Ο περιπτεράς που ξυλοφορτώθηκε, μαζί με τον γιο του, από 20 συμμορίτες Τσιγγάνους, επειδή δεν κάθισε να τον κλέψουν, δήλωσε ότι θα κλείσει το περίπτερο. Σε τηλεοπτική εμφάνισή του περιέγραψε τον πυρήνα του προβλήματος που αντιμετωπίζουν και ο ίδιος και αρκετά εκατομμύρια Έλληνες: «Είναι χρόνιο το πρόβλημα, δεν αξίζει τον κόπο να κινδυνεύει η ζωή μου, η ζωή των παιδιών μου, των υπαλλήλων μου, δεν υπάρχει λόγος, θα κάνω κάτι άλλο».
Η πραγματικότητα απέδειξε ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έπειτα από τις… επικές δηλώσεις περί «νομιμότητας παντού» δεν μπορεί να εγγυηθεί την ασφάλεια ενός περιπτέρου από τις επιδρομές Τσιγγάνων, που αφήνει ανεξέλεγκτους. Κωμικοτραγικό φινάλε μιας προπαγανδιστικής καμπάνιας περί νόμου και τάξης.
Πάντως, η ασυδοσία των Ρομά και η αίσθηση που έχουν αποκτήσει ότι τους επιτρέπεται να παραβιάζουν τον νόμο είναι νοσηρές καταστάσεις που ταλανίζουν τον τόπο εδώ και δεκαετίες. Οι κυβερνήσεις είτε για λόγους ψηφοθηρικούς είτε για… ιδεολογικούς είναι πεπεισμένες ότι όσο βαριά και πολυσχιδή εγκληματική δράση κι αν αναπτύσσουν οι Τσιγγάνοι δεν θα αντιμετωπίζεται με τους όρους κανονικών πολιτών. Οι Ρομά θεωρούνται «ευάλωτοι» (ως προς τι, άραγε;) και πρέπει να πέφτουν στα μαλακά.
Αυτή η στρεβλή αντίληψη και κάκιστη πολιτική αντιμετώπιση των πραγμάτων είναι ένας εξαιρετικά γρήγορος τρόπος να καταστραφεί η οικονομία και να διαλυθεί ο κοινωνικός ιστός.
Κανείς δεν μπορεί να υπολογίσει πόσες επιχειρήσεις, μικρομάγαζα και σπίτια έχουν κλείσει από την εγκληματική δραστηριότητα, τις ληστείες και τις δολοφονικές επιθέσεις Γύφτων, Τσιγγάνων, Ρομά ή όπως αλλιώς αποκαλούνται αυτές οι ομάδες. Ουδείς μπορεί να αποζημιώσει τους παθόντες για τις υλικές ζημιές και την ψυχολογική επιβάρυνση που τους έχουν προκληθεί χωρίς να φταίνε για τίποτα. Έτσι παραβιάζεται το κοινωνικό συμβόλαιο και οι πολίτες αισθάνονται ότι αυτό το κράτος δεν αξίζει ούτε σεντ από τα εξωφρενικά ποσά που καταβάλλουν ως φορολογία.
Τέλος, υπενθυμίζεται για όσους πολιτικούς το λησμόνησαν άρθρο 5 (παρ. 2) του Συντάγματος της Ελλάδας, που αναφέρει: «Όλοι όσοι βρίσκονται στην ελληνική επικράτεια απολαμβάνουν την απόλυτη προστασία της ζωής, της τιμής και της ελευθερίας τους, χωρίς διάκριση εθνικότητας, φυλής, γλώσσας και θρησκευτικών ή πολιτικών πεποιθήσεων».
