Καταγγελία της ΝΙΚΗΣ για τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό: «Εθελούσια εγκατάλειψη κυριαρχικών δικαιωμάτων»
Η καταγγελία της ΝΙΚΗΣ για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό εγείρει σοβαρά ζητήματα με εθνική και γεωστρατηγική βαρύτητα, με αιχμή του δόρατος τις συνέπειες από την καθυστερημένη συμμόρφωση της Ελλάδας με την Οδηγία (ΕΕ) 2014/89 και – κυρίως – τις ερμηνείες και γεωπολιτικές προεκτάσεις του νέου σχεδίου που παρουσιάστηκε από την κυβέρνηση.
Η ΝΙΚΗ δεν αμφισβητεί τη σημασία της ύπαρξης ενός ολοκληρωμένου Θαλάσσιου Χωροταξικού Σχεδίου, αλλά επικεντρώνεται στην κριτική για το περιεχόμενό του, το οποίο, όπως υποστηρίζει, παραπέμπει σε:
Αποδοχή μειωμένης επήρειας σε νησιά του ΝΑ Αιγαίου, ειδικά με αναφορά στη συμφωνία ΑΟΖ Ελλάδας–Αιγύπτου (με συγκεκριμένη αναφορά σε Κρήτη, Κάσο και την τριάδα Κάσος–Κάρπαθος–Ρόδος).
Σιωπηρή παραίτηση από το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων πέραν των 6 ν.μ. στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου, από τη Σαμοθράκη ως το Καστελλόριζο.
Απουσία εθνικής στρατηγικής οριοθέτησης που να θωρακίζει τα κυριαρχικά δικαιώματα με βάση τις αρχές του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας (UNCLOS).
Η φρασεολογία που χρησιμοποιεί το κόμμα είναι ιδιαιτέρως αιχμηρή, με χαρακτηρισμούς όπως «εθελούσια εγκατάλειψη κυριαρχικών δικαιωμάτων» και «ταφόπλακα» για την επέκταση χωρικών υδάτων στα νησιά. Παράλληλα, θέτει δύο ουσιαστικά ερωτήματα:
Προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή: Καλύπτει ο παρών σχεδιασμός τις υποχρεώσεις ώστε να τερματιστεί το πρόστιμο για μη συμμόρφωση;
Προς την ελληνική κοινωνία: Είναι αποδεκτός αυτός ο σχεδιασμός ως de facto περιορισμός της εθνικής κυριαρχίας στον θαλάσσιο χώρο;
Η καταγγελία καταλήγει σε μια δήλωση θέσεων με πατριωτικό τόνο, υπογραμμίζοντας ότι για τη ΝΙΚΗ, η θαλάσσια γεωγραφία της Ελλάδας είναι αδιαπραγμάτευτη και θεμελιώδης για την κυριαρχία, αξιοπρέπεια και επιβίωση του Έθνους.
Η ΝΙΚΗ τονίζει πως, ενώ η κυβέρνηση φαίνεται να συμμορφώνεται με τις νομικές υποχρεώσεις της ΕΕ, το πράττει με τρόπους που υπονομεύουν στρατηγικά συμφέροντα στον ζωτικό χώρο του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου. Πρόκειται για πολιτική παρέμβαση με ξεκάθαρο γεωπολιτικό προσανατολισμό, ικανή να πυροδοτήσει νέο γύρο συζητήσεων για τα όρια της ελληνικής θαλάσσιας πολιτικής.
