και στο επεισόδιο της Κάσου, προσφάτως. Για την Ουάσινγκτον, προφανώς, Αθήνα και Αγκυρα είναι σε θέση να αντιμετωπίσουν μόνες τους και χωρίς βοήθεια τις μεταξύ τους διαφορές και τα προβλήματα.

της Κύρας Αδάμ

Ανθελληνικές εκδηλώσεις με κρατική βούλα στην Αλβανία

Πριν ο Ράμα προχωρήσει σε ένα νέο κρεσέντο προσκλήσεων από την δεύτερη συγκέντρωση του επί ελληνικού εδάφους, στην Θεσσαλονίκη, η αλβανική κυβέρνηση κήρυξε τον εορτασμό της 80ης επετείου της Απελευθέρωσης (29 Νοεμβρίου του 1944, όπου οι Ναζί αποχώρησαν από την Αλβανία). Το πρόβλημα είναι ότι ο εορτασμός αυτός δεν σχετίζεται με τα ιστορικά γεγονότα και θυμίζει περισσότερο τους εορτασμούς που πραγματοποιούσε το κομμουνιστικό καθεστώς.

Στην πραγματικότητα, η Αλβανία δεν είχε αντισταθεί κατά των Ναζί. Απλώς οι Βρετανοί, στο πλαίσιο της πολιτικής τους στα Βαλκάνια, είχαν συμπεριλάβει και την Αλβανία στο μέτωπο του αντιναζιστικού αγώνα. Οι Αλβανοί, με την συνεργασία των Ιταλών φασιστών και των Γερμανών, προσδοκούσαν σε αλλαγή συνόρων για να συμπεριληφθούν στην Αλβανία εδάφη γειτονικών τους κρατών.

Όπως αποδεικνύουν και φωτογραφίες της εποχής (βλ. φωτογραφία εξώφυλλου, όπου απεικονίζεται και ο σημερινός επικεφαλής του κόμματος των Αλβανοτσάμηδων, PDIU) είχε πραγματοποιηθεί παλλαϊκό συλλαλητήριο στα Τίρανα, με κύριο σύνθημα: «Χίτλερ και Ντούτσε θα μας δώσουν Κόσσοβο και Τσαμουριά»! Η ίδια ιστορική διαστρέβλωση παρατηρείται και στον δήθεν “πόθο” των Αλβανών περί απαλλαγής τους απ’ τον οθωμανικό ζυγό, καθώς η ανακήρυξη ανεξάρτητου αλβανικού κράτους (το 1912) ήταν σχεδιασμός της Αυστροουγγαρίας.

Η εισαγωγή αυτή είναι απαραίτητη, ώστε να κατανοηθεί το πραγματικό νόημα των εκδηλώσεων. Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που διοργανώνονται επετειακές εκδηλώσεις, με την πλήρη συνέργεια της επισήμου πολιτείας, που και την ιστορία διαστρεβλώνουν και το εθνικιστικό αφήγημα συντηρούν, όπως και τον ανθελληνισμό.

Τα τελευταία χρόνια με μια σειρά εκδηλώσεων, εκδόσεων, τηλεοπτικών ντοκιμαντέρ κτλ, η αλβανική κοινωνία υποβάλλεται σε μια πλύση εγκεφάλου – με πρόχειρο τρόπο, αλλά με καταφανή στόχευση – ώστε να υιοθετήσει την αναθεώρηση της ιστορίας. Εάν κανείς παρακολουθήσει προσεκτικά – ειδικά τους σχολικούς εορτασμούς και τα σχολικά βιβλία – διαπιστώνει ότι απουσιάζουν οι αναφορές στους πραγματικούς εισβολείς και κατακτητές των Βαλκανίων.

Ως κύριος εχθρός, σύμφωνα με την νέα ιστοριογραφία και την σχετική προπαγάνδα, σαφώς και παρουσιάζεται ο Ελληνισμός. Οι δε υποστηρικτές της σχετικής προπαγάνδας δεν φαίνεται να υπολογίζουν ότι εκτός από την τεράστια ζημιά στην ιστορική αλήθεια, προσβάλλουν την ίδια την εθνική τους περηφάνεια, επιβεβαιώνοντας εμμέσως πλην σαφώς ότι πρόκειται για μια χώρα επιρρεπής στον τυχοδιωκτισμό και στις ευκαιριακές συμμαχίες.

Ανθελληνική εκδήλωση στην Αλβανία 

Από την επίσημη εβδομαδιαία έκδοση “ΟΥΣΤΡΙΑ” (Ο Στρατός) του υπουργείου Αμύνης της Αλβανίας – χώρας μέλους του ΝΑΤΟ –  συγκεκριμένα στο φύλλο αρ. 42 (827897) της 25^ης Οκτωβρίου του 2024 και στη σελίδα 6, δύναται κανείς να πληροφορηθεί σε εκτενές ρεπορτάζ, για μία εκδήλωση συλλογικοτήτων σε περιοχή του Αργυροκάστρου και του Δελβίνου, με ξεκάθαρο ανθελληνικό πρόσημο και στόχευση. Η εκδήλωση είχε την αγαστή υποστήριξη του αλβανικού κράτους, όπως δείχνει και η δημοσίευση στην επίσημη εφημερίδα των ενόπλων δυνάμεων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για το αμυντικό δόγμα της χώρας.

Όμως, δεν γίνεται να μην επισημανθεί και το timing που πραγματοποιήθηκε αυτή η εκδήλωση, συγκεκριμένα κατά τις προετοιμασίες του Ελληνισμού για τον εορτασμό του Ιστορικού “ΟΧΙ”: Για τον εορτασμό της θυσίας του κατά του Φασισμού και υπέρ του ιδανικού της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας των μικρών χωρών – και βεβαίως στην περίπτωση του Ελληνισμού προφανώς και το “μικρό” αναφέρεται μόνο στα αριθμητικά μεγέθη…

Συγκεκριμένα στον Αυχένα της Σκερφίτσα, Λιάπικοι πληθυσμοί, με την παρότρυνση τοπικών αρχών, ανέγειραν αναμνηστικό μνημείο για μία υποτιθέμενη μάχη κατά των ελληνικών δυνάμεων, το καλοκαίρι του 1914. Στην ουσία επρόκειτο για μικρές συγκρούσεις που διαδραματίστηκαν την συγκεκριμένη ιστορική περίοδο, μεταξύ δυνάμεων Βορειοηπειρωτών και Τουρκαλβανών, που το προηγούμενο διάστημα είχαν προβεί σε λεηλασίες ελληνικών και ορθόδοξων κοινοτήτων. Αντί να αντιμετωπιστεί το γεγονός ως ένα περιστατικό ήσσονος ιστορικής σημασίας και να αποτελεί το έναυσμα για ενδυνάμωση των σχέσεων με την Ελλάδα, συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο: Εργαλειοποιείται και όχι απλά για πολιτικά οφέλη.

Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχε ο Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αλβανίας, Σαντούσι Σοκόλ, οι βουλευτές του κυβερνώντος Σοσιαλιστικού Κόμματος Πέτρο Κώτσι και Βουλνέτ Σιναϊ, ανώτεροι υπάλληλοι και δήμαρχοι ή εκπρόσωποι τους, ιστορικοί των κρατικών ερευνητικών και εκπαιδευτικών  φορέων κ.α. Όλα αυτά προς απόδειξη ότι ο σκοπός του εορτασμού δεν είναι ένας έστω τυπικός φόρος τιμής στα θύματα ενός επεισοδίου που είχε πραγματοποιηθεί σε μία ευαίσθητη ιστορική περίοδο. Στην πραγματικότητα, στην εκδήλωση αυτή φωτογραφίζονταν οι Έλληνες ως εχθροί της Αλβανίας και ως απειλή για τους Αλβανούς.

Αναθεώρηση της ιστορίας

Δεν θέλει ούτε πολύ φαντασία, ούτε ιδιαίτερες γνώσεις ιστορίας και πολιτικής για να αντιληφθεί κανείς ότι οι άμεσοι επωφελούμενοι από την σχετική προπαγάνδα είναι αρχικά η Τουρκία που εμφανίζεται ως προστάτιδα των Αλβανών μουσουλμάνων, αλλά εμμέσως και οι Γερμανοί, που επιδιώκουν αναβαθμισμένο ρόλο στην περιοχή.

Εξάλλου πληθώρα κρατικών φορέων της Τουρκίας και υποτιθέμενες ΜΚΟ – που στην πραγματικότητα χρηματοδοτούνται από κρατικά κονδύλια και είναι υπό τον έλεγχο του δικτύου της τουρκικής πρεσβείας – εκδοτικοί οίκοι και ΜΜΕ, υποστηρίζουν μια “νέα προσέγγιση της ιστορίας” στις περιοχές των Βαλκανίων. Στο σύνολο τους οι φορείς αυτοί εξωραΐζουν την προνομιακή θέση που κατείχαν οι Αλβανοί μουσουλμάνοι στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, υποστηρίζοντας επί της ουσίας ότι οι Έλληνες και οι Σέρβοι δεν επεδίωκαν την ελευθερία τους με τους αιματηρούς αγώνες τους, αλλά να σφετεριστούν εδάφη των Αλβανών!

Όμως και οι Ιταλοί επωφελούνται επιπλέον, καθώς μένουν στο απυρόβλητο – εξάλλου οι Αλβανοί δεν είχαν επιδείξει αντιστασιακή μνεία κατά της κατοχής του Μουσολίνι. Η διαδικασία αναθεώρησης της νεότερης ιστορίας – και με τη συνδρομή γερμανικών ιδρυμάτων –
αν και πιο διακριτική, επιδιώκει το ίδιο ακριβώς αποτέλεσμα: Να εξωραϊστεί ή έστω να μην γίνεται εκτενής αναφορά στην περίοδο που τα Βαλκάνια και οι λαοί της ήταν κατεχόμενα υπό το Γ΄ Γερμανικό Ράιχ…