Η αντεπανάσταση Τραμπ στις 100 πρώτες ημέρες προεδρίας του

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, συμπλήρωσε τις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας του και, όπως ήταν αναμενόμενο, οι επικριτές του, δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές, διατυπώνουν αρνητικά σχόλια για το έργο του. Οι κυρίαρχες αφηγήσεις μιλούν για μια εκκολαπτόμενη καταστροφή για την Αμερική και το διεθνές σύστημα, ενώ οι δημοσκοπήσεις, που υποτίθεται ότι καταγράφουν την πτώση της δημοτικότητάς του, ενισχύουν την εικόνα μιας αποτυχημένης διακυβέρνησης. Ωστόσο, αυτό που συχνά παραλείπεται να αναφερθεί είναι ότι οι ίδιες δημοσκοπήσεις είχαν προβλέψει τη νίκη της Κάμαλα Χάρις στις προεδρικές εκλογές, γεγονός που αναδεικνύει την αβεβαιότητα και την αδυναμία των προβλέψεων σε τέτοιες πολιτικές συγκυρίες.

Παρ’ όλα αυτά, η πραγματικότητα δείχνει κάτι διαφορετικό, καθώς οι εταιρείες δημοσκοπήσεων που είχαν προβλέψει τη νίκη του Τραμπ, καταγράφουν μια εικόνα εντελώς διαφορετική για τις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας του. Αντί να αποτυπώνεται καταστροφή, βλέπουμε την εφαρμογή μιας μεθοδευμένης αντεπανάστασης που στοχεύει στην ανατροπή των εδραιωμένων οικονομικών, πολιτιστικών, κοινωνικών και στρατιωτικών δεδομένων των τελευταίων δεκαετιών. Ειδικότερα, κανένας Αμερικανός Πρόεδρος δεν είχε καταφέρει κάτι τέτοιο στο ξεκίνημα της θητείας του και μάλιστα με τόση αποφασιστικότητα και σχέδιο.

Η επιτυχία ή αποτυχία των προσπαθειών του Τραμπ παραμένει αβέβαιη, καθώς η προεδρία του ήδη έχει εισέλθει σε έναν πολυμέτωπο πόλεμο. Στο διεθνές εμπόριο, χρησιμοποιεί ως βασικό όπλο την αμοιβαιότητα των δασμών, προσπαθώντας να επανακαθορίσει το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα και να αναγκάσει χώρες-κλειδιά, όπως η Κίνα, να καταλήξουν σε πιο δίκαιες εμπορικές συμφωνίες. Στο εξωτερικό, εφαρμόζει μια στρατηγική αποκατάστασης της αποτροπής, με επανεξοπλισμό και αναδιάταξη των ενόπλων δυνάμεων, ενώ στοχεύει στον τερματισμό δυο εν εξελίξει πολέμων στην Ουκρανία και τη Μέση Ανατολή.

Στο εσωτερικό μέτωπο, ο Τραμπ έχει ξεκινήσει μια επιθετική πολιτική για την καταπολέμηση των ελλειμμάτων και του χρέους της χώρας, επικεντρωμένος στη μείωση της σπατάλης και στην εξάλειψη της γραφειοκρατίας. Προχωρά επίσης στην ακύρωση της ατζέντας της “woke”, τερματίζει την Πράσινη Νέα Συμφωνία και επαναφέρει τα πανεπιστήμια στις παραδοσιακές τους αξίες, παράλληλα με την αποκατάσταση των παραδοσιακών κοινωνικών και πολιτιστικών αξιών της Αμερικής.

Παρά την έντονη κριτική από τα συστημικά μέσα ενημέρωσης, τα οποία συνεχίζουν να προβάλλουν μια αποκαρδιωτική εικόνα, τα πραγματικά δεδομένα δείχνουν ότι οι πρώτες 100 ημέρες του Τραμπ χαρακτηρίζονται από σημαντική πρόοδο στους τομείς της απασχόλησης, του πληθωρισμού, των τιμών ενέργειας και των κερδών των εταιριών. Τα πραγματικά αποτελέσματα δείχνουν μια θετική εικόνα για την οικονομία, κάτι που τα μέσα ενημέρωσης τείνουν να παραβλέπουν.

Η μεγάλη μάχη, ωστόσο, εξελίσσεται στο πεδίο του εμπορίου και των δασμών. Ο Τραμπ παραμένει ακλόνητος στη στρατηγική του για την αμοιβαιότητα των δασμών, επιδιώκοντας να επανακαθορίσει το διεθνές εμπορικό τοπίο. Εάν καταφέρει να διευρύνει τις εμπορικές συμφωνίες με άλλες χώρες, η επιτυχία του μπορεί να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για τη διαμόρφωση ενός νέου διεθνούς εμπορικού πλαισίου. Παράλληλα, υπάρχει και ο κίνδυνος οι πολίτες να αντιδράσουν αρνητικά, εάν η στρατηγική του για την αύξηση των δασμών οδηγήσει σε οικονομικές δυσκολίες για την καθημερινή ζωή.

Αντίθετα με τη συστηματική αποσιώπηση των επιτευγμάτων του, το θέμα της προστασίας των αμερικανικών συνόρων και της παράνομης μετανάστευσης έχει αποτελέσει ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της κυβέρνησης Τραμπ. Έχει ήδη καταφέρει να υλοποιήσει πολιτικές που η κυβέρνηση Μπάιντεν χαρακτήριζε αδύνατες, με την πλειοψηφία των Αμερικανών να υποστηρίζουν τις προσπάθειες για την απέλαση παράνομων μεταναστών και τη διαχείριση της μετανάστευσης. Παρά τις αντιδράσεις από την πλευρά των Δημοκρατικών και την προσπάθεια θεσμοθέτησης της “αγιοποίησης” των παραβατών του νόμου, η πολιτική του Τραμπ στον τομέα αυτό συνεχώς ενισχύεται.

Ακόμη μια επιτυχία για την κυβέρνηση Τραμπ, αφορά τη μεταρρύθμιση του πανεπιστημιακού συστήματος. Οι μεγάλες εκπαιδευτικές δομές, αν και αντιστέκονται στη στρατηγική του Τραμπ για την καταπολέμηση του αντισημιτισμού, του φυλετικού σοβινισμού και της επιβολής της “woke” ατζέντας, βλέπουν τα πανεπιστήμια να επιστρέφουν στην παραδοσιακή τους αποστολή. Η αντίσταση από τις εκπαιδευτικές ελίτ είναι σθεναρή, αλλά η κυβέρνηση Τραμπ καταφέρνει να κερδίσει έδαφος στην προσπάθειά της να αποκαταστήσει τη λειτουργία των πανεπιστημίων και να μειώσει την επιρροή εξωτερικών συμφερόντων, όπως αυτή της Κίνας.

Στην εξωτερική πολιτική, η επιτυχία της ειρηνευτικής προσπάθειας του Τραμπ παραμένει, παρά τις έντονες προσπάθειες των ευρωπαϊκών πολιτικών ελίτ να τορπιλίσουν τις προσπάθειες του. Η συμφωνία για τα σπάνια ορυκτά ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ουκρανία αποτελεί μια ακόμη ένδειξη της δυναμικής εξωτερικής πολιτικής του Αμερικανού Προέδρου, ενώ η στρατηγική πίεσης στο Ιράν και η στήριξη του Ισραήλ δείχνουν μια καθοριστική ώθηση προς τη διπλωματία και την ειρηνική διευθέτηση των διεθνών συγκρούσεων.

Συνολικά, παρά τις κατακρίσεις και τις επιθέσεις που δέχεται η κυβέρνηση Τραμπ από τα μέσα ενημέρωσης και τις πολιτικές ελίτ, οι πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας του έχουν χαρακτηριστεί από σημαντικές και τολμηρές μεταρρυθμίσεις. Η επιτυχία της κυβέρνησης Τραμπ θα κριθεί στους επόμενους μήνες, με καθοριστικό παράγοντα την πορεία της οικονομίας και τις ενδιάμεσες εκλογές για το Κογκρέσο το 2026.