Η εκτέλεση που απέτυχε: Ζωντανή η Κρίστα Πάικ μετά από δύο δόσεις θανατηφόρου ουσίας

Μια πρωτοφανής εξέλιξη σημειώθηκε στις φυλακές του Τενεσί, στις Ηνωμένες Πολιτείες, όταν η προγραμματισμένη εκτέλεση της 50χρονης Κρίστα Πάικ (Christa Pike) με θανατηφόρα ένεση απέτυχε, παρά τη χορήγηση δύο δόσεων πεντοβαρβιτάλης. Η καταδικασμένη παρέμεινε ζωντανή και χρειάστηκε να μεταφερθεί εσπευσμένα σε νοσοκομείο, προκειμένου να της παρασχεθεί ιατρική φροντίδα.

Η αποτυχημένη εκτέλεση πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Τετάρτης 30 Σεπτεμβρίου, στο σωφρονιστικό κατάστημα υψίστης ασφαλείας Riverbend. Οι συνήγοροί της επιβεβαίωσαν ότι, ακόμη και μετά τη δεύτερη χορήγηση της θανατηφόρας ουσίας, η καρδιά της εξακολουθούσε να λειτουργεί, γεγονός που οδήγησε σε επείγουσες νομικές ενέργειες για τη διακοπή της διαδικασίας και τη διάσωση της ζωής της.

Τα λόγια της Πάικ και όσα συνέβησαν στον θάλαμο εκτέλεσης

Η Κρίστα Πάικ, η οποία είχε περάσει περίπου τρεις δεκαετίες στην πτέρυγα των θανατοποινιτών, οδηγήθηκε στον χώρο εκτέλεσης μετά την ολοκλήρωση μιας πολύωρης δικαστικής αντιπαράθεσης.

Στις 18:26, τοπική ώρα, οι δημοσιογράφοι και οι υπόλοιποι μάρτυρες εισήλθαν στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο παρακολούθησης. Λίγο αργότερα, η καταδικασμένη απηύθυνε όσα θεωρούσε πως θα ήταν τα τελευταία της λόγια.

«Είμαι ήρεμη, είμαι έτοιμη να ελευθερωθώ. Αυτή είναι μια χαρούμενη μέρα», ανέφερε, δηλώνοντας ότι αποχωρεί από τη ζωή με αγάπη, ακόμη και απέναντι σε όσους την είχαν επικρίνει.

Δίπλα της βρισκόταν ο πνευματικός της σύμβουλος, πάστορας Mikey Noechel, με τον οποίο αντάλλαξε λόγια παρηγοριάς και τραγούδησε ένα τραγούδι αγάπης. Η ίδια απευθύνθηκε και στους ανθρώπους που παρακολουθούσαν πίσω από το προστατευτικό τζάμι, ευχόμενη να βρουν γαλήνη και να αντιμετωπίζουν τον εαυτό τους με καλοσύνη.

Καθώς η διαδικασία εξελισσόταν, η Πάικ παραπονέθηκε για έντονη πίεση σε συγκεκριμένο σημείο του χεριού της. Ρώτησε τον πάστορα εάν η συγκεκριμένη αίσθηση ήταν φυσιολογική, ενώ η αναπνοή της παρουσίαζε δυσκολίες.

Στις 19:46 οι υπεύθυνοι έκλεισαν την κουρτίνα του θαλάμου και απομάκρυναν προσωρινά τον πνευματικό της. Τρία λεπτά αργότερα του επέτρεψαν να επιστρέψει. Ακολούθησε δεύτερη χορήγηση πεντοβαρβιτάλης, χωρίς να επέλθει ο θάνατος της κρατούμενης.

Το Associated Press μετέδωσε ότι η Πάικ εξακολουθούσε να αναπνέει, ενώ οι μάρτυρες μπορούσαν να ακούσουν τους αναπνευστικούς της ήχους ακόμη και όταν η κουρτίνα παρέμενε κλειστή. Η διαδικασία διακόπηκε και ασθενοφόρο παρέλαβε την 50χρονη από τη φυλακή.

Μετά το πρωτοφανές περιστατικό, ο κυβερνήτης του Τενεσί, Bill Lee, διέταξε ανεξάρτητη διερεύνηση και ανέστειλε την εναπομείνασα προγραμματισμένη εκτέλεση για το 2026.

Η δικαστική διαμάχη και η δολοφονία της 19χρονης Colleen Slemmer

Λίγες ώρες πριν από την απόπειρα εκτέλεσης, ομοσπονδιακό εφετείο είχε αποφασίσει προσωρινή αναστολή της θανατικής ποινής, προκειμένου να εξεταστούν πρόσθετοι ισχυρισμοί της υπεράσπισης. Ακολούθησε παρέμβαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ, το οποίο ακύρωσε την αναστολή και επέτρεψε στην πολιτεία να προχωρήσει.

Οι δικηγόροι της Πάικ υποστήριζαν ότι κατά τη δίκη της δεν είχαν παρουσιαστεί επαρκώς στους ενόρκους στοιχεία για τη σοβαρή σεξουαλική κακοποίηση που είχε υποστεί σε μικρή ηλικία. Η υπεράσπιση επισήμανε επίσης ότι η πολιτεία, ενώ στο παρελθόν αμφισβητούσε τους σχετικούς ισχυρισμούς της, σε πρόσφατη δικαστική διαδικασία αναγνώρισε το ιστορικό κακοποίησής της.

Η αίτηση επιείκειας που είχε καταθέσει είχε ήδη απορριφθεί από τον κυβερνήτη του Τενεσί.

Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο το 1996 για τη δολοφονία της 19χρονης Colleen Slemmer, τον Ιανουάριο του 1995. Την περίοδο εκείνη ήταν μόλις 18 ετών και συμμετείχε, μαζί με τον τότε σύντροφό της Tadaryl Shipp και ακόμη μία νεαρή γυναίκα, στη βίαιη επίθεση που κατέληξε στον θάνατο της Slemmer.

Το έγκλημα είχε συγκλονίσει την πόλη Νόξβιλ. Στη σορό του θύματος είχε εντοπιστεί χαραγμένη μια ανεστραμμένη πεντάλφα, ενώ κατά τη διάρκεια της έρευνας προέκυψαν μαρτυρίες ότι η Πάικ είχε επιδείξει σε άλλους ένα τμήμα από το κρανίο της νεαρής γυναίκας.

Στο αίτημά της για επιείκεια, η θανατοποινίτισσα είχε παραδεχθεί τη συμμετοχή της στο έγκλημα, εκφράζοντας μεταμέλεια για την αφαίρεση της ζωής της Colleen και τον πόνο που προκάλεσε στην οικογένειά της.

Η μητέρα του θύματος, May Martinez, είχε ταξιδέψει στο Τενεσί με την ελπίδα να παρακολουθήσει την εκτέλεση της ποινής, την οποία ανέμενε επί τρεις δεκαετίες. Σε δηλώσεις της είχε περιγράψει τον συνεχή πόνο από την απώλεια της κόρης της, τονίζοντας ότι η ανάμνησή της παραμένει καθημερινά παρούσα στη ζωή της.

Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και λόγω της σπανιότητας των εκτελέσεων γυναικών στις Ηνωμένες Πολιτείες. Από την επαναφορά της θανατικής ποινής το 1976, έχουν εκτελεστεί μόλις 18 γυναίκες, ποσοστό που αντιστοιχεί περίπου στο 1% των συνολικών εκτελέσεων.