Έρχεται η «ροζ βενζίνη» E20: Τι αλλάζει για εκατομμύρια οδηγούς

Μια νέα κατηγορία καυσίμου, γνωστή ως «ροζ βενζίνη» E20, βρίσκεται στο επίκεντρο των ευρωπαϊκών συζητήσεων, δημιουργώντας προοπτικές για σημαντικές αλλαγές στη λειτουργία εκατομμυρίων αυτοκινήτων με κινητήρες εσωτερικής καύσης.

Η συγκεκριμένη βενζίνη περιλαμβάνει βιοαιθανόλη σε ποσοστό έως 20%, όταν το σημερινό όριο για την E10 βρίσκεται στο 10%. Η αύξηση της συμμετοχής ανανεώσιμων συστατικών αποσκοπεί στον περιορισμό των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα και στη δυνατότητα περιβαλλοντικής αναβάθμισης των μεταφορών, χωρίς να απαιτηθεί άμεσα η αντικατάσταση εκατομμυρίων υφιστάμενων οχημάτων.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει τροποποιήσεις στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο για την ποιότητα των καυσίμων, προκειμένου να καταστεί δυνατή η κυκλοφορία της E20 στα κράτη-μέλη. Η πρόεδρος της Κομισιόν, Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, έχει συνδέσει τη μεγαλύτερη αξιοποίηση ανανεώσιμης αιθανόλης με την προσπάθεια περιορισμού των εκπομπών στις μεταφορές και της ευρωπαϊκής ενεργειακής εξάρτησης από το εισαγόμενο πετρέλαιο.

Πώς λειτουργεί η E20 και ποια είναι τα  της

Η βιοαιθανόλη προέρχεται από αγροτικές καλλιέργειες, μεταξύ των οποίων καλαμπόκι, σιτάρι και ζαχαρότευτλα, καθώς και από γεωργικά υπολείμματα ή οργανικά απόβλητα. Στοιχεία που δημοσιοποιεί η ευρωπαϊκή βιομηχανία βιοαιθανόλης αποδίδουν στο ευρωπαϊκό προϊόν περίπου 79% χαμηλότερες εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου σε σύγκριση με τη συμβατική βενζίνη, υπολογίζοντας ολόκληρο τον κύκλο ζωής του.

Η E20 παρουσιάζει επίσης αυξημένο αριθμό οκτανίων, χαρακτηριστικό που μπορεί να αξιοποιηθεί στους σύγχρονους υπερτροφοδοτούμενους κινητήρες άμεσου ψεκασμού. Η υψηλότερη αντικροτική ικανότητα επιτρέπει στους κατασκευαστές να εφαρμόζουν τεχνικές ρυθμίσεις που βελτιώνουν τη θερμοδυναμική απόδοση και συμβάλλουν στον περιορισμό των εκπομπών CO2.

Ωστόσο, η μεγαλύτερη συμμετοχή αιθανόλης δημιουργεί συγκεκριμένες τεχνικές απαιτήσεις. Εξαιτίας της χαμηλότερης ενεργειακής πυκνότητάς της, η κατανάλωση μπορεί να αυξηθεί περίπου κατά 2% έως 4% σε κινητήρες που δεν έχουν εξελιχθεί ειδικά για το συγκεκριμένο μείγμα.

Ιδιαίτερη σημασία αποκτά η αντοχή των εξαρτημάτων του συστήματος τροφοδοσίας. Σωληνώσεις, αντλίες, στεγανοποιητικά και άλλα υλικά πρέπει να ανταποκρίνονται στις χημικές ιδιότητες της αιθανόλης, η οποία απορροφά ευκολότερα την υγρασία συγκριτικά με τη συμβατική βενζίνη.

Τι θα ισχύσει για τα παλαιότερα αυτοκίνητα και την Ελλάδα

Το βασικό ζήτημα που εξετάζεται σε ευρωπαϊκό επίπεδο αφορά τη συμβατότητα των παλαιότερων οχημάτων. Οι νεότεροι βενζινοκινητήρες διαθέτουν μεγαλύτερες δυνατότητες προσαρμογής, ενώ παλαιότερα μοντέλα ενδέχεται να χρειαστούν ειδική πιστοποίηση ή να παραμείνουν στη χρήση E5 και E10.

Η διεθνής εμπειρία προσφέρει ήδη παραδείγματα εφαρμογής. Η Βραζιλία χρησιμοποιεί εδώ και πολλά χρόνια μείγματα βενζίνης με αιθανόλη σε ποσοστά 20% έως 27%, ενώ η Ινδία προχώρησε ταχύτερα από τον αρχικό προγραμματισμό της στην υιοθέτηση της E20. Ανάλογες τεχνολογικές εφαρμογές έχουν αναπτυχθεί και στην Ταϊλάνδη.

Στην ελληνική αγορά, η ενδεχόμενη εισαγωγή της νέας βενζίνης προϋποθέτει προηγουμένως την ολοκλήρωση των ευρωπαϊκών νομοθετικών διαδικασιών. Παράλληλα, θα χρειαστούν προσαρμογές στις υποδομές των πρατηρίων και σαφείς οδηγίες προς τους καταναλωτές σχετικά με τα οχήματα που μπορούν να χρησιμοποιούν με ασφάλεια το νέο καύσιμο.

Η E20 αντιμετωπίζεται ως ενδιάμεση λύση για τον περιορισμό του περιβαλλοντικού αποτυπώματος των συμβατικών αυτοκινήτων, στο πλαίσιο της ευρύτερης μετάβασης προς μεταφορές μηδενικών εκπομπών. Η αξιοποίησή της θα μπορούσε να παρατείνει τη λειτουργική παρουσία των βενζινοκίνητων οχημάτων, προσφέροντας παράλληλα τη δυνατότητα μείωσης των συνολικών εκπομπών τους.