Η ΝΔ φοβάται τη δεξιά διαρροή και επιστρατεύει «καθαρόαιμους»

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πέτυχε τις δύο προηγούμενες εκλογικές νίκες στηριζόμενος σε μεγάλο βαθμό στη συσπείρωση της κεντροδεξιάς και σε σημαντικό τμήμα του κεντρώου χώρου. Η εικόνα, όμως, ενόψει των επόμενων εκλογών εμφανίζεται αισθητά διαφορετική, καθώς τα πιο ανησυχητικά πολιτικά σήματα για τη Νέα Δημοκρατία δεν έρχονται πλέον από το κέντρο, αλλά από τη δεξιά της πλευρά.

Ο συγκεκριμένος χώρος παρουσιάζει έντονο κατακερματισμό, με κόμματα και κινήσεις που απευθύνονται σε δεξιά και πιο συντηρητικά ακροατήρια. Η Ελληνική Λύση, η Ελπίδα της Μαρίας Καρυστιανού, η Φωνή Λογικής, η Νίκη και το υπό ίδρυση κόμμα του Αντώνη Σαμαρά συγκροτούν ένα πολιτικό πεδίο που πιέζει πλέον τη ΝΔ από εκεί όπου άλλοτε θεωρούσε ότι διέθετε σταθερό έλεγχο.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις πριν από τη θερινή ανάπαυλα καταγράφουν μετακινήσεις απογοητευμένων ψηφοφόρων προς αυτά τα σχήματα ή εντός αυτού του πολιτικού φάσματος. Οι αναλυτές εκτιμούν ότι η κινητικότητα μπορεί να ενταθεί όταν ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς προχωρήσει επίσημα στο νέο πολιτικό του εγχείρημα, καθώς διαθέτει ιστορικά ερείσματα σε τμήματα της παραδοσιακής δεξιάς βάσης.

Οι κρίσιμες περιφέρειες και η πίεση από τα δεξιά

Το πρόβλημα για το Μέγαρο Μαξίμου γίνεται πιο έντονο σε συγκεκριμένες γεωγραφικές ζώνες. Στη Βόρεια Ελλάδα, στη Θεσσαλία και στην Πελοπόννησο, οι διαρροές από τη Νέα Δημοκρατία προς δεξιότερες επιλογές εμφανίζονται μεγαλύτερες, ενώ τα μικρότερα κόμματα επιχειρούν να ενισχύσουν την επιρροή τους σε μια δεξαμενή ψηφοφόρων που νιώθει απομακρυσμένη από την κυβερνητική πολιτική.

Στην Πελοπόννησο, ο Αντώνης Σαμαράς φαίνεται να διατηρεί δίκτυο επαφών και πολιτική επιρροή που ξεπερνά τα όρια της Μεσσηνίας. Η κινητικότητα κυβερνητικών στελεχών στην περιοχή δείχνει ότι η ΝΔ δεν αντιμετωπίζει το θέμα ως απλή δημοσκοπική παρατήρηση, αλλά ως πραγματικό κίνδυνο για την εκλογική της βάση.

Η επιλογή του Κωνσταντίνου Κυρανάκη στη θέση του γραμματέα της ΝΔ επιβεβαιώνει ότι η επαναπροσέγγιση των δεξιών ψηφοφόρων έχει αναχθεί σε κεντρική προτεραιότητα. Η κυβέρνηση αναζητά πρόσωπα με σαφές δεξιό αποτύπωμα για τα ψηφοδέλτια, με στόχο να συγκρατήσει ή να επαναφέρει ψηφοφόρους που έχουν στραφεί προς άλλα κόμματα.

Το εγχείρημα, ωστόσο, εμφανίζεται δύσκολο. Τα πρόσωπα που διαθέτουν πραγματική επιρροή στις τοπικές κοινωνίες είναι περιορισμένα, ενώ αρκετά από αυτά έχουν ήδη τοποθετηθεί πολιτικά σε άλλους χώρους. Άλλα κρίνονται ανεπαρκή για να αναλάβουν μια τόσο κρίσιμη αποστολή, σε μια περίοδο όπου η ΝΔ χρειάζεται πολιτικά πρόσωπα με κοινωνική γείωση και όχι απλώς κομματική ταυτότητα.

Το στοίχημα της πρώτης Κυριακής

Το βασικό ζητούμενο για την κυβερνητική παράταξη είναι να κινηθεί στην πρώτη κάλπη κοντά στην περιοχή του 30%. Με δεδομένη τη δυσκολία σχηματισμού κυβέρνησης συνεργασίας, το Μαξίμου υπολογίζει ότι μια δεύτερη εκλογική αναμέτρηση μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός επανασυσπείρωσης δεξιών ψηφοφόρων που στην πρώτη Κυριακή θα έχουν επιλέξει μικρότερα κόμματα.

Κυβερνητικοί υπολογισμοί εστιάζουν και στο ενδεχόμενο κάποια δεξιά κόμματα να μείνουν εκτός Βουλής. Σε μια τέτοια περίπτωση, εκτιμάται ότι οι ψηφοφόροι τους θα μπορούσαν να κατευθυνθούν προς τη Νέα Δημοκρατία στη δεύτερη κάλπη, ιδίως εάν υπάρξουν πολιτικές δηλώσεις στήριξης από τις ηγεσίες αυτών των σχημάτων.

Στην επιχείρηση προσέγγισης του δεξιού ακροατηρίου αναμένεται να έχουν ενεργό ρόλο πρόσωπα με καθαρό ιδεολογικό στίγμα, όπως ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο Θάνος Πλεύρης και ο Μάκης Βορίδης. Ο τελευταίος μπορεί να βρίσκεται εκτός υπουργικού σχήματος, όμως οι πληροφορίες δείχνουν ότι διατηρεί δίαυλο συνεργασίας με το κυβερνητικό κέντρο.

Η κυβερνητική ατζέντα αναμένεται να μετατοπιστεί ακόμη περισσότερο σε θέματα που αγγίζουν τα δεξιά ακροατήρια. Η ασφάλεια, το μεταναστευτικό, η επιτάχυνση των απελάσεων, η εγκληματικότητα και το δόγμα «νόμος και τάξη» θα βρεθούν σε πρώτο πλάνο, μαζί με τις μεταρρυθμίσεις που επικαλείται η κυβέρνηση.

Η πολιτική αιχμή είναι σαφής. Η Νέα Δημοκρατία βλέπει ότι η δεξιά της βάση δεν θεωρείται πλέον δεδομένη και επιχειρεί να την επαναφέρει με πρόσωπα, συνθήματα και θεματολογία που θυμίζουν περισσότερο προεκλογική αναδίπλωση παρά σταθερή κυβερνητική στρατηγική. Το πρόβλημα για το Μαξίμου είναι ότι οι ψηφοφόροι που απομακρύνονται δύσκολα επιστρέφουν μόνο με επικοινωνιακές κινήσεις, όταν η δυσαρέσκεια έχει ήδη αποκτήσει πολιτική διέξοδο.