Νέα στοιχεία έρχονται στο φως της δημοσιότητας σχετικά με την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, μετά τη δημοσιοποίηση του εσωτερικού πορίσματος της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, γνωστού ως «Έκθεση Τυχεροπούλου». Το πόρισμα αυτό, το οποίο συντάχθηκε από την ειδική επιστήμονα Παρασκευή Τυχεροπούλου, κατόπιν εντολής της εντεταλμένης Ευρωπαίας Εισαγγελέα Πόπης Παπανδρέου, βασίζεται στη δικογραφία που οδήγησε στην άρση ασυλίας δεκατριών βουλευτών. Η έκθεση παραδόθηκε στο γραφείο της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας στην Αθήνα στις 18 Μαΐου 2026, ενώ η άρση ασυλίας είχε ήδη πραγματοποιηθεί από τις 22 Απριλίου και η συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση προανακριτικής επιτροπής έλαβε χώρα στις 21 Μαΐου.
Σύμφωνα με πληροφορίες που προκύπτουν από το πόρισμα, το οποίο παρέλαβαν οι εμπλεκόμενοι βουλευτές και οι συνήγοροί τους μέσω της δικογραφίας, διαπιστώνεται ότι για την πλειονότητα των υποθέσεων που εξετάζονται, οι τηλεφωνικές επικοινωνίες προς τον ΟΠΕΚΕΠΕ δεν προκάλεσαν καμία ζημία στα ευρωπαϊκά κονδύλια. Η διαπίστωση αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση τον πυρήνα της κατηγορίας που είχε διατυπωθεί από την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία.
Αμφισβήτηση του ύψους της ζημίας και της στοιχειοθέτησης του αδικήματος
Η Έκθεση Τυχεροπούλου εξετάζει συνολικά τις υποθέσεις έντεκα βουλευτών, για τους οποίους είχε αρθεί η ασυλία. Για έξι από αυτές, η έκθεση αποκλείει κατηγορηματικά οποιαδήποτε ζημιά στα ευρωπαϊκά ταμεία. Για τις υπόλοιπες πέντε, αναφέρεται ότι, ακόμη κι αν υπήρξε ζημία, αυτή δεν μπορεί να αποδειχθεί. Η θέση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την αρχική πρόταση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, η οποία έκανε λόγο για συνολική ζημία του Δημοσίου που υπερβαίνει το 1.200.000 ευρώ. Αντιθέτως, σύμφωνα με την Έκθεση Τυχεροπούλου, ακόμη και αν υποτεθεί ότι υπάρχει ζημία, το συνολικό ποσό για όλους τους βουλευτές ανέρχεται σε περίπου 115.000 ευρώ, δηλαδή λιγότερο από το ένα δέκατο του αρχικού ποσού. Το γεγονός αυτό σημαίνει ότι, ακόμη και συνολικά, η ζημία δεν φτάνει το όριο που απαιτείται για να χαρακτηριστεί η υπόθεση ως κακούργημα.
Νομικοί κύκλοι επισημαίνουν ότι και στις δύο περιπτώσεις απουσιάζει η βασική προϋπόθεση που καθορίζει την αρμοδιότητα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, δηλαδή ο «κίνδυνος για τα Ευρωπαϊκά Ταμεία». Εάν δεν διαπιστώνεται ο σχετικός κίνδυνος ή η πρόκληση ζημίας, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία δεν μπορεί να ασκήσει δίωξη, καθώς η υπόθεση εκφεύγει της αρμοδιότητάς της. Η εξέλιξη αυτή έχει ήδη προκαλέσει έντονο δημόσιο διάλογο, με τους συνηγόρους υπεράσπισης, όπως ο κ. Δημητρακόπουλος, και τα ίδια τα πρόσωπα των οποίων έχει αρθεί η ασυλία να θέτουν σειρά ερωτημάτων.
Τα κρίσιμα ερωτήματα που προκύπτουν
Το πρώτο και σημαντικότερο ερώτημα αφορά τη χρονική ακολουθία των γεγονότων. Συγκεκριμένα, η έκθεση παραγγέλθηκε μετά τη διαδικασία άρσης της ασυλίας των έντεκα βουλευτών. Η ασυλία τους ήρθη στις 22 Απριλίου, ενώ η Έκθεση Τυχεροπούλου ζητήθηκε στις 28 Απριλίου. Το ερώτημα που τίθεται είναι γιατί δεν ζητήθηκε η έκθεση πριν από την αποστολή της δικογραφίας στη Βουλή, η οποία έγινε στις 30 Μαρτίου. Επιπλέον, η έκθεση βρισκόταν ήδη στα γραφεία της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας από τις 18 Μαΐου, αλλά δεν ελήφθη υπόψη κατά τη συζήτηση στη Βουλή για την προανακριτική επιτροπή, που πραγματοποιήθηκε στις 21 Μαΐου, για μια υπόθεση που είχε χαρακτηριστεί ως κακουργηματική.
Το δεύτερο ερώτημα που προκύπτει, τόσο από τους εμπλεκόμενους και τους συνηγόρους τους όσο και από την κυβέρνηση, αφορά τις πολιτικές προθέσεις της αντιπολίτευσης. Τα κόμματα της αντιπολίτευσης, συμπεριλαμβανομένου του ΠΑΣΟΚ, είχαν κάνει λόγο για «κυβέρνηση υποδίκων» και για «εγκληματική οργάνωση υπό το Μαξίμου». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, σημείωσε χαρακτηριστικά: «Όταν μια υπόθεση πηγαίνει στη Δικαιοσύνη και είναι εν εξελίξει έρευνες και μάλιστα η συγκεκριμένη συντάκτρια της έκθεσης κάθε άλλο παρά φίλα προσκείμενη στην Κυβέρνηση μπορεί να χαρακτηριστεί, όταν είναι κάτι ανοιχτό στη Δικαιοσύνη, γιατί δεν περιμένουν; Γιατί βιάζονται να πολιτικοποιήσουν ένα ζήτημα;».
