Έντονες αντιδράσεις στο νομοσχέδιο για την κοινωνική κατοικία

Το νομοσχέδιο με τίτλο «Κοινωνική αντιπαροχή, κοινωνική μίσθωση, τριτεκνική ιδιότητα και άλλες διατάξεις» εγκρίθηκε επί της αρχής μόνο από την κοινοβουλευτική ομάδα της Νέας Δημοκρατίας. Κατά τη διάρκεια της πρώτης ανάγνωσης στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή, τα κόμματα ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και Νέα Αριστερά το καταψήφισαν, ενώ τα υπόλοιπα κόμματα της αντιπολίτευσης – ανάμεσά τους το ΠΑΣΟΚ, η Ελληνική Λύση, η Νίκη και η Πλεύση Ελευθερίας – επιφυλάχθηκαν να τοποθετηθούν στην ολομέλεια, εκφράζοντας ωστόσο σοβαρές επιφυλάξεις.

Η Ελλάδα κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ό,τι αφορά το ποσοστό του διαθέσιμου εισοδήματος που καταναλώνεται για έξοδα στέγασης, ενώ ταυτόχρονα είναι η χώρα με το υψηλότερο ποσοστό πολιτών που αδυνατούν, στο τέλος κάθε μήνα, να καλύψουν τις βασικές τους στεγαστικές υποχρεώσεις, όπως είναι η πληρωμή ενοικίου, στεγαστικών δανείων και λογαριασμών. Τα ανησυχητικά αυτά δεδομένα αναδείχθηκαν με ένταση κατά τη συζήτηση του νέου νομοσχεδίου του υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας για την κοινωνική αντιπαροχή και την κοινωνική μίσθωση, όπου η πλειοψηφία των εκπροσώπων φορέων τόνισε την ανάγκη για ουσιαστική στροφή στην πολιτική στέγασης.

Η πρόεδρος του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικής Αλληλεγγύης, Βασιλική Μαρκετάκη, έθεσε με έμφαση την ανάγκη διαμόρφωσης μιας συνεκτικής Εθνικής Στρατηγικής για την εξασφάλιση οικονομικά προσβάσιμης και βιώσιμης στέγασης, επισημαίνοντας ότι ένα τέτοιο πλαίσιο πολιτικής αποτελεί βασικό πυλώνα για την αναζωογόνηση του δημογραφικού δυναμικού της χώρας. Παράλληλα, υπογράμμισε τη σημασία της πλήρους εφαρμογής της Εθνικής Στρατηγικής για τα Δικαιώματα των Ατόμων με Αναπηρία, προκειμένου οι στεγαστικές παρεμβάσεις να περιλαμβάνουν όλους τους πολίτες, χωρίς αποκλεισμούς.

Ο Δημήτρης Δημητρίου, εκπρόσωπος της πρωτοβουλίας για την Κρατική Ακίνητη Περιουσία, αναφέρθηκε στον κρίσιμο ρόλο του διαχειριστικού φορέα που θα αναλάβει τα ακίνητα που προορίζονται για κοινωνική κατοικία. Όπως εξήγησε, απαιτείται ένας ενιαίος και υπεύθυνος μηχανισμός που θα εποπτεύει την κατάσταση των κτιρίων, θα φροντίζει για τις απαραίτητες επισκευές και θα εγγυάται ότι τα ακίνητα αυτά θα παραμείνουν ενεργά και αξιοποιήσιμα για τους πολίτες που τα έχουν ανάγκη.

Ο πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Υπαλλήλων του ΟΑΕΔ, Κωνσταντίνος Λιβέρης, έθεσε εκ νέου το αίτημα για διαφάνεια όσον αφορά τη χρήση των κεφαλαίων του πρώην Οργανισμού Εργατικής Εστίας. Ζήτησε επίσημη και άμεση ενημέρωση για το σύνολο των αποθεματικών που παραμένουν ανενεργά, καθώς και για τα ποσά που ενδεχομένως έχουν ήδη διατεθεί σε στεγαστικά προγράμματα, καλώντας την πολιτική ηγεσία να δώσει ξεκάθαρες απαντήσεις.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Συλλόγου Εργαζομένων του Υπουργείου Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας επισήμανε την ανάγκη δημιουργίας δημόσιου φορέα για την αξιοποίηση του υφιστάμενου οικιστικού αποθέματος, καθώς και για την υλοποίηση νέων έργων κοινωνικής στέγασης. Πρότεινε συγκεκριμένα μέτρα, όπως ο περιορισμός της βραχυχρόνιας μίσθωσης και η επιβολή ανώτατων ορίων στις τιμές των ενοικίων, προκειμένου να μπει φρένο στην κερδοσκοπία και να αποκατασταθεί η πρόσβαση των πολιτών σε προσιτή κατοικία.

Η υφυπουργός Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, Έλενα Ράπτη, υπερασπίστηκε το νομοσχέδιο, σημειώνοντας ότι εντάσσεται στο πλαίσιο μιας ρεαλιστικής και υπεύθυνης κοινωνικής πολιτικής. Όπως τόνισε, στόχος της κυβέρνησης είναι η αξιοποίηση της ανενεργούς δημόσιας ακίνητης περιουσίας, με σκοπό την ενίσχυση της προσφοράς κοινωνικών κατοικιών υψηλής ποιότητας, σε τιμές προσιτές για ευάλωτες κοινωνικές ομάδες, νέους και οικογένειες.

Παρά τη ρητορική της κυβέρνησης περί κοινωνικής ευαισθησίας, το νομοσχέδιο εξακολουθεί να προκαλεί προβληματισμό σε σημαντική μερίδα της αντιπολίτευσης και των κοινωνικών φορέων. Βασική ανησυχία αποτελεί η έλλειψη σαφούς σχεδίου για την υλοποίηση των προβλεπόμενων δράσεων, αλλά και η απουσία επαρκούς διαφάνειας σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των δημόσιων πόρων και ακινήτων που θα ενταχθούν στο πρόγραμμα. Παράλληλα, επισημαίνεται η ανάγκη τα μέτρα αυτά να μην περιοριστούν σε αποσπασματικές λύσεις, αλλά να αποτελέσουν μέρος μιας συνολικής στρατηγικής για την αντιμετώπιση της στεγαστικής κρίσης, που εδώ και χρόνια πλήττει σοβαρά την ελληνική κοινωνία.