Κρήτη: 100.000 τόνοι ελαιολάδου με φόβους για καρπόπτωση

Σχεδόν διπλάσια σε σχέση με πέρυσι εκτιμάται ότι θα είναι η φετινή παραγωγή ελαιολάδου στην Κρήτη, με τις προβλέψεις να κάνουν λόγο για έως και 100.000 τόνους. Ωστόσο, η αισιοδοξία για την ποσότητα συνοδεύεται από ανησυχία για την καρπόπτωση, το κόστος παραγωγής και τη βιωσιμότητα των ελαιοπαραγωγών.

Τα ζητήματα αυτά βρέθηκαν στο επίκεντρο ημερίδας που πραγματοποιήθηκε στο Ηράκλειο με θέμα «Ο ρόλος της Πολιτιστικής και Υγιεινής Αξίας του Κρητικού Ελαιολάδου στην προώθηση της διάθεσης και του ελαιοτουρισμού».

Εκτιμήσεις για 100.000 τόνους ελαιολάδου

Ο αντιπεριφερειάρχης Αγροτικής Οικονομίας, Σταύρος Τζεδάκης, εκτίμησε ότι η φετινή παραγωγή στην Κρήτη ενδέχεται να φτάσει τους 100.000 τόνους, έναντι περίπου 57.000 τόνων την προηγούμενη χρονιά.

Όπως ανέφερε, οι καιρικές συνθήκες μέχρι στιγμής έχουν βοηθήσει, ενώ δεν καταγράφονται πολλές προσβολές από τον δάκο. Οι εκτιμήσεις για την ποσότητα συνοδεύονται, επομένως, από συγκρατημένη αισιοδοξία και για την ποιότητα του προϊόντος, εφόσον δεν υπάρξουν δυσμενείς εξελίξεις.

Ωστόσο, η εικόνα στους ελαιώνες δεν είναι χωρίς προβλήματα.

Η καρπόπτωση προκαλεί ανησυχία

Την ανησυχία του για την εξέλιξη της παραγωγής εξέφρασε ο πρόεδρος του Συνδέσμου Ελαιουργών Νομού Ηρακλείου, Πρόδρομος Αφθονίδης.

Όπως σημείωσε, μετά τα προβλήματα που αντιμετώπισαν τα ελαιόδεντρα τα δύο προηγούμενα χρόνια, η φετινή εικόνα είναι σαφώς καλύτερη. Παρ' όλα αυτά, έχουν εμφανιστεί ενδείξεις καρπόπτωσης, με την εξέλιξη του φαινομένου να εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τις καιρικές συνθήκες.

Ο ίδιος κάλεσε τους παραγωγούς να περιμένουν λίγο πριν ξεκινήσουν τη συγκομιδή, ώστε να ολοκληρωθεί ο κύκλος ανάπτυξης της ελιάς. Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι η καρπόπτωση δημιουργεί πίεση, καθώς οι παραγωγοί φοβούνται ότι μπορεί να χάσουν μέρος της σοδειάς τους.

Σε ό,τι αφορά τις τιμές, εξέφρασε την ελπίδα ότι θα ξεπεράσουν τα 4 ευρώ ανά κιλό, ανάλογα πάντα με την ποιότητα του ελαιολάδου.

«Φυτοζωούν οι παραγωγοί» – 15 ελαιουργεία δεν θα ανοίξουν

Ιδιαίτερα δύσκολη περιέγραψε την κατάσταση στον πρωτογενή τομέα ο κ. Αφθονίδης, επισημαίνοντας ότι οι παραγωγοί βρίσκονται σε οριακό σημείο.

«Οι παραγωγοί είναι στα τάρταρα… Φυτοζωούν», ανέφερε χαρακτηριστικά, υπογραμμίζοντας ότι χωρίς βιώσιμους παραγωγούς δεν μπορεί να υπάρξει ούτε βιώσιμη λειτουργία των ελαιουργείων.

Σύμφωνα με τον ίδιο, στο Νομό Ηρακλείου περίπου 15 από τα συνολικά 200 ελαιουργεία δεν πρόκειται να ανοίξουν φέτος. Παράλληλα, άσκησε κριτική στην απουσία ουσιαστικής στήριξης από την Πολιτεία, συγκρίνοντας την κατάσταση στην Ελλάδα με την ενίσχυση που, όπως ανέφερε, παρέχει η ισπανική κυβέρνηση στην ελαιοκαλλιέργεια.

«Τα 4 ευρώ δεν καλύπτουν το κόστος παραγωγής»

Στο υψηλό κόστος καλλιέργειας και στις δυσκολίες διάθεσης του προϊόντος στάθηκε ο Νίκος Μιχελάκης, πρώην διευθυντής του Ινστιτούτου Ελιάς Χανίων και επιστημονικός σύμβουλος του ΣΕΔΗΚ.

Όπως εξήγησε, η ποιότητα του κρητικού ελαιολάδου έχει βελτιωθεί σε σημαντικό βαθμό, όμως η ποσότητα παρουσιάζει μεγάλες διακυμάνσεις από χρονιά σε χρονιά, κυρίως λόγω των κλιματικών συνθηκών και του αυξημένου κόστους παραγωγής.

Ο ίδιος προειδοποίησε ότι ακόμη και όταν υπάρχει καρπός, σε ορισμένες περιπτώσεις η συγκομιδή δεν είναι οικονομικά συμφέρουσα. Παράλληλα, υπογράμμισε ότι μια τιμή της τάξης των 4 ευρώ ανά κιλό δεν επαρκεί για να καλύψει το κόστος παραγωγής, με αποτέλεσμα να εντείνεται ο κίνδυνος εγκατάλειψης της ελαιοκαλλιέργειας.

Η τυποποίηση ως δρόμος για καλύτερες τιμές

Ως μία από τις βασικές λύσεις για την ενίσχυση της θέσης του κρητικού ελαιολάδου στην αγορά, ο κ. Μιχελάκης ανέδειξε την ανάγκη συγκέντρωσης της προσφοράς, καθώς και την προώθηση της τυποποίησης με την ταυτότητα και το εμπορικό σήμα της Κρήτης.

Ο πολυκερματισμός της διάθεσης του χύμα προϊόντος, όπως επισήμανε, δυσκολεύει την επίτευξη καλύτερων τιμών για τους παραγωγούς. Αντίθετα, η οργανωμένη διάθεση και η ενίσχυση της αναγνωρισιμότητας του κρητικού ελαιολάδου μπορούν να συμβάλουν στην καλύτερη αξιοποίησή του.

Η φετινή χρονιά ξεκινά με προσδοκίες για αυξημένη παραγωγή, αλλά και με σημαντικές προκλήσεις. Η εξέλιξη της καρπόπτωσης, η ποιότητα του καρπού, οι τιμές και το κόστος συγκομιδής θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό αν η αυξημένη σοδειά θα μεταφραστεί τελικά σε ουσιαστικό όφελος για τους παραγωγούς της Κρήτης.