Άνθρακες ο «θησαυρός» της ανακοίνωσης της πενταετούς στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τη λαθρομετανάστευση – βίζες. Όσα δημοσιοποιήθηκαν είναι ημίμετρα, χωρίς σαφή καθορισμό των μέσων που θα χρησιμοποιηθούν για να «πειστούν» τρίτες χώρες να συνεργαστούν σε αυτό το θέμα.
Η Κομισιόν καταγγέλλει τη Ρωσία και τη Λευκορωσία για «εργαλειοποίηση της μετανάστευσης» ως υβριδική απειλή, προτείνοντας ακόμη και νέα περιοριστικά μέτρα βίζας εναντίον τους. Όμως, η Ε.Ε. αποφεύγει επιμελώς να προφέρει έστω και μία φορά τη λέξη «Τουρκία» στο ίδιο πλαίσιο, παρότι η Άγκυρα εφαρμόζει ακριβώς την ίδια (και πολύ χειρότερη) τακτική με τη Ρωσία και τη Λευκορωσία εδώ και πολλά χρόνια.
Υπενθυμίζεται ότι η συμφωνία Ε.Ε. – Τουρκίας του 2016 ουσιαστικά μετέτρεψε την Τουρκία σε ευρωπαϊκό καταυλισμό λαθρομεταναστών με αντάλλαγμα δισεκατομμύρια ευρώ. Από τότε η Άγκυρα απειλεί τακτικά να «ανοίξει τις πύλες». Το 2020 το έκανε αδιάντροπα στα σύνορα του Έβρου, στέλνοντας χιλιάδες ανθρώπους στο πλαίσιο υβριδικού πολέμου εναντίον της χώρας μας. Το ίδιο επαναλαμβάνεται συχνά.
Κάθε φορά που η Τουρκία θέλει να ασκήσει πίεση για χρήματα, F-16, τελωνειακή ένωση ή σιωπή για τις τουρκικές παραβιάσεις, η μετανάστευση γίνεται όπλο. Και η Ευρώπη; Σιωπή. Ούτε λέξη για «εργαλειοποίηση» ούτε κυρώσεις ούτε στοχευμένα μέτρα βίζας. Μόνο νέες δόσεις χρημάτων και ευγενικές δηλώσεις για «συνεργασία».
Η ευρωπαϊκή στρατηγική για τη λαθρομετανάστευση μιλά για «πλήρη προστασία των εξωτερικών συνόρων» και ενίσχυση προγραμμάτων όπως το Σύστημα Εισόδου – Εξόδου (EES) και το Σύστημα Πληροφόρησης και Άδειας Ταξιδίου (ETIAS), που ήδη λειτουργούν.
Αλλά η Ε.Ε. λησμόνησε να μας πει πού ακριβώς τελειώνουν τα σύνορά της στα ανατολικά. Η Ε.Ε. αποφεύγει να το δηλώσει ευθαρσώς. Τα ελληνοτουρκικά σύνορα (χερσαία και θαλάσσια) παραμένουν σε καθεστώς μόνιμης αμφισβήτησης από την Τουρκία, ενώ η Frontex συχνά περιορίζεται σε ρόλο παρατηρητή όταν η Άγκυρα σπρώχνει βάρκες. Η Ελλάδα μένει μόνη να φυλάει τα σύνορα της Ευρώπης, ενώ οι Βρυξέλλες χειροκροτούν και αποφεύγουν να θίξουν τον «στρατηγικό εταίρο» που κρατάει το μαχαίρι στον λαιμό της Ένωσης.
Από τη μία, η Ρωσία και η Λευκορωσία είναι «εχθροί», άρα η εργαλειοποίηση είναι υβριδικός πόλεμος, ενώ η Τουρκία «εταίρος»! Υποκρισία στο μάξιμουμ.
