Βορύλλας: «Χρειαζόμαστε πολιτική, όχι pass» — Τρεις πηγές εσόδων για μειώσεις φόρων

Ο βουλευτής Ανδρέας Βορύλλας στρέφεται κατά της κυβερνητικής οικονομικής διαχείρισης, παρουσιάζοντας συγκεκριμένες προτάσεις χρηματοδότησης που θα επέτρεπαν τη μείωση φόρων σε καύσιμα και βασικά αγαθά, χωρίς νέα δάνεια ή δημοσιονομικές περικοπές.

Κεντρικό σημείο της ανάλυσής του αποτελεί η απόρριψη των επιδοτικών μηχανισμών τύπου «pass». Ο βουλευτής τάσσεται υπέρ της μείωσης του ειδικού φόρου κατανάλωσης στα καύσιμα και του ΦΠΑ στα είδη πρώτης ανάγκης. Ζητά επίσης στοχευμένη ενίσχυση ευάλωτων νοικοκυριών και παραγωγικών επιχειρήσεων, καθώς και συντονισμένη ευρωπαϊκή προσέγγιση στο ενεργειακό ζήτημα.

Τρεις πηγές εσόδων που παραμένουν ανεκμετάλλευτες

Για τη χρηματοδότηση των παραπάνω μέτρων, ο Βορύλλας εντοπίζει τρεις πηγές εσόδων που, κατά την εκτίμησή του, δεν αξιοποιούνται επαρκώς από το κράτος.

Η πρώτη πηγή αφορά τον κλάδο των τυχερών παιγνίων. Μόνο στο διάστημα Ιανουαρίου–Σεπτεμβρίου 2025, ο τζίρος του κλάδου ξεπέρασε τα 12 δισεκατομμύρια ευρώ. Παρά τα μεγέθη αυτά, τα κέρδη από προϊόντα του ΟΠΑΠ —όπως Κίνο και Τζόκερ— δεν υπόκεινται σε βαρύτερη φορολόγηση, κάτι που ο βουλευτής κρίνει αδικαιολόγητο.

Η δεύτερη πηγή είναι τα κέρδη των τραπεζικών ιδρυμάτων. Ο Βορύλλας προτείνει έκτακτη εισφορά βασισμένη στο ιταλικό παράδειγμα, όπου εφαρμόστηκε συντελεστής 40% στην υπεραύξηση των εσόδων από τόκους. Εκτιμά ότι η υιοθέτηση αντίστοιχου μέτρου στην Ελλάδα θα απέφερε από 1 έως 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ.

Η τρίτη πηγή σχετίζεται με τις συναλλαγές σε κρυπτονομίσματα. Σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται ο βουλευτής, το 14% των Ελλήνων πολιτών κατέχει ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία. Οι συναλλαγές αυτές, ωστόσο, παραμένουν στην ουσία εκτός φορολογικής ρύθμισης.

Το πολιτικό στοίχημα της φορολογικής αναδιανομής

Πίσω από τις προτάσεις αυτές υπάρχει μια ξεκάθαρη πολιτική κριτική. Ο Βορύλλας υποστηρίζει ότι η κυβέρνηση διαχειρίζεται το πρόβλημα της ακρίβειας μέσω παροχών που δεν θίγουν τις αιτίες του. Η αναδιανομή του φορολογικού βάρους —αν και οικονομικά τεκμηριωμένη— παραμένει, κατά τον βουλευτή, εκτός επιλογών λόγω του πολιτικού κόστους που συνεπάγεται.