Δύο εκατομμύρια άδεια σπίτια στην Ελλάδα της ακρίβειας-Η κυβέρνηση καλύπτει τα funds και θυσιάζει τους νέους

Η κυβερνητική κάλυψη στην κερδοσκοπία των funds

Η στεγαστική κρίση στην Ελλάδα έχει λάβει πλέον διαστάσεις εθνικής και κοινωνικής τραγωδίας, με την κυβέρνηση Μητσοτάκη να παραμένει προκλητικά θεατής και ουσιαστικός αρωγός της ασύδοτης κερδοσκοπίας. Τα επίσημα στοιχεία της απογραφής, τα οποία αποκαλύπτουν ότι περίπου 2,28 εκατομμύρια κατοικίες —δηλαδή το 34,5% του συνολικού αποθέματος της χώρας— παραμένουν κενές, ξεγυμνώνουν πλήρως το κυβερνητικό αφήγημα περί δήθεν ανάπτυξης και κοινωνικής μέριμνας. Την ίδια ώρα που χιλιάδες νέα ζευγάρια και φοιτητές αδυνατούν να βρουν μια αξιοπρεπή στέγη σε λογική τιμή, η πολιτική ηγεσία επιλέγει συνειδητά να μην αγγίξει τα λιμνάζοντα ακίνητα που βρίσκονται στα χέρια των τραπεζών, των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων και των μεγάλων επενδυτικών χαρτοφυλακίων. Η τεχνητή αυτή απόκρυψη χιλιάδων κατοικιών από την αγορά συντηρεί τις τιμές των ενοικίων σε εξωφρενικά επίπεδα, εξυπηρετώντας αποκλειστικά τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.

Η πρόταση για τη λήψη άμεσων νομοθετικών μέτρων και την επιβολή ειδικής φορολόγησης στα ακίνητα που διακρατούνται αναξιοποίητα από τις τράπεζες και τα funds αποτελεί τη μόνη ρεαλιστική διέξοδο από το σημερινό τέλμα. Η κυβέρνηση, ωστόσο, αρνείται πεισματικά να εφαρμόσει οποιοδήποτε σοβαρό αντικίνητρο, αφήνοντας την αγορά ακινήτων εντελώς ανεξέλεγκτη. Η επιμονή της να αντιμετωπίζει το στεγαστικό ζήτημα με ημίμετρα, όπως τα επιδοτούμενα προγράμματα που απλώς ανακυκλώνουν το πρόβλημα και τροφοδοτούν περαιτέρω την άνοδο των τιμών, αποδεικνύει την έλλειψη πολιτικής βούλησης για πραγματική σύγκρουση. Απαιτείται άμεση επιτάχυνση της επίλυσης των πολεοδομικών, κτηματολογικών και κληρονομικών εκκρεμοτήτων που κρατούν εγκλωβισμένα δεκάδες χιλιάδες σπίτια, καθώς και η θέσπιση αυστηρών περιορισμών στη βραχυχρόνια μίσθωση τύπου Airbnb, η οποία έχει αλλοιώσει πλήρως τον κοινωνικό ιστό των αστικών κέντρων.

Στεγαστικό κραχ και δημογραφικό αδιέξοδο

Το πρόβλημα της στέγης δεν περιορίζεται πλέον στις οικονομικές παραμέτρους, αλλά εξελίσσεται στον βασικότερο παράγοντα της δημογραφικής κατάρρευσης της χώρας. Όταν ένα νέο ζευγάρι υποχρεώνεται να διαθέτει περισσότερο από το μισό του μηνιαίο εισόδημα απλώς και μόνο για να καλύψει το κόστος ενοικίασης μιας κατοικίας, η δημιουργία οικογένειας καθίσταται ανέφικτο όνειρο. Η υπογεννητικότητα που μαστίζει την ελληνική κοινωνία δεν αντιμετωπίζεται με επικοινωνιακά τεχνάσματα και κενές υποσχέσεις, αλλά με ριζικές τομές που εξασφαλίζουν το δικαίωμα στη στέγη. Η δημιουργία μιας Εθνικής Αρχής Στέγασης και η εφαρμογή ενός μακροπρόθεσμου προγράμματος αστικής αναγέννησης για την ανακατασκευή των παλαιών, ενεργειακά απαξιωμένων κτηρίων της δεκαετίας του 1950, αποτελούν επιτακτική ανάγκη. Η άρνηση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να προχωρήσει σε ένα ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο στέγασης και η εμμονή της να προστατεύει την ασυδοσία των μεγάλων επενδυτών στερεί από τη νέα γενιά το μέλλον της στην ίδια της τη χώρα, υποθηκεύοντας με τον πιο δραματικό τρόπο την εθνική επιβίωση.