Στο επίκεντρο έντονου ενδιαφέροντος βρίσκεται η συνεδρίαση της Ολομέλειας του Άρειος Πάγος που έχει οριστεί για την Πέμπτη 5 Φεβρουαρίου, καθώς καλείται να δώσει οριστική απάντηση σε ζήτημα με άμεσες οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες. Αντικείμενο της κρίσης αποτελεί ο τρόπος υπολογισμού των τόκων για δανειολήπτες που έχουν υπαχθεί στο καθεστώς του νόμου Κατσέλη και αδυνατούν να εξυπηρετήσουν πλήρως τις ρυθμισμένες υποχρεώσεις τους.
Η απόφαση αφορά άμεσα περίπου 350.000 δανειολήπτες, καθώς και τις εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων που διαχειρίζονται μεγάλο όγκο μη εξυπηρετούμενων δανείων. Πρόκειται για ζήτημα που απασχολεί τη δικαιοσύνη επί σειρά ετών, με διαφορετικές δικαστικές ερμηνείες να οδηγούν σε αποκλίσεις τόσο στο ύψος των τελικών οφειλών όσο και στη λειτουργικότητα των ρυθμίσεων.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου Σωτήρης Πλαστήρας, στην εισήγηση που αναμένεται να παρουσιάσει στην Ολομέλεια, υποστηρίζει την ερμηνεία που είναι ευνοϊκότερη για τους οφειλέτες. Η πρόταση προβλέπει τον υπολογισμό των τόκων επί της μηνιαίας καταβολής και όχι επί του συνολικού ανεξόφλητου κεφαλαίου των μη εξυπηρετούμενων δανείων.
Η επιλογή του τρόπου υπολογισμού έχει ουσιαστική επίδραση στο τελικό οικονομικό βάρος για όσους έχουν ενταχθεί ή πρόκειται να ενταχθούν σε ρυθμίσεις του νόμου Κατσέλη. Η αποδοχή της συγκεκριμένης ερμηνείας συνεπάγεται σημαντική μείωση των συνολικών επιβαρύνσεων σε βάθος χρόνου.
Η υπόθεση οδηγήθηκε στην Ολομέλεια μετά από παραπομπή του Ειρηνοδικείου Ιωαννίνων, σε ένα περιβάλλον όπου δεκάδες δικαστήρια σε ολόκληρη τη χώρα είχαν εκδώσει αποφάσεις με διαφορετικό περιεχόμενο ως προς τον υπολογισμό των τόκων, εντείνοντας την ανασφάλεια δικαίου.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης τον Φεβρουάριο του 2025, η τότε Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γεωργία Αδειλίνη είχε ταχθεί υπέρ της λύσης που συνδέει τον υπολογισμό των τόκων με τη μηνιαία δόση. Στην αγόρευσή της είχε επισημάνει ότι η εφαρμογή του νόμου οφείλει να λαμβάνει υπόψη την εξασφάλιση συνθηκών αξιοπρεπούς διαβίωσης για τον οφειλέτη και την οικογένειά του, παράλληλα με τη μεγαλύτερη δυνατή ικανοποίηση των πιστωτών, χωρίς προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του στοιχειώδους επιπέδου διαβίωσης.
