3 Νοεμβρίου 2026

Δίκη Τεμπών: Επιζώντες περιγράφουν λάμψη, φωτιά και διαφυγή από σπασμένα παράθυρα

Τις στιγμές της σύγκρουσης, τη φωτιά και τις προσπάθειες διαφυγής περιέγραψαν επιζώντες κατά τη σημερινή συνεδρίαση της δίκης των Τεμπών. Οι καταθέσεις τους αποτύπωσαν τη βιαιότητα των χτυπημάτων, τις δυσκολίες απεγκλωβισμού και τις συνέπειες των τραυματισμών που εξακολουθούν να καθορίζουν τη ζωή τους.

Η Ανυσία Λιούρι ανέφερε ότι είδε μια λάμψη να έρχεται προς το μέρος της και αμέσως μετά έκλεισε τα μάτια της. Ακολούθησε η ανατροπή του βαγονιού και, όπως περιέγραψε, η ίδια εκτινάχθηκε.

Η επιβάτιδα βρισκόταν μόνη στη δεξιά πλευρά του κυλικείου, στραμμένη προς την μπάρα. Πριν από τη σύγκρουση είχε γυρίσει προς το παράθυρο, κοιτούσε έξω και φορούσε ακουστικά.

Απαντώντας για το σημείο από το οποίο αντιλήφθηκε τη λάμψη, την τοποθέτησε μπροστά της, στον εσωτερικό χώρο του κυλικείου. Η αίσθηση της σύγκρουσης και της θερμότητας ήταν σχεδόν ταυτόχρονη, ενώ αντιμετώπισε δυσκολία στην αναπνοή.

Σύμφωνα με την κατάθεσή της, βρέθηκε έξω από το βαγόνι, περνώντας είτε από σπασμένα τζάμια είτε από άνοιγμα λαμαρίνας. Όταν ανέκτησε τις αισθήσεις της, ήταν πάνω στα βότσαλα και δεν μπορούσε να κινηθεί.

Ένας άνδρας την απομάκρυνε από τη φωτιά. Στη συνέχεια προσέτρεξαν και άλλοι, παρέχοντάς της πρώτες βοήθειες μέχρι την άφιξη ασθενοφόρου. Θυμόταν τις φωνές των ανθρώπων που της μιλούσαν, εξηγώντας ότι η παρουσία τους της δημιουργούσε αίσθημα ασφάλειας.

Διαφυγή από σπασμένο παράθυρο και φόβος μπροστά στις φλόγες

Ο Ευάγγελος Τσαλός, επιβάτης στο μέσο του τέταρτου βαγονιού, κατέθεσε ότι αισθάνθηκε διαδοχικά ισχυρά χτυπήματα στο κάθισμά του. Γυαλιά και αντικείμενα έπεφταν πάνω στους επιβάτες, καθώς εξελισσόταν η σύγκρουση.

Αμέσως μετά προσπάθησε να βρει έξοδο προς την πλευρά των χωραφιών. Όπως ανέφερε, οι πόρτες του βαγονιού δεν άνοιγαν, με αποτέλεσμα να χρησιμοποιήσει σφυρί έκτακτης ανάγκης για να σπάσει παράθυρο.

Από το άνοιγμα πήδηξε έξω, χωρίς να μπορεί να διακρίνει καθαρά το σημείο όπου θα προσγειωνόταν. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, την ίδια έξοδο χρησιμοποίησαν συνολικά δέκα άνθρωποι.

Ο μάρτυρας περιέγραψε μεγάλη φωτιά προς την εμπορική αμαξοστοιχία. Όταν κλήθηκε να προσδιορίσει ακριβέστερα το σημείο, αναφέρθηκε στην περιοχή των μηχανών.

Η έκταση και η διάρκεια της πυρκαγιάς, όπως είπε, προκάλεσαν φόβο ότι οι επιζώντες θα καίγονταν ή ότι θα ακολουθούσε μεγάλη έκρηξη. Διευκρίνισε, ωστόσο, ότι ο ίδιος δεν θυμόταν έκρηξη. Κατέθεσε επίσης ότι άκουγε εκκλήσεις για βοήθεια από την ώρα που εγκατέλειψε το βαγόνι και για μεγάλο διάστημα στη συνέχεια.

Ο σοβαρός τραυματισμός και οι αναφορές σε καπνό και οσμές

Καθιστή εξετάστηκε η πολυτραυματίας Ντίνα Μαγδαλιανίδη, η οποία ταξίδευε στο δεύτερο κουπέ του δεύτερου βαγονιού. Περιέγραψε διαδοχικά χτυπήματα του κεφαλιού της, αρχικά προς τη βαλίτσα και κατόπιν προς τα πίσω, ενώ το πόδι της εγκλωβίστηκε στην αποσκευή.

Όταν συνήλθε, δυσκολευόταν να αναπνεύσει και διαπίστωσε σοβαρό τραύμα στο πόδι. Βρέθηκε εκτός του κουπέ μέσω ανοίγματος και στη συνέχεια μεταφέρθηκε σε μεγαλύτερη απόσταση.

Όπως κατέθεσε, δύο επιβάτες του έκτου βαγονιού χρησιμοποίησαν λουρί τσάντας για να δέσουν το τραυματισμένο πόδι της και να περιορίσουν την αιμορραγία.

Η ίδια ανέφερε ότι πριν από τη σύγκρουση είχε μεταβεί στο κυλικείο για τσάι. Δεν παρέμεινε εκεί, μεταξύ άλλων επειδή αντιλήφθηκε οσμή που της θύμισε υγραέριο.

Για τις στιγμές μετά τη σύγκρουση θυμόταν καπνό και μια χημική μυρωδιά. Δεν μπορούσε να προσδιορίσει εάν η οσμή προερχόταν από το εσωτερικό του κουπέ, ενώ τοποθέτησε τη φωτιά που έβλεπε έξω από αυτό, στη δεξιά πλευρά της. Οι περιγραφές αυτές αποτυπώνουν όσα αντιλήφθηκε η μάρτυρας.

Η Ντίνα Μαγδαλιανίδη μίλησε ακόμη για τη μακρά πορεία αποκατάστασης, τις επανειλημμένες χειρουργικές επεμβάσεις και τις εισαγωγές σε κλινικές έως το 2025. Αναφέρθηκε επίσης στην ανάγκη χορήγησης οπιοειδών αναλγητικών για τον πόνο, εξηγώντας ότι οι επιπτώσεις του τραυματισμού παραμένουν στην καθημερινότητά της.

Η αποδεικτική διαδικασία συνεχίζεται με την εξέταση τραυματιών και επιζώντων της σιδηροδρομικής τραγωδίας.