Δημοσκόπηση MEGA: Κέρδη για ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ., φθορά για ΠΑΣΟΚ και Καρυστιανού

Η νέα πανελλαδική δημοσκόπηση της Metron Analysis, που παρουσιάστηκε στο κεντρικό δελτίο του MEGA από τον Στράτο Φαναρά, δίνει στο Μέγαρο Μαξίμου την πιο ευνοϊκή δημοσκοπική εικόνα των τελευταίων μηνών, χωρίς να σβήνει το βαρύ κοινωνικό υπόστρωμα της δυσαρέσκειας. Η Νέα Δημοκρατία επανέρχεται πάνω από το όριο του 30% στην εκτίμηση ψήφου, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταγράφεται ξανά στην πρώτη θέση δημοτικότητας των πολιτικών αρχηγών, ενώ το γενικό πολιτικό κλίμα εμφανίζει περιορισμένη, μετρήσιμη αποκλιμάκωση.

Η εικόνα αυτή προσφέρει πολιτική ανάσα στην κυβέρνηση, όμως δεν συνιστά απαλλαγή από το βασικό πρόβλημα που εξακολουθεί να διαπερνά την κοινωνία: την ακρίβεια. Το 50% των πολιτών την αναδεικνύει ως πρώτο πρόβλημα, γεγονός που υπενθυμίζει ότι η δημοσκοπική ανάκαμψη της ΝΔ καταγράφεται μέσα σε περιβάλλον οικονομικής πίεσης, θεσμικής καχυποψίας και καθημερινής φθοράς για τα νοικοκυριά.

Το δεύτερο μεγάλο στοιχείο της μέτρησης είναι η παγίωση ενός νέου πολιτικού διπόλου. Η ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα ανεβαίνει με τον ίδιο ακριβώς ρυθμό με τη Νέα Δημοκρατία, διαμορφώνοντας νέο αντιπολιτευτικό πόλο. Την ίδια ώρα, η Μαρία Καρυστιανού και η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» καταγράφουν τη μεγαλύτερη πτώση του μήνα, τόσο σε κομματικό επίπεδο όσο και στο πεδίο της προσωπικής απήχησης.

ΝΔ και ΕΛ.Α.Σ. ενισχύονται παράλληλα

Στην εκτίμηση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία ανεβαίνει στο 30,4%, από 28,5% τον Ιούνιο, κερδίζοντας 1,9 μονάδες. Η ΕΛ.Α.Σ. κινείται ακριβώς στον ίδιο ρυθμό, φτάνοντας στο 17,1% από 15,2%. Η απόσταση των δύο κομμάτων παραμένει στις 13,3 μονάδες, για δεύτερο συνεχόμενο μήνα.

Το στοιχείο αυτό έχει ειδικό πολιτικό βάρος. Ο Αλέξης Τσίπρας ξεπερνά για πρώτη φορά το όριο του 17% σε μέτρηση της Metron Analysis και κατοχυρώνει θέση δεύτερου κόμματος. Η άνοδος του νέου σχήματος δεν αφαιρεί άμεσα δυνάμεις από τη ΝΔ. Τροφοδοτείται κυρίως από την πίεση που δέχονται τα ενδιάμεσα κόμματα, κυρίως το ΠΑΣΟΚ, η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελπίδα για τη Δημοκρατία.

Το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει οριακή σταθεροποίηση στο 11,4%, από 11,2% τον Ιούνιο, μετά τη μεγάλη προηγούμενη απώλεια των 3,8 μονάδων. Η μικρή αυτή ανάκαμψη δεν αλλάζει τη συνολική εικόνα. Η διαφορά από την ΕΛ.Α.Σ. ανοίγει στις 5,7 μονάδες, γεγονός που απομακρύνει τη Χαριλάου Τρικούπη από τη μάχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Η μεγαλύτερη πτώση καταγράφεται στην «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, η οποία υποχωρεί στο 7,5% από 10,4%, χάνοντας 2,9 μονάδες. Τον Ιούνιο βρισκόταν πολύ κοντά στο ΠΑΣΟΚ, σε απόσταση μόλις 0,8 μονάδων. Τώρα η απόσταση από την τρίτη θέση ανοίγει στις 3,9 μονάδες, δείχνοντας ότι η αρχική δυναμική φθίνει αισθητά.

Στα μικρότερα κόμματα, το ΚΚΕ ανεβαίνει στο 6,2% από 5,8% και περνά μπροστά από την Ελληνική Λύση, η οποία υποχωρεί στο 5,7% από 6%. Η Πλεύση Ελευθερίας χάνει 1,2 μονάδες και κινείται περίπου στο 5,6%. Η Φωνή Λογικής ενισχύεται στο 3,8%, το ΜέΡΑ25 παραμένει οριακά στο 3,1%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ κατρακυλά στο 1,4% από 2,3%.

Η Βουλή παραμένει εννεακομματική, με τον ΣΥΡΙΖΑ σταθερά εκτός κοινοβουλευτικού ορίου και το ΜέΡΑ25 σε οριακή τροχιά εισόδου.

Η εικόνα αυτή δείχνει ένα πολιτικό σύστημα κατακερματισμένο, όπου η κυβέρνηση ανακτά έδαφος, ενώ η αντιπολίτευση ανασυντάσσεται γύρω από νέο πρόσωπο και νέο σχηματισμό.

Στην πρόθεση ψήφου, η Νέα Δημοκρατία σημειώνει το μεγαλύτερο κέρδος του πίνακα, ανεβαίνοντας στο 25% από 22,7%. Η ΕΛ.Α.Σ. ακολουθεί στο 14,1% από 12,1%, με τη διαφορά των δύο να διαμορφώνεται στις 10,9 μονάδες. Το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει οριακά στο 9,4%, παραμένοντας σε μονοψήφια επίπεδα, ενώ η Ελπίδα πέφτει στο 6,2% από 8,3%.

Η αποκλιμάκωση της αδιευκρίνιστης ψήφου έχει επίσης σημασία. Το ποσοστό υποχωρεί στο 12,3% από 13,1%, με τους αναποφάσιστους να μειώνονται στο 9,3% από 10,3%. Όσοι δηλώνουν ότι δεν θα ψηφίσουν πέφτουν στο 2,8% από 4,7%. Το εκλογικό σώμα δείχνει να αρχίζει να κλειδώνει επιλογές, με βασικούς κερδισμένους τους δύο πόλους που διαμορφώνονται.

Από τους αναποφάσιστους, το 18% είχε ψηφίσει Νέα Δημοκρατία το 2023, το 8% ΣΥΡΙΖΑ και το 4% ΚΚΕ, ενώ το 58% προέρχεται από την αποχή, το άκυρο ή το λευκό. Για τη ΝΔ αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ακόμη δεξαμενή επαναπατρισμού ψηφοφόρων. Για το Μαξίμου, η στρατηγική της «σταθερότητας» παραμένει το βασικό όχημα επανασυσπείρωσης, έστω και μέσα σε ένα κοινωνικό περιβάλλον που εξακολουθεί να πιέζεται.

Μητσοτάκης πρώτος, αλλά η ακρίβεια παραμένει κυρίαρχη

Στο πεδίο των πολιτικών προσώπων, ο Κυριάκος Μητσοτάκης καταγράφεται ως δημοφιλέστερος πολιτικός αρχηγός με 36%. Από τον Φεβρουάριο έχει κερδίσει 6 μονάδες και σε σχέση με τον Ιούνιο 4 μονάδες. Η επιστροφή του στην πρώτη θέση έχει σαφή πολιτική σημασία, καθώς συνδέεται με την ανάκαμψη της ΝΔ και την προσωρινή αποφόρτιση του κυβερνητικού κλίματος.

Η Μαρία Καρυστιανού, η οποία τον Ιανουάριο πλησίαζε το 50% και τον Ιούνιο είχε υποχωρήσει στο 39%, χάνει ακόμη 5 μονάδες και πέφτει περίπου στο 34%. Η φθορά αυτή δείχνει ότι η προσωπική της δυναμική ακολουθεί την υποχώρηση του κόμματός της, περιορίζοντας την εικόνα μιας αυθόρμητης και διαρκώς ανερχόμενης κοινωνικής εκπροσώπησης.

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου συνεχίζει την καθοδική της πορεία, έχοντας σωρευτικές απώλειες 9 μονάδων από τον Φεβρουάριο. Μοιράζεται πλέον την τρίτη θέση με τον Δημήτρη Κουτσούμπα, ενώ ο Αλέξης Τσίπρας ανεβαίνει στο 31% από 29%. Στην καταλληλότητα για την πρωθυπουργία, ο Μητσοτάκης προηγείται με 29%, ο Τσίπρας μένει στο 14% και ο Νίκος Ανδρουλάκης υποχωρεί στο 5%.

Η απόσταση άνω των 14 μονάδων ανάμεσα στον Μητσοτάκη και τον Τσίπρα στην καταλληλότητα δείχνει ότι η εκλογική άνοδος της ΕΛ.Α.Σ. δεν μετατρέπεται ακόμη σε αντίστοιχη πρωθυπουργική αξιοπιστία. Ο πρώην πρωθυπουργός ενισχύεται ως αντιπολιτευτικός πόλος, όμως δεν έχει ακόμη διαμορφώσει πλειοψηφική εικόνα κυβερνητικής εναλλακτικής.

Η συνολική αξιολόγηση της κυβέρνησης βελτιώνεται, με τις θετικές γνώμες να ανεβαίνουν στο 28% από 25%. Η προσωπική αξιολόγηση του Κυριάκου Μητσοτάκη φτάνει στο 31% από 30%, καταγράφοντας δεύτερη συνεχόμενη μηνιαία άνοδο. Το Μέγαρο Μαξίμου μπορεί να διαβάζει αυτά τα στοιχεία ως ένδειξη πολιτικής ανάκαμψης, όμως η κοινωνική βάση της μέτρησης παραμένει βαριά.

Το 67% των πολιτών θεωρεί ότι η χώρα κινείται προς λάθος κατεύθυνση, ενώ μόλις το 30% βλέπει σωστή πορεία. Η βελτίωση σε σχέση με τον Ιούνιο, όταν τα αντίστοιχα ποσοστά ήταν 69% και 26%, δείχνει περιορισμένη διόρθωση. Δεν αλλάζει το κεντρικό μήνυμα: η πλειοψηφία της κοινωνίας παραμένει αρνητική για την πορεία της χώρας.

Η ακρίβεια ενισχύεται ως πρώτο πρόβλημα, φτάνοντας στο 50% των αυθόρμητων αναφορών από 47% τον Ιούνιο. Η οικονομία υποχωρεί στο 31% από 33%, η κρίση θεσμών στο 21% από 23%, η διαφθορά μένει στο 14% και η εξωτερική πολιτική με τους πολέμους πέφτει στο 10% από 12%. Η κυβέρνηση κερδίζει δημοσκοπικό έδαφος, όμως η κοινωνία δείχνει ότι το πραγματικό πεδίο σύγκρουσης παραμένει το κόστος ζωής.

Η υποχώρηση της κρίσης θεσμών προσφέρει στο Μαξίμου περιθώριο επικοινωνιακής ανάσας. Η άνοδος της ακρίβειας στο 50% λειτουργεί ως σκληρή υπενθύμιση ότι τα νοικοκυριά δεν ζουν μέσα σε δημοσκοπικούς δείκτες, αλλά μέσα σε λογαριασμούς, σούπερ μάρκετ, ενοίκια και καύσιμα. Εκεί θα κριθεί η αντοχή της κυβερνητικής ανάκαμψης.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι δεξαμενές των νέων κομμάτων. Η ΕΛ.Α.Σ. αποκτά ακόμη πιο έντονη συριζογενή ταυτότητα, καθώς το 54% των ψηφοφόρων της προέρχεται από τον ΣΥΡΙΖΑ, από 50,5% τον Ιούνιο. Παράλληλα αντλεί 6% από το ΚΚΕ, 6% από το ΠΑΣΟΚ και 5% από τη ΝΔ, ενώ σημαντικό τμήμα της βάσης της προέρχεται από μικρά κόμματα ή την αποχή.

Η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού διατηρεί πιο έντονο αντισυστημικό χαρακτήρα. Σχεδόν δύο στους τρεις ψηφοφόρους της προέρχονται από μικρά κόμματα, αποχή, άκυρο ή λευκό. Από τη ΝΔ αντλεί 21%, από τον ΣΥΡΙΖΑ 6%, από το ΠΑΣΟΚ 6%, από την Ελληνική Λύση 5% και από το ΚΚΕ 4%. Η συνολική της υποχώρηση δείχνει ότι χάνει κυρίως πιο πολιτικοποιημένους ψηφοφόρους και κρατά τον πυρήνα της διαμαρτυρίας.

Νέο στοιχείο στη μέτρηση αποτελεί το ερώτημα για ενδεχόμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά. Το 5% δηλώνει πολύ πιθανό και το 8% αρκετά πιθανό να το ψηφίσει. Η δυνητική απήχηση φτάνει το 24% στους δεξιούς, το 17% στους κεντροδεξιούς, το 14% στους κεντρώους, το 12% στους κεντροαριστερούς και μόλις το 3% στους αριστερούς.

Το συνολικό δυνητικό 13% δεν μπορεί να αγνοηθεί από τη ΝΔ. Η συγκέντρωση του ενδιαφέροντος στη δεξιά και κεντροδεξιά δεξαμενή δείχνει ότι ένα τέτοιο εγχείρημα θα μπορούσε να πλήξει απευθείας το εκλογικό σώμα που το Μαξίμου επιχειρεί τώρα να επανασυσπειρώσει. Η επιστροφή της ΝΔ στο 30,4% γίνεται την ίδια στιγμή που στα δεξιά της καταγράφεται πιθανός νέος ανταγωνιστής.

Η μέτρηση της Metron Analysis αποτυπώνει τρεις βασικές τάσεις. Πρώτον, η ΝΔ και η ΕΛ.Α.Σ. ανεβαίνουν παράλληλα και απορροφούν τη φθορά των ενδιάμεσων σχηματισμών. Δεύτερον, η Μαρία Καρυστιανού καταγράφει καθαρή κάμψη, τόσο προσωπικά όσο και κομματικά. Τρίτον, το ΠΑΣΟΚ παραμένει εγκλωβισμένο σε χαμηλή βάση, με βαριά εικόνα κόμματος και αρχηγού.

Για το Μέγαρο Μαξίμου, η δημοσκόπηση προσφέρει ανάσα, όχι καθαρή πολιτική κυριαρχία χωρίς ρωγμές. Η ΝΔ ανακάμπτει, ο Μητσοτάκης επανέρχεται στην κορυφή, όμως η χώρα εξακολουθεί να εμφανίζεται από το 67% σε λάθος κατεύθυνση και η ακρίβεια φτάνει στο 50% ως πρώτο πρόβλημα. Αυτό είναι το όριο του κυβερνητικού αφηγήματος. Οι αριθμοί δίνουν πόντους στην κυβέρνηση, αλλά ταυτόχρονα δείχνουν το κοινωνικό κόστος που δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από καμία δημοσκοπική βελτίωση.