Η Γαλλία προχωρά σε ουσιαστική αναθεώρηση του στρατιωτικού της σχεδιασμού, χρησιμοποιώντας ως βασικά πεδία άντλησης συμπερασμάτων τον πόλεμο στην Ουκρανία και τη σύγκρουση στη Μέση Ανατολή. Το Παρίσι προετοιμάζει την επικαιροποιημένη στρατιωτική του νομοθεσία για τις 8 Απριλίου, με σαφή στόχο να ενισχύσει την ανθεκτικότητα, τη διαθεσιμότητα πυρομαχικών και την ικανότητα αντιμετώπισης φθηνών αλλά μαζικών απειλών, όπως τα ιρανικά drones.
Η Ουκρανία και η Μέση Ανατολή ως «ζωντανό» πεδίο μαθημάτων
Στη γαλλική στρατιωτική προσέγγιση κυριαρχεί πλέον η λογική ότι τα μέτωπα της Ουκρανίας και της Μέσης Ανατολής δεν αποτελούν μόνο γεωπολιτικές κρίσεις, αλλά και πραγματικά εργαστήρια για το πώς θα διαμορφωθεί η πολεμική ισχύς της επόμενης δεκαετίας. Σύμφωνα με τη δημόσια συζήτηση που καταγράφεται γύρω από την επικείμενη αναθεώρηση, η Γαλλία επιχειρεί να ενσωματώσει διδάγματα τόσο από τον πόλεμο φθοράς στην Ουκρανία όσο και από την ανάγκη αναχαίτισης ιρανικών μη επανδρωμένων συστημάτων στη Μέση Ανατολή.
Φθηνότερα μέσα αναχαίτισης απέναντι στα Shahed
Ένα από τα βασικά συμπεράσματα που προκύπτουν από τις πρόσφατες συγκρούσεις είναι ότι η χρήση πανάκριβων πυραύλων για την κατάρριψη φθηνών drones δεν είναι οικονομικά βιώσιμη σε μακρά διάρκεια. Η Γαλλία αναζητά εναλλακτικές λύσεις χαμηλότερου κόστους, εξετάζοντας συνδυασμούς όπως βολές από ελικόπτερα Fennec, φθηνότερα κατευθυνόμενα βλήματα σε Rafale και νέα προγράμματα αναχαιτιστικών drone. Σε αυτή την κατεύθυνση αναφέρεται και συνεργασία με τις εταιρείες Alta Ares και Harmattan AI, ενώ γαλλικοί στρατιωτικοί κύκλοι μιλούν για επιτάχυνση τέτοιων προγραμμάτων.
Ανάπτυξη γαλλικών μέσων στα ΗΑΕ και πίεση για ταχύτερες αποφάσεις
Η στρατιωτική πραγματικότητα έχει ήδη πιέσει το Παρίσι να περάσει από τη θεωρία στην πράξη. Η Γαλλία έχει αναπτύξει Rafale στα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα για την προστασία των εγκαταστάσεών της, ενώ ιρανικά drones έχουν πλήξει την περιοχή και έχουν δοκιμάσει τις δυνατότητες αεράμυνας των χωρών του Κόλπου. Η εμπειρία αυτή επιταχύνει τη γαλλική ανάγκη για πιο φθηνές, πιο μαζικές και πιο άμεσες λύσεις αναχαίτισης.
Μαζική παραγωγή πυρομαχικών και νέο βιομηχανικό μοντέλο
Παράλληλα, η Γαλλία επαναπροσανατολίζει και τη βιομηχανική της λογική. Στόχος δεν είναι μόνο η απόκτηση προηγμένων οπλικών συστημάτων, αλλά και η διασφάλιση επάρκειας σε πυρομαχικά και αναλώσιμα μέσα για πόλεμο μεγάλης διάρκειας. Σύμφωνα με τις πληροφορίες που συνοδεύουν την αναθεώρηση του γαλλικού σχεδιασμού, το Παρίσι προτίθεται να διαθέσει 8,5 δισ. ευρώ έως το 2030 για πυρομαχικά, εγκαταλείποντας σταδιακά τη λογική των περιορισμένων αποθεμάτων και περνώντας σε μοντέλο πιο μαζικής παραγωγής.
Η αεροπορική υπεροχή μένει στον πυρήνα του δόγματος
Παρά τη στροφή προς φθηνότερα μέσα, η Γαλλία δεν εγκαταλείπει το παραδοσιακό της δόγμα περί αεροπορικής υπεροχής. Οι πρόσφατες επιχειρήσεις στη Μέση Ανατολή έδειξαν ότι η ικανότητα καταστολής της εχθρικής αεράμυνας και η κυριαρχία στον αέρα εξακολουθούν να αποτελούν κρίσιμη προϋπόθεση για αποφασιστικά πλήγματα. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επένδυση σε νέα όπλα για αποστολές καταστολής αεράμυνας, με τη MBDA να «τρέχει» το πρόγραμμα Stratus, το οποίο στη γαλλική στρατιωτική σκέψη θεωρείται κεντρικό για τη μετάβαση από έναν πόλεμο φθοράς σε έναν πόλεμο ταχείας απόφασης.
Προετοιμασία για πιθανό σοκ με τη Ρωσία στο τέλος της δεκαετίας
Στη γαλλική στρατιωτική συζήτηση έχει πλέον εισέλθει ανοιχτά και το σενάριο μιας σοβαρής κρίσης με τη Ρωσία προς το τέλος της δεκαετίας. Σύμφωνα με τις δημόσιες αναφορές που συνοδεύουν την αναθεώρηση του δόγματος, το Παρίσι θεωρεί ότι σε ένα ενδεχόμενο ανατολικό μέτωπο οι αεροπορίες της Δυτικής Ευρώπης θα βρεθούν από την πρώτη στιγμή στην πρώτη γραμμή, ιδιαίτερα λόγω των περιορισμένων δυνατοτήτων ορισμένων κρατών της ανατολικής πτέρυγας.
Από τη «μαζικότητα» στα συνεργατικά drone
Η γαλλική προσαρμογή δεν περιορίζεται στα παραδοσιακά μέσα. Κεντρικό ρόλο αποκτούν και τα λεγόμενα συνεργατικά μαχητικά συστήματα, δηλαδή drone πολλών τόνων με δυνατότητες τεχνητής νοημοσύνης, σχεδιασμένα να επιχειρούν μαζί με επανδρωμένα αεροσκάφη για εντοπισμό και γεωεντοπισμό απειλών. Η κατεύθυνση αυτή δείχνει ότι η Γαλλία επιδιώκει συνδυασμό ποιοτικής υπεροχής και επιχειρησιακής «μαζικότητας», αποφεύγοντας τόσο την εξάντληση πόρων όσο και το τέλμα ενός πολέμου φθοράς τύπου Ουκρανίας.
Το συνολικό συμπέρασμα είναι ότι το Παρίσι δεν αναθεωρεί απλώς επιμέρους εξοπλισμούς. Αναδομεί ολόκληρη τη στρατιωτική του σκέψη γύρω από τρία σταθερά: φθηνή αναχαίτιση μαζικών απειλών, βιομηχανική επάρκεια σε πυρομαχικά και διατήρηση της αεροπορικής υπεροχής ως τελικού παράγοντα νίκης. Και όλα αυτά με ανοιχτό ορίζοντα την προετοιμασία για μια πολύ σκληρότερη ευρωπαϊκή δεκαετία.
