GSI: Ο Μητσοτάκης παρέδωσε το καλώδιο σε όμιλο με δισεκατομμύρια συμφέροντα στην Τουρκία

Με πανηγυρικούς τόνους και διακηρύξεις περί «ψήφου εμπιστοσύνης», «θωράκισης» της ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας–Κύπρου και «γαλλικής αξιοπιστίας», η κυβέρνηση παρουσίασε την Τετάρτη 5 Αυγούστου τη συμφωνία για την είσοδο της Meridiam ως πλειοψηφικού επενδυτή στον Great Sea Interconnector (GSI).

Πίσω, όμως, από την κυβερνητική φιέστα αναδεικνύεται μία πλευρά της συμφωνίας που δημιουργεί σοβαρά πολιτικά και γεωπολιτικά ερωτήματα. Ο γαλλικός επενδυτικός όμιλος που καλείται να αποκτήσει κομβικό ρόλο σε ένα από τα στρατηγικότερα ενεργειακά έργα της Ανατολικής Μεσογείου διαθέτει εδώ και χρόνια ισχυρή επιχειρηματική παρουσία στην Τουρκία και στενές επενδυτικές σχέσεις με έργα του τουρκικού Δημοσίου.

Το στοιχείο αυτό αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα επειδή η Τουρκία είναι ακριβώς η χώρα που έχει αμφισβητήσει στην πράξη την υλοποίηση του καλωδίου, παρεμβαίνοντας στις έρευνες για τη χάραξή του και δημιουργώντας το γεωπολιτικό εμπόδιο που έχει κρατήσει το έργο καθηλωμένο.

Η αντίφαση που το Μαξίμου δεν εξήγησε

Το βασικό ερώτημα είναι σαφές: πώς ένας επενδυτής με τόσο σημαντικά οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία θα αντιμετωπίσει μία πιθανή νέα σύγκρουση με την Άγκυρα γύρω από τον GSI;

Η κυβέρνηση υποστηρίζει ότι η συμμετοχή της Meridiam, μαζί με τη συνεργασία με τη γαλλική Nexans, δημιουργεί τις προϋποθέσεις για την επανεκκίνηση των διαδικασιών και των βυθομετρικών ερευνών που είχαν παγώσει μετά την τουρκική παρέμβαση τον Ιούλιο του 2024.

Η συγκεκριμένη κυβερνητική εκδοχή παρουσιάζει τη γαλλική συμμετοχή ως γεωπολιτική ασπίδα. Αποφεύγει, ωστόσο, να εξηγήσει πώς συμβιβάζεται αυτή η εικόνα με τη βαθιά επιχειρηματική παρουσία της Meridiam στην τουρκική οικονομία.

Ο όμιλος δεν αποτελεί έναν περιστασιακό επενδυτή στη γειτονική χώρα. Διατηρεί μόνιμη παρουσία στην Κωνσταντινούπολη και έχει αναπτύξει επί σειρά ετών μεγάλης κλίμακας συνεργασίες στον τομέα των δημόσιων υποδομών, ιδιαίτερα μέσω των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

Η ίδια η εταιρική δραστηριότητα της Meridiam στην Τουρκία αποτυπώνει το μέγεθος των συμφερόντων της. Ο γαλλικός όμιλος έχει συμμετάσχει σε μεγάλα νοσοκομειακά έργα, σε συνεργασία με τουρκικούς και διεθνείς ομίλους, μέσα στο πλαίσιο του εθνικού προγράμματος υγείας της χώρας.

Δισεκατομμύρια επενδύσεων στην Τουρκία

Η Meridiam έχει αποκτήσει ιδιαίτερα ισχυρό αποτύπωμα στα τουρκικά ΣΔΙΤ Υγείας. Μέσω των σχετικών επενδύσεων έχει συμμετοχή σε μεγάλα νοσοκομειακά συγκροτήματα σε πόλεις όπως η Άδανα, η Προύσα, το Ελαζίγ, το Γιοζγκάτ και το Γκαζιαντέπ.

Το συνολικό χαρτοφυλάκιο των συγκεκριμένων επενδύσεων αντιστοιχεί σε περισσότερες από 6.300 νοσοκομειακές κλίνες, ενώ η αξία των έργων ξεπερνά συνολικά τα 2,3 δισ. ευρώ. Πρόκειται για μακροχρόνιες επενδύσεις σε υποδομές που συνδέονται άμεσα με το τουρκικό κράτος και τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες του.

Επομένως, το ζήτημα που προκύπτει δεν αφορά την επιχειρηματική δραστηριότητα της Meridiam αυτή καθαυτή. Αφορά την απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης να παρουσιάσει έναν επενδυτή με τόσο βαθιά έκθεση στην Τουρκία ως παράγοντα που από μόνος του μπορεί να προσφέρει γεωπολιτική θωράκιση απέναντι στις τουρκικές παρεμβάσεις.

Ο Great Sea Interconnector δεν είναι ένα απλό εμπορικό project. Πρόκειται για έργο με σαφή ενεργειακή, διπλωματική και γεωστρατηγική διάσταση, το οποίο συνδέει Ελλάδα, Κύπρο και μελλοντικά Ισραήλ, σε μία περιοχή όπου η Άγκυρα έχει ήδη δείξει ότι χρησιμοποιεί στρατιωτικά και πολιτικά μέσα για να αμφισβητήσει σχεδιασμούς που θεωρεί αντίθετους με τα συμφέροντά της.

Γι’ αυτό και η κυβέρνηση οφείλει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις πέρα από τα επικοινωνιακά συνθήματα. Η είσοδος ενός ισχυρού γαλλικού fund μπορεί να προσφέρει οικονομικό βάθος στο έργο. Δεν αποτελεί αυτομάτως εγγύηση ότι εξαφανίζεται ο τουρκικός παράγοντας.

Όταν ένα στρατηγικό έργο της χώρας εξαρτάται από επενδυτές που έχουν παράλληλα δισεκατομμύρια ευρώ τοποθετημένα στην Τουρκία, η κυβέρνηση έχει υποχρέωση να εξηγήσει ποιοι μηχανισμοί διασφαλίζουν ότι τα οικονομικά συμφέροντα δεν θα έρθουν σε σύγκρουση με τις γεωπολιτικές απαιτήσεις του GSI. Οι πανηγυρισμοί του Μαξίμου δεν αρκούν για να απαντήσουν σε αυτό το κρίσιμο ερώτημα.