Εαρινή Έκθεση ΕΔΣ: Ανάπτυξη και προκλήσεις

Η Εαρινή Έκθεση του Ελληνικού Δημοσιονομικού Συμβουλίου (ΕΔΣ) για το έτος 2026 αποτυπώνει μια θετική εικόνα για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, δίνοντας έμφαση στη δημοσιονομική σταθερότητα και τη διατήρηση της αναπτυξιακής δυναμικής. Ωστόσο, η έκθεση αναδεικνύει ως κεντρική πρόκληση των επόμενων ετών τη διατήρηση της ανάπτυξης μετά την ολοκλήρωση του Ταμείου Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας (ΤΑΑ). Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζονται, η ελληνική οικονομία κατέγραψε ρυθμό ανάπτυξης 2,1% το 2025, μια επίδοση που υπερβαίνει τον μέσο όρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Για το τρέχον έτος, το ΕΔΣ προβλέπει ρυθμό ανάπτυξης 1,9%, διατηρώντας μια συγκρατημένα αισιόδοξη προοπτική.

Παράλληλα, το ισοζύγιο της Γενικής Κυβέρνησης διαμορφώθηκε σε πλεόνασμα 1,7% του ΑΕΠ το 2025, ενώ το δημόσιο χρέος υποχώρησε στο 146,1% του ΑΕΠ. Για το σύνολο του 2026, το Συμβούλιο εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα θα ανέλθει στο 3,2% του ΑΕΠ. Το ΕΔΣ κάνει λόγο για έναν "ενάρετο" συνδυασμό δημοσιονομικών πλεονασμάτων και επεκτατικής δημοσιονομικής πολιτικής, αποδίδοντας την εξέλιξη αυτή στην οικονομική ανάπτυξη, αλλά και στην αύξηση των δημοσίων εσόδων, η οποία προήλθε από τη βελτίωση της φορολογικής συμμόρφωσης και τον ψηφιακό μετασχηματισμό του φορολογικού συστήματος.

Όπως επισημαίνεται, η εξέλιξη αυτή επιτρέπει στην κυβέρνηση να διατηρεί πλεονασματικό προϋπολογισμό, αυξάνοντας ταυτόχρονα τις καθαρές δαπάνες για τη στήριξη των πιο ευάλωτων νοικοκυριών απέναντι στις πιέσεις του κόστους ζωής.

Ωστόσο, η έκθεση υπογραμμίζει ότι η διατήρηση της αναπτυξιακής δυναμικής μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για την ελληνική οικονομία. Το ΕΔΣ επισημαίνει ότι εξακολουθούν να υφίστανται διαρθρωτικές αδυναμίες, όπως η υψηλή ανεργία –ιδίως των νέων–, η χαμηλή παραγωγικότητα και το υψηλό εξωτερικό χρέος, ενώ επιβαρυντικά λειτουργούν και η αυξημένη γεωπολιτική αβεβαιότητα καθώς και η ολοκλήρωση του προγράμματος του ΤΑΑ.

Στο πλαίσιο αυτό, το Συμβούλιο τονίζει ότι απαιτείται η ανάδειξη νέων μοχλών ανάπτυξης, με τη συνέχιση της συνετής δημοσιονομικής πολιτικής να συνοδεύεται από την επιτάχυνση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ιδιαίτερα σε τομείς όπου η Ελλάδα εξακολουθεί να υπολείπεται των ευρωπαϊκών εταίρων της και οι οποίοι μπορούν να αποτελέσουν κινητήριες δυνάμεις της μελλοντικής οικονομικής ανάπτυξης.