Η Ελλάδα έχει 3,8 νοσηλευτές ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 9 στην Ευρώπη.
Η υποστελέχωση οδηγεί σε εξουθένωση και μαζικές παραιτήσεις νοσηλευτών.
Οι νέοι αποφεύγουν τις νοσηλευτικές σχολές, προτιμώντας ψηφιακά επαγγέλματα.
Το 65% των νοσηλευτών εμφανίζει σιωπηλή παραίτηση μετά την πανδημία.
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, ο Λάμπρος Μπίζας, Α' Αντιπρόεδρος της Ένωσης Νοσηλευτών Ελλάδας, περιέγραψε την τραγική κατάσταση που επικρατεί στον τομέα της νοσηλευτικής φροντίδας στη χώρα, τόσο στο δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Μιλώντας στην εκπομπή «Σεμνά και Ταπεινά» με τον Δημήτρη Πετρόπουλο, ανέλυσε τις βαθύτερες αιτίες της υποστελέχωσης και τις επιπτώσεις της στο σύστημα υγείας.
Ο κ. Μπίζας υπογράμμισε ότι η υποστελέχωση στα νοσοκομεία είναι δραματική, με αποτέλεσμα οι λίγοι νοσηλευτές που υπηρετούν να υφίστανται τεράστια πίεση και επαγγελματική εξουθένωση. «Δεν υπάρχει αναγνώριση του έργου τους», ανέφερε χαρακτηριστικά, τονίζοντας ότι οι βάρδιες είναι εξαντλητικές, ο φόρτος εργασίας υπερβολικός και οι μισθολογικές απολαβές δυσανάλογες της προσφοράς τους. Αυτή η κατάσταση οδηγεί σε ένα φαύλο κύκλο, όπου οι πιο ευσυνείδητοι επαγγελματίες, που δίνουν την ψυχή τους, είναι οι πρώτοι που εξουθενώνονται και τελικά παραιτούνται.
Τα στοιχεία του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) είναι αποκαλυπτικά: στην Ελλάδα αναλογούν μόλις 3,8 νοσηλευτές (συμπεριλαμβανομένων βοηθών και τραυματιοφορέων) ανά 1.000 κατοίκους, ενώ ο ευρωπαϊκός μέσος όρος είναι περίπου 9. Αν εξεταστεί μόνο το νοσηλευτικό προσωπικό, η αναλογία πέφτει στο 2,4 με 2,5 ανά 1.000 κατοίκους, έναντι 9 στην Ευρώπη. Η Ελλάδα βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις, μαζί με τη Μάλτα και την Κύπρο, γεγονός που ο κ. Μπίζας χαρακτήρισε «καταστροφικό».
Παράλληλα, ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Νοσηλευτών επισήμανε μια ανησυχητική τάση: η προσέλκυση νέων στις νοσηλευτικές σχολές μειώνεται διαρκώς, ένα φαινόμενο που παρατηρείται σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Οι νέοι προτιμούν επαγγέλματα με ψηφιακές δεξιότητες, αποφεύγοντας τον ψυχικό φόρτο των επαγγελμάτων υγείας. Κάθε χρόνο αποφοιτούν περίπου 1.500 νοσηλευτές, αριθμός ασήμαντος μπροστά στις χιλιάδες θέσεις που παραμένουν κενές. Η μείωση των εισακτέων και του ενδιαφέροντος καθιστά την κάλυψη των αναγκών αδύνατη, ακόμη και με μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Ως λύση, ο κ. Μπίζας πρότεινε την ουσιαστική αύξηση των αποδοχών, η οποία θα λειτουργήσει ως κίνητρο για την προσέλκυση νέων και τη συγκράτηση των υπαρχόντων νοσηλευτών. Αναφέρθηκε επίσης στο φαινόμενο της «σιωπηλής παραίτησης», όπου μετά την πανδημία του κορονοϊού, το ποσοστό των νοσηλευτών που εμφανίζουν συμπτώματα επαγγελματικής εξουθένωσης και αποστασιοποίησης άγγιξε το 65%, ένα εξαιρετικά υψηλό ποσοστό που υποδηλώνει μια βαθιά κρίση στον κλάδο.
