ΕΛΤΑ Μοσχάτου: Ερωτήματα για ακίνητο της οικογένειας Σπανάκη και κυβερνητική σιωπή

Νέα διάσταση λαμβάνει η πολιτική αντιπαράθεση για τις ιδιωτικές μισθώσεις ακινήτων προς φορείς του Δημοσίου, μετά από δημοσίευμα του Periodista.gr που θέτει στο επίκεντρο τη στέγαση του υποκαταστήματος των ΕΛΤΑ Μοσχάτου σε ακίνητο που, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται, συνδέεται με την οικογένεια του υφυπουργού Εσωτερικών, Βασίλη Σπανάκη.

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία κυβερνητικά στελέχη και φιλοκυβερνητικά μέσα ενημέρωσης άσκησαν έντονη κριτική στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, για τη μίσθωση οικογενειακού ακινήτου στο Ηράκλειο Κρήτης προς δημόσιο φορέα. Το ζήτημα που αναδεικνύεται πλέον αφορά την ύπαρξη ενιαίων κανόνων πολιτικής ηθικής ή την επιλεκτική εφαρμογή τους ανάλογα με την κομματική ταυτότητα του εμπλεκόμενου προσώπου.

Το ακίνητο των ΕΛΤΑ Μοσχάτου και τα ερωτήματα για την επιλογή

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το υποκατάστημα των ΕΛΤΑ Μοσχάτου λειτουργεί σήμερα στην οδό Σολωμού 63, σε ισόγειο κατάστημα περίπου 170 τετραγωνικών μέτρων. Το ακίνητο, το οποίο στο παρελθόν λειτουργούσε ως παραδοσιακό καφενείο, βρίσκεται σε μικρή απόσταση από το κτίριο όπου στεγαζόταν επί δεκαετίες το ταχυδρομείο της περιοχής.

Η μεταφορά της υπηρεσίας σε νέο χώρο, σε συνδυασμό με το ιδιοκτησιακό καθεστώς που αποδίδεται στο ακίνητο, δημιουργεί σοβαρά ερωτήματα για τη διαδικασία επιλογής του. Το κρίσιμο ζήτημα είναι αν η μίσθωση έγινε με απολύτως διαφανή διαδικασία, αν προηγήθηκε δημόσιος μειοδοτικός διαγωνισμός και αν εξετάστηκαν ισότιμα άλλα διαθέσιμα ακίνητα στην περιοχή.

Το θέμα δεν αφορά μια απλή εμπορική συναλλαγή. Αφορά τη σχέση ενός οργανισμού του ευρύτερου δημόσιου τομέα με ακίνητο που, σύμφωνα με τις καταγγελλόμενες πληροφορίες, συνδέεται με κυβερνητικό στέλεχος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η νομιμότητα αποτελεί μόνο το πρώτο επίπεδο ελέγχου. Το δεύτερο, και πολιτικά βαρύτερο, είναι η διαφάνεια και η ηθική συμβατότητα.

Το ιδιοκτησιακό καθεστώς και οι μεταβιβάσεις

Κατά τα στοιχεία που επικαλείται το Periodista.gr, ο υφυπουργός Εσωτερικών Βασίλης Σπανάκης φέρεται να κατέχει το 100% της κυριότητας του συγκεκριμένου ακινήτου. Παράλληλα, το ιστορικό των μεταβολών στην ιδιοκτησία εμφανίζεται να έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, καθώς μέχρι το 2023 φέρεται να διατηρούσε ποσοστό 50% της επικαρπίας του ισογείου.

Στη συνέχεια, σε χρονική συγκυρία που συνδέεται με την κυβερνητική του αναβάθμιση, φέρεται να μεταβίβασε το ποσοστό της επικαρπίας στην αδελφή του, Ζωή Σπανάκη, διατηρώντας, σύμφωνα με το ίδιο δημοσίευμα, την πλήρη κυριότητα. Η πράξη αυτή μπορεί να είναι τυπικά νόμιμη, όμως πολιτικά χρειάζεται καθαρή εξήγηση, επειδή αφορά ακίνητο που μισθώνεται από δημόσιο οργανισμό.

Η συγκεκριμένη πτυχή τροφοδοτεί υποψίες περί προσπάθειας δημιουργίας απόστασης από τη μισθωτική δραστηριότητα του ακινήτου. Ακόμη και αν η συναλλαγή καλύπτεται νομικά, η δημόσια λογοδοσία απαιτεί πλήρη αποσαφήνιση του χρόνου, των όρων και της διαδικασίας με την οποία επελέγη το ακίνητο.

Η σύγκριση με την υπόθεση Ανδρουλάκη

Η υπόθεση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό βάρος λόγω της πρόσφατης επίθεσης που δέχθηκε ο Νίκος Ανδρουλάκης για τη μίσθωση ακινήτου στο Ηράκλειο προς δημόσιο φορέα. Τότε, το κυβερνητικό στρατόπεδο και μέσα ενημέρωσης που στηρίζουν τη γραμμή του Μαξίμου έθεσαν θέμα ηθικού και πολιτικού ασυμβίβαστου.

Στην περίπτωση των ΕΛΤΑ Μοσχάτου, η στάση που καταγράφεται είναι διαφορετική. Αντί για δημόσια πίεση, κυριαρχεί σιωπή. Αυτή η αντίθεση δημιουργεί την εικόνα δύο μέτρων και δύο σταθμών: αυστηρός έλεγχος όταν η υπόθεση αφορά την αντιπολίτευση, χαμηλοί τόνοι όταν η υπόθεση αγγίζει κυβερνητικό στέλεχος.

Για να υπάρξει ουσιαστική διαφάνεια, οφείλουν να δοθούν σαφείς απαντήσεις. Πότε υπεγράφη η μίσθωση και ποια είναι η διάρκειά της. Με ποια διαδικασία επιλέχθηκε το ισόγειο της οδού Σολωμού. Αν υπήρξε μειοδοτικός διαγωνισμός ή άλλη μέθοδος ανάθεσης. Αν εξετάστηκαν εναλλακτικά ακίνητα. Αν η πολιτική ή κομματική ιδιότητα του κ. Σπανάκη είχε οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση επίδραση στην επιλογή.

Το ηθικό σκέλος είναι εξίσου κρίσιμο. Η κυβέρνηση οφείλει να εξηγήσει γιατί μια μίσθωση προς το Δημόσιο θεωρείται πολιτικά επιλήψιμη όταν αφορά τον αρχηγό της αντιπολίτευσης, ενώ αντιμετωπίζεται ως αδιάφορη όταν φέρεται να αφορά κυβερνητικό υφυπουργό. Η δημόσια ζωή δεν μπορεί να λειτουργεί με κανόνες που αλλάζουν ανάλογα με τον κομματικό συσχετισμό.

Η υπόθεση των ΕΛΤΑ Μοσχάτου απαιτεί πλήρη δημοσιοποίηση στοιχείων και καθαρές απαντήσεις. Οι πολίτες δεν χρειάζονται νομικίστικες υπεκφυγές, αλλά διαφάνεια, ενιαίους κανόνες και πολιτική ευθύνη. Αν η ηθική στην πολιτική ζωή επικαλείται μόνο όταν εξυπηρετεί την κυβερνητική αντιπαράθεση, τότε μετατρέπεται σε εργαλείο προπαγάνδας και όχι σε πραγματικό κανόνα δημόσιας λογοδοσίας.