Καρυστιανού: Πυρόσφαιρα, ιατρείο και πολιτική στοχοποίηση

Σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή «Ενώπιος Ενωπίω», η Μαρία Καρυστιανού, πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» και κεντρικό πρόσωπο στον αγώνα των συγγενών των θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωδίας στα Τέμπη, τοποθετήθηκε διεξοδικά για μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα που έχουν απασχολήσει έντονα τη δημόσια σφαίρα. Από την τεχνική διερεύνηση του δυστυχήματος και την επίμαχη πυρόσφαιρα, μέχρι τον έλεγχο στο ιατρείο της και τη χρηματοδότηση της πολιτικής της δράσης, η Καρυστιανού άνοιξε τα χαρτιά της, ενώ παράλληλα μοιράστηκε μια βαθιά προσωπική μαρτυρία για τη ζωή της μετά την απώλεια της κόρης της.

Η θέση για την πυρόσφαιρα και τους αρωματικούς υδρογονάνθρακες

Η Μαρία Καρυστιανού επέμεινε με έμφαση στη θέση της αναφορικά με την παρουσία αρωματικών υδρογονανθράκων ως καθοριστικού παράγοντα για τη δημιουργία της πυρόσφαιρας που ακολούθησε τη σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη. «Αρωματικοί υδρογονάνθρακες είναι η αιτία της πυρόσφαιρας», δήλωσε χαρακτηριστικά, επαναφέροντας στο προσκήνιο και τις αναφορές περί ξυλολίων, μια ουσία που έχει βρεθεί στο επίκεντρο της τεχνικής αντιπαράθεσης. Για να τεκμηριώσει τη θέση της, επικαλέστηκε εκθέσεις που, όπως υποστήριξε, οδηγούν προς αυτή την κατεύθυνση, σημειώνοντας ότι «τα λένε οι εκθέσεις». Το ζήτημα της πυρόσφαιρας παραμένει ένα από τα πλέον αμφιλεγόμενα σημεία της διερεύνησης, καθώς συνδέεται άμεσα με την πιθανή παρουσία εύφλεκτων ουσιών και τον τρόπο με τον οποίο εξελίχθηκε η πυρκαγιά μετά τη σύγκρουση.

Ο έλεγχος στο ιατρείο και η συσκευή βιοανάδρασης

Η συζήτηση μετατοπίστηκε στη συνέχεια στο μηχάνημα βιοανάδρασης που διαθέτει στο ιατρείο της, το οποίο τις τελευταίες ημέρες έχει βρεθεί στο επίκεντρο έντονης δημόσιας αντιπαράθεσης. Η Καρυστιανού δήλωσε κατηγορηματικά ότι η συσκευή είναι νόμιμη και ότι ο χώρος του ιατρείου της είχε ήδη ελεγχθεί. «Έχω νόμιμο μηχάνημα βιοανάδρασης. Δεν είναι επικίνδυνο. Με έλεγξαν χθες», ανέφερε χαρακτηριστικά. Κατά την εκδοχή της, για τη συγκεκριμένη συσκευή δεν απαιτείται ειδική άδεια, ενώ την περιέγραψε ως διαγνωστικό μηχάνημα που χρησιμοποιείται στο πλαίσιο της επαγγελματικής της δραστηριότητας. Γύρω από το θέμα έχουν διατυπωθεί διαφορετικές δημόσιες απόψεις σχετικά με το κανονιστικό πλαίσιο και τις προϋποθέσεις χρήσης αντίστοιχων συσκευών σε ιατρεία, με την υπόθεση να έχει λάβει ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις.

Η καταγγελία για πολιτική στοχοποίηση

Η Μαρία Καρυστιανού συνέδεσε άμεσα την ένταση που έχει δημιουργηθεί γύρω από το ιατρείο της με την πολιτική της παρουσία, κάνοντας λόγο για στοχοποίηση. Όπως έχει ήδη δηλώσει, δεν αντιτίθεται στον έλεγχο της επαγγελματικής της δραστηριότητας, ωστόσο θεωρεί ότι ο τρόπος με τον οποίο το ζήτημα πήρε δημοσιότητα συνδέεται άρρηκτα με την είσοδό της στην πολιτική. Η τοποθέτησή της αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο αντιπαράθεσης, όπου η προσωπική και επαγγελματική της ζωή φαίνεται να διασταυρώνεται με την πολιτική της δράση, προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις και σχόλια.

Η συναυλία και τα οικονομικά της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία»

Η πρόεδρος της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» ρωτήθηκε και για τα χρήματα που συγκεντρώθηκαν από τη συναυλία για τα Τέμπη στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Απάντησε ότι τα χρήματα βρίσκονται στους λογαριασμούς του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, απορρίπτοντας τις αιχμές που είχαν διατυπωθεί το προηγούμενο διάστημα για τη διαχείρισή τους. Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στη χρηματοδότηση της πολιτικής της κίνησης, διαβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχουν χορηγοί. Όπως είπε, τα έξοδα καλύπτονται από τα μέλη, από προσωπικές εισφορές και από την εθελοντική συνεισφορά ανθρώπων που συμμετέχουν στην προσπάθεια, υπογραμμίζοντας τη λαϊκή και συλλογική φύση της πρωτοβουλίας.

Γιατί δεν περιμένει δικαίωση από τη συγκεκριμένη δίκη

Όταν η συζήτηση επέστρεψε στα Τέμπη, ο Νίκος Χατζηνικολάου τη ρώτησε εάν πιστεύει ότι η επικείμενη δίκη μπορεί να δικαιώσει τις οικογένειες των θυμάτων. «Η συγκεκριμένη δίκη, όχι», απάντησε εκείνη, εκφράζοντας μια βαθιά αμφισβήτηση για την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας. Ακολούθησε μια έντονα επικριτική τοποθέτηση για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίστηκε ο τόπος του δυστυχήματος και για τη στάση των αρμόδιων θεσμών. «Τι να εμπιστευτώ, τη Δικαιοσύνη, τι να εμπιστευτώ, την Αστυνομία, τι να εμπιστευτώ, την Πυροσβεστική, όταν υπήρχαν όλοι αυτοί παρόντες στο συμβάν και κανένας δεν προστάτευσε τον χώρο;», διερωτήθηκε, αφήνοντας αιχμές για τη διαχείριση της κατάστασης. Αναφέρθηκε επίσης στις εικόνες από την επομένη της τραγωδίας, όταν πολιτικά πρόσωπα είχαν βρεθεί στο σημείο. «Την επόμενη μέρα είδαμε και τους πολιτικούς να περπατάνε στον χώρο και να πετάνε λουλούδια. Είναι αυτό σοβαρή αντιμετώπιση μιας κατάστασης;», πρόσθεσε.

Οι αιχμές για όσα έγιναν στον τόπο της τραγωδίας

Στη συνέχεια, η Καρυστιανού αναφέρθηκε ειδικότερα στις παρεμβάσεις που έγιναν στον χώρο μετά τη σύγκρουση και στον ρόλο που αποδίδει στον Χρήστο Τριαντόπουλο. Ισχυρίστηκε ότι είχαν δοθεί οδηγίες για εργασίες στο σημείο και για τη διαχείριση υλικών και ανθρώπινων υπολειμμάτων, παραπέμποντας σε μαρτυρίες και καταθέσεις υπαλλήλων της Περιφέρειας. Κατά την ίδια, το εύρος της υπόθεσης είναι μεγαλύτερο από αυτό που αποτυπώνεται στη δικαστική διαδικασία. Στο πλαίσιο αυτό, έκανε αναφορές σε πρώην υπουργούς Μεταφορών, γενικούς και ειδικούς γραμματείς, καθώς και σε εταιρείες που σχετίζονται με τη λειτουργία του σιδηροδρόμου, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για μια ευρύτερη διερεύνηση των ευθυνών.

Η ζωή που χωρίστηκε σε «πριν» και «μετά»

Σε ένα άλλο, ιδιαίτερα συγκινησιακό μέρος της συνέντευξης, η Μαρία Καρυστιανού μίλησε για την περίοδο πριν από την τραγωδία και για την απότομη αλλαγή που έφερε στη ζωή της ο θάνατος της κόρης της. Θυμήθηκε ότι τα παιδιά της είχαν ήδη ξεκινήσει τις σπουδές τους, ενώ η ίδια ένιωθε ικανοποιημένη από την επαγγελματική της πορεία. Έπειτα από χρόνια δυσκολιών, όπως είπε, είχε αρχίσει να αισθάνεται ότι η καθημερινότητά της είχε επιτέλους ισορροπήσει. «Πριν από το συμβάν είχα δύο παιδιά. Τα παιδιά μου ήταν στις σπουδές τους, είχαν πάρει τον δρόμο τους. Είχα τη δουλειά μου, ήμουν ευχαριστημένη από τη δουλειά μου. Και θα πω ότι, επειδή ξέρετε, είμαι ένας άνθρωπος που έχω ταλαιπωρηθεί πάρα πολύ στη ζωή μου, τίποτα δεν μου ήταν εύκολο, πραγματικά. Ήταν ένα διάστημα, ένα-δύο χρόνια, που τα πράγματα πήγαιναν πολύ ομαλά». Όπως περιέγραψε, αυτή η αίσθηση κανονικότητας σταμάτησε απότομα. «Και πολλές φορές αναρωτιόμουν: “Καλά, πώς έγιναν και έστρωσαν τα πράγματα και δεν ταλαιπωρούμαι πλέον και όλα ρολάρουν φυσιολογικά;”. Και αμέσως μετά έγινε το δυστύχημα στα Τέμπη». Για την ίδια, εκείνη η νύχτα άλλαξε οριστικά και τον τρόπο με τον οποίο βλέπει τον εαυτό της. «Για μένα, θεωρώ ότι εκείνη τη νύχτα εγώ, σαν Μαρία Καρυστιανού, πέθανα. Δεν είμαι ο άνθρωπος που ήμουν. Είμαι κάτι διαφορετικό». Και συνέχισε: «Αισθάνομαι ότι ό,τι κάνω πρέπει να γίνεται για την κόρη μου. Είμαι η φωνή της. Είμαι αυτό που θα ήθελα να κάνει, αυτό που θα ήθελα να πει. Αυτό έχει γίνει πλέον η ζωή μου».