Μια απόλυτα συμβατική υποχρέωση, η οποία επιβλήθηκε στην Ελλάδα από την Ευρωπαϊκή Ένωση, εξελίσσεται σε έναν εθνικό διασυρμό, αποδεικνύοντας τις καταστροφικές συνέπειες της εξωτερικής πολιτικής κατευνασμού και «ξεπλύματος» της Τουρκίας, την οποία υιοθετεί η κυβέρνηση Μητσοτάκη. Η υποχρέωση της χώρας μας να προχωρήσει στην έγκριση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, υπό την πίεση της ΕΕ και με την απειλή προστίμων, οδήγησε στην αποτύπωση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 6 ναυτικά μίλια — κάτι που η Τουρκία επιθυμεί διαρκώς να προωθήσει ως σύνορο.
Η αντίδραση της Τουρκίας δεν άργησε να έρθει και ήταν εξαιρετικά προκλητική. Ο Ταγίπ Ερντογάν, με ακραίες απειλές και κατηγορίες για παραβίαση της Διακήρυξης Φιλίας και Συνεργασίας των Αθηνών, δημοσιοποίησε έναν νέο χάρτη, ο οποίος όχι μόνο αμφισβητεί τα ελληνικά δικαιώματα, αλλά προωθεί και την πολιτική της «Γαλάζιας Πατρίδας», με σκοπό την ολοκληρωτική κατάληψη του Αιγαίου και την πλήρη εδραίωση της τουρκικής επιρροής στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η Τουρκία, μέσω του Υπουργείου Εξωτερικών, καταδίκασε την έγκριση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού της Ελλάδας, υποστηρίζοντας πως αυτό παραβιάζει τα θαλάσσια δικαιώματα της χώρας, τόσο στο Αιγαίο όσο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Ο χάρτης που παρουσίασε η Τουρκία προδιαγράφει τη διαίρεση του Αιγαίου και υπογραμμίζει τις τουρκικές διεκδικήσεις στην περιοχή, περιλαμβάνοντας μάλιστα και την Κύπρο, με την πλήρη κατάληψη του θαλάσσιου χώρου της.
Αυτή η τουρκική προκλητικότητα έρχεται σε μια στιγμή που η εθνική κυριαρχία της Ελλάδας και το κύρος της, εντός της διεθνούς κοινότητας, έχουν υποστεί σοβαρές απώλειες, ιδίως μετά την ενίσχυση των εξωτερικών πιέσεων και την ενδεχόμενη υποβάθμιση της Ελλάδας στα μάτια των συμμάχων της.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να αποδράσει από τον εθνικό διασυρμό που η ίδια προκάλεσε με την πολιτική κατευνασμού και εξομάλυνσης των σχέσεων με την Τουρκία, προσπαθεί να μετατρέψει μια σωστή ενέργεια, όπως η έγκριση του Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδιασμού, σε ένα επικίνδυνο επεισόδιο, το οποίο πλήττει άμεσα την εθνική κυριαρχία της χώρας.
Αν και η Ελλάδα φαίνεται να επιχειρεί να διαχειριστεί τις εντάσεις με τη διεθνή κοινότητα και τις Ηνωμένες Πολιτείες, οι συνεντεύξεις που έδωσε ο Πρωθυπουργός Μητσοτάκης στο διεθνή Τύπο, όπως στο Breitbart, και οι δηλώσεις του Αμερικανού Προέδρου για την προσωπικότητά του, δεν επαρκούν για να καλύψουν τις τεράστιες ευθύνες που φέρει η κυβέρνηση για την πορεία της χώρας.
Χθες η πατρίδα μας διά του υπουργείου Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι υπέβαλε τον χάρτη του θαλάσσιου χωροταξικού σχεδιασμού στην Ευρωπαϊκή Ένωση, από την οποία είχε παραπεμφθεί στο δικαστήριο λόγω μη υποβολής του.
Δεν θα σταθώ στο γεγονός ότι οι συντάκτες του χάρτη φοβήθηκαν να χαράξουν πάνω σε αυτόν, έστω και με διακεκομμένες γραμμές, τα δυνητικά όρια εξωτερικών συνόρων με 12 μίλια και περιορίστηκαν απλώς να υποβιβάσουν το αναμφισβήτητο αυτό δικαίωμά μας, για επέκταση χωρικών υδάτων, σε μια υποσημείωση με έναν αστερίσκο στο κάτω μέρος του χάρτη.
Θα αποφύγω επίσης να σχολιάσω το γεγονός ότι οι συντάκτες του ενημερωτικού σημειώματος του υπουργείου Εξωτερικών περιδεείς υπογραμμίζουν στο κείμενό τους, για να φτάσει και στην Άγκυρα, ότι ο χάρτης δεν ισοδυναμεί με ανακήρυξη ΑΟΖ. Κάτι που έρχεται σε αναντιστοιχία με τις διαρροές που έκαναν τέλη Δεκεμβρίου στα «Νέα» για μέγιστα όρια εξωτερικών συνόρων.
Δεν είναι ο εχθρός η πατρίδα μας για να την επικρίνουμε σήμερα. Ο εχθρός είναι απέναντι. Και όποιοι έχουν αμφιβολίες, ειδικά ο αφελής που υπέγραψε τη Συμφωνία Φιλίας των Αθηνών, δεν έχουν παρά να κοιτάξουν τον χάρτη που δημοσίευσαν οι Τούρκοι, χωρίς να τον υποβάλουν πουθενά, για τον δικό τους θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό. Και διαβάζοντας αυτό το παλιόχαρτο διαπιστώνουμε τα εξής δύο εκπληκτικά.
Το πρώτο είναι ότι οι Τούρκοι επικαλούνται το γεγονός ότι έχουν καταθέσει τους χάρτες του τουρκολιβυκού μνημονίου στον ΟΗΕ και ιδιαίτερα, για όσους ξέρουν, στο αποθετήριο των χαρτών. Το πώς τον «παρέλαβε» ο ΟΗΕ είναι ένα θέμα. Το αν τον «ανάρτησε» ή όχι είναι ένα άλλο θέμα. Αλλά το βασικό θέμα είναι ότι ο ΟΗΕ είναι ο εγγυητής της εφαρμογής της σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Και οι τύποι που δεν αναγνωρίζουν το Δίκαιο της Θάλασσας καμαρώνουν ότι κατέθεσαν το παράνομο τουρκολιβυκό μνημόνιο στον θεματοφύλακα της εφαρμογής του… ΟΗΕ. Και αντί για τον όρο «Δίκαιο της Θάλασσας» ομιλούν στο κείμενό τους για «Διεθνές Ναυτικό Δίκαιο»… Ίσα πέρα, που λέμε στα χωριά μας γι’ αυτές τις περιπτώσεις. Ίσα πέρα από εδώ! Άλλο η εθνική κυριαρχία, άλλο η διεθνής ναυσιπλοΐα.
Το δεύτερο: Οι γείτονες έχουν το θράσος να θεωρούν τη Σαμοθράκη σύνορο με την Τουρκία και να διχοτομούν με τρόπο προκλητικό το Αιγαίο στη μέση, στη βάση του επιχειρήματος που απερρίφθη στο Μοντέγκο Μπέι ότι τα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα. Ενώ βεβαίως έχουν. Τώρα γίνεται κατανοητό γιατί πρέπει να επεκτείνουμε τα χωρικά μας ύδατα στα 12 μίλια παντού.
Σε αυτούς που λένε «και τι θέλετε, να κάνουμε πόλεμο;» επιστρέφουμε την ερώτηση με την εξής διατύπωση: «Και τι θέλετε να κάνουμε; Να διχοτομήσουν το Αιγαίο εν ειρήνη; Να ηττηθούμε ησύχως για να μην πέσει τουφεκιά;». Αυτό είναι το όραμά μας; Ρίξτε μια ματιά στον χάρτη και απαντήστε όσοι τα λέτε αυτά στους παππούδες σας, στους γονείς σας, στα παιδιά σας και στα εγγόνια σας. Ελλάς δεν είναι το Ντουμπάι που ξιπάζεστε να ταξιδεύετε. Ελλάς είναι η Κάσος, η Λέσβος, η Χίος, το Καστελόριζο, η Λήμνος και η Σαμοθράκη. Τα κυκλωμένα στον τουρκικό χάρτη νησιά.
Αυτός ο πολιτικός κατήφορος δεν αρμόζει στην ιστορία της Ελλάδας, ούτε στο μέλλον της ως ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος. Η Ελλάδα δεν αξίζει να υποστεί αυτή την τύχη. Η πατρίδα μας στους επόμενες μήνες θα βρεθεί πιθανόν μπροστά σε πολύ μεγάλες και μείζονες προκλήσεις και πρέπει να είμαστε απολύτως συσπειρωμένοι. Ο εχθρός δεν πρέπει να βρει πουθενά «τρύπα ολιγόψυχων» στο εθνικό μέτωπο. Αν τα καταφέρουμε, αφήστε τους γείτονες να ονειρεύονται χάρτες. Νέα σύνορα μόνο στα όνειρα.
