Η επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα και η συνάντησή του με τον Κυριάκο Μητσοτάκη αντιμετωπίζονται στην Τουρκία ως εξέλιξη με έντονο στρατηγικό φορτίο. Τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης διαβάζουν την ελληνογαλλική σύμπλευση μέσα από το πρίσμα της αποτροπής, της στρατιωτικής ισχύος και των νέων ισορροπιών σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο, Κύπρο και ευρωπαϊκή ασφάλεια.
Στο επίκεντρο της τουρκικής ανάλυσης βρίσκεται η ανανέωση της αμυντικής συμφωνίας Ελλάδας – Γαλλίας του 2021. Μέσα όπως η Gazete Oksijen και η Yeni Şafak μεταδίδουν ότι η συμφωνία παρατείνεται για ακόμη πέντε χρόνια, ενώ συνδέουν την επίσκεψη Μακρόν με ευρύτερη ατζέντα που περιλαμβάνει οικονομία, πολιτική προστασία, καινοτομία και ασφάλεια της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ.
Η τουρκική ανάγνωση της ελληνογαλλικής συμφωνίας
Η τουρκική συζήτηση εστιάζει κυρίως στο αμυντικό σκέλος της σχέσης Αθήνας – Παρισιού. Η συμφωνία του 2021 συνδέεται σταθερά με την απόκτηση των Rafale, τις γαλλικές φρεγάτες και τη ρήτρα αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής. Τα στοιχεία αυτά προβάλλονται στον τουρκικό Τύπο ως ένδειξη ότι Ελλάδα και Γαλλία οικοδομούν ένα σταθερό πλαίσιο αποτρεπτικής ισχύος.
Το Tercüman δίνει την πιο βαριά ερμηνεία, κάνοντας λόγο για «μόνιμο αμυντικό άξονα» Ελλάδας και Γαλλίας. Κατά την τουρκική αυτή ανάγνωση, η ανανέωση της συμφωνίας μετατρέπει μια συνεργασία ασφαλείας σε θεσμοθετημένη στρατηγική σχέση, η οποία γεννήθηκε μέσα στο περιβάλλον έντασης της Ανατολικής Μεσογείου και στην αίσθηση ότι ΝΑΤΟ και ΕΕ δεν προσέφεραν επαρκείς εγγυήσεις.
Ανησυχία στην Άγκυρα για άξονα αποτροπής
Πιο επιθετική εμφανίζεται η γραμμή του Haber7, το οποίο παρουσιάζει τη γαλλική στήριξη προς την Ελλάδα ως σαφή επιλογή πλευράς στην Ανατολική Μεσόγειο. Το δημοσίευμα συνδέει την ανανέωση της συμφωνίας με ενδεχόμενες ελληνοτουρκικές εντάσεις και αποδίδει στη σχέση Αθήνας – Παρισιού ανοιχτή αντιτουρκική διάσταση.
Στο τουρκικό αφήγημα, η Ελλάδα επιχειρεί να διευρύνει το στρατηγικό της βάθος μέσω δεσμευτικών σχέσεων με ισχυρούς ευρωπαϊκούς παίκτες. Η Γαλλία εμφανίζεται ως πολλαπλασιαστής ισχύος για την Αθήνα και ως εξωτερικός παράγοντας που περιορίζει τα περιθώρια της Άγκυρας στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η τουρκική έκδοση του IBNA εντάσσει τη γαλλική στρατηγική σε ένα ευρύτερο σχήμα με Ελλάδα και Κύπρο. Η επιχειρησιακή συνεργασία, οι αμυντικές προμήθειες και η ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής παρουσιάζονται ως στοιχεία που προσδίδουν αποτρεπτικό χαρακτήρα στην ελληνογαλλική σχέση.
Η Κύπρος και η στρατηγική καχυποψία
Τουρκικά και τουρκοκυπριακά μέσα συνδέουν την επίσκεψη Μακρόν στην Αθήνα με τη γαλλική παρουσία στην Κύπρο και τη στρατηγική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου. Για την Άγκυρα, το Παρίσι δεν περιορίζεται σε διμερή συνεργασία με την Ελλάδα, αλλά ενισχύει έναν ευρύτερο άξονα που περιλαμβάνει και τη Λευκωσία.
Η ανάγνωση αυτή αγγίζει ευαίσθητα σημεία της τουρκικής πολιτικής, καθώς συνδέει την ελληνογαλλική αμυντική σχέση με το Κυπριακό, τις θαλάσσιες ζώνες, την ενεργειακή ασφάλεια και την παρουσία δυτικών δυνάμεων στην περιοχή.
Στη Yeniçağ, ο απόστρατος Αρμαγάν Κουλούογλου εντάσσει τη συνεργασία Ελλάδας – Γαλλίας σε μια ευρύτερη προσπάθεια της Αθήνας να διαμορφώσει νέα ισορροπία ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι αναφορές σε Rafale, φρεγάτες και ρήτρα αμοιβαίας συνδρομής επαναφέρουν στο προσκήνιο την τουρκική ανησυχία ότι η Ελλάδα εντάσσει τις εξοπλιστικές της επιλογές σε μόνιμο στρατηγικό πλαίσιο.
Η τουρκική κάλυψη επιμένει στη λέξη «άξονας», επειδή αντιλαμβάνεται τη σχέση Αθήνας – Παρισιού ως δομική μεταβολή στο περιβάλλον ασφαλείας της περιοχής. Για την Τουρκία, η Γαλλία επιχειρεί να εμφανιστεί ως δύναμη οργάνωσης σχημάτων ασφάλειας στη νότια πτέρυγα της Ευρώπης, με την Ελλάδα να αναδεικνύεται σε βασικό εταίρο αυτής της στρατηγικής.
