Κυβερνητική επίθεση για την υπόθεση Θεσσαλονίκης

Η δολοφονική επίθεση που σημειώθηκε στη Θεσσαλονίκη έχει ξεπεράσει τα όρια μιας απλής αστυνομικής έρευνας, εξελισσόμενη σε ένα από τα πιο καυτά πεδία πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα. Η κυβέρνηση έχει εξαπολύσει μια σφοδρή επίθεση εναντίον της αντιπολίτευσης, με κύριο στόχο την Αριστερά, κατηγορώντας την ότι επί σειρά ετών καλλιέργησε ένα κλίμα ανοχής και σχετικοποίησης της βίας, το οποίο, όπως υποστηρίζει, οδήγησε σε αυτή την τραγική κατάληξη.

Σύμφωνα με πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο να συμπεριλάβει στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας της Νέας Δημοκρατίας την Αφροδίτη Νέστορα, κόρη της δολοφονημένης Βάγιας Νέστορα. Η συγκεκριμένη κίνηση, εφόσον οριστικοποιηθεί, θα λειτουργήσει διττά: αφενός ως ένας συμβολικός φόρος τιμής στη μνήμη της εκλιπούσας και αφετέρου ως ένα ισχυρό πολιτικό μήνυμα μηδενικής ανοχής απέναντι στην τρομοκρατία και την πολιτική βία, το οποίο η κυβέρνηση επιθυμεί να προβάλει σε εθνικό επίπεδο.

Στο κυβερνητικό επιτελείο, η υπόθεση αυτή δεν αντιμετωπίζεται ως ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ως η ακραία και αναπόφευκτη κατάληξη μιας διαχρονικής αντίληψης. Κυβερνητικά στελέχη υποστηρίζουν ότι για χρόνια επιχειρήθηκε ο εξωραϊσμός της πολιτικής βίας, η νομιμοποίηση των καταλήψεων σε δημόσιους χώρους και πανεπιστήμια, και η παρουσίαση οργανωμένων επιθέσεων ως μορφών δήθεν «ακτιβισμού». Η νεολαία της παράταξης, μετά την εκδήλωση της ΟΝΝΕΔ στη Θεσσαλονίκη, προγραμματίζει μια αντίστοιχη ειρηνική συγκέντρωση κατά της τρομοκρατίας και στην Αθήνα τις επόμενες ημέρες.

Η ανάγκη για πολιτική απομόνωση

Η βασική κυβερνητική γραμμή, όπως εκφράζεται από κορυφαία στελέχη, συνοψίζεται στη φράση ότι «όσο σημαντικό είναι να βγαίνουν οι κουκούλες, άλλο τόσο σημαντικό είναι να πέφτουν και οι μάσκες». Με αυτή τη λογική, η συζήτηση μεταφέρεται από την ποινική διάσταση της υπόθεσης στη συνολική πολιτική στάση που επέδειξαν ορισμένα κόμματα απέναντι σε φαινόμενα βίας τα προηγούμενα χρόνια. Οι καταδίκες της δολοφονικής επίθεσης θεωρούνται αυτονόητες, αλλά όχι αρκετές. Αυτό που απαιτείται, σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές, είναι η πλήρης πολιτική απομόνωση όλων όσοι δικαιολογούν ή υποβαθμίζουν τέτοιες συμπεριφορές, ανεξαρτήτως της ιδεολογικής τους προέλευσης.

Αιχμηρή κριτική στην περίοδο Τσίπρα

Ιδιαίτερα έντονη είναι η κριτική που ασκείται προς την περίοδο διακυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα. Κυβερνητικά στελέχη υπενθυμίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είχε αντιταχθεί επανειλημμένα στην αυστηροποίηση του Ποινικού Κώδικα, είχε εκφράσει αντιρρήσεις στις επιχειρήσεις εκκένωσης καταλήψεων και είχε αντιδράσει σε μια σειρά μέτρων για την ενίσχυση της Ελληνικής Αστυνομίας. Παλαιότερες δηλώσεις για τις μολότοφ επαναφέρονται στη δημόσια συζήτηση, με την κυβέρνηση να υποστηρίζει ότι η τραγωδία της Θεσσαλονίκης αποδεικνύει με τον πιο τραγικό τρόπο πόσο επικίνδυνη μπορεί να αποβεί κάθε προσπάθεια σχετικοποίησης της βίας. Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν μπορεί να υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά, ανάλογα με την προέλευση των δραστών, και ότι κάθε μορφή πολιτικής βίας πρέπει να αντιμετωπίζεται με τον ίδιο τρόπο. Παράλληλα, χαρακτηρίζονται απαράδεκτες οι δηλώσεις της Ζωής Κωνσταντοπούλου, η οποία έκανε λόγο για προβοκάτσια.

Ρουβίκωνας, καταλήψεις και μπαχαλάκηδες

Στο κυβερνητικό αφήγημα επανέρχονται δυναμικά οι αναφορές στον Ρουβίκωνα, στις καταλήψεις και στους λεγόμενους «μπαχαλάκηδες». Σύμφωνα με το Μέγαρο Μαξίμου, επί σειρά ετών δημιουργήθηκε ένα περιβάλλον όπου επιθέσεις σε γραφεία, σπίτια πολιτικών και δημοσιογράφων παρουσιάζονταν ως «παρεμβάσεις», ενώ οι καταλήψεις πανεπιστημιακών χώρων αντιμετωπίζονταν ως μορφές κοινωνικής δράσης και όχι ως εστίες παρανομίας. Η επιχείρηση εκκένωσης όλων των καταλήψεων στα πανεπιστήμια αποτέλεσε, σύμφωνα με την κυβέρνηση, μια κομβική πολιτική επιλογή. Υποστηρίζεται ότι οι πρόσφατες επιθέσεις συνδέονται με την προσπάθεια του κράτους να τερματίσει οριστικά τα άβατα και να απομακρύνει εγκληματικές ομάδες από τους πανεπιστημιακούς χώρους, με κυβερνητικά στελέχη να κάνουν λόγο για «αντίποινα» απέναντι στην πολιτική μηδενικής ανοχής.

Η γλώσσα της δημόσιας συζήτησης

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται και στη γλώσσα που χρησιμοποιείται στη δημόσια συζήτηση. Η κυβέρνηση απορρίπτει τον όρο «γκαζάκια», υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για εκρηκτικούς μηχανισμούς με πραγματική φονική δυνατότητα, όπως αποδείχθηκε από την τραγωδία της Θεσσαλονίκης. Αντίστοιχα, απορρίπτει και τον χαρακτηρισμό «τρικάκια» για ενέργειες εκφοβισμού σε βάρος πολιτικών και δημοσιογράφων, θεωρώντας ότι τέτοιες πρακτικές αποτελούν οργανωμένες επιθέσεις κατά της δημοκρατικής λειτουργίας.

Αποφασιστικότητα και μήνυμα νίκης

Στο κυβερνητικό επιτελείο εκφράζεται η πεποίθηση ότι οι έρευνες της Ελληνικής Αστυνομίας βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο και ότι σύντομα θα υπάρξουν εξελίξεις τόσο για τους φυσικούς όσο και για τους ηθικούς αυτουργούς της επίθεσης. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι η πολιτεία δεν πρόκειται να υποχωρήσει απέναντι στη βία και ότι η εφαρμογή του νόμου θα συνεχιστεί χωρίς εξαιρέσεις, είτε πρόκειται για πανεπιστήμια, είτε για δημόσιους χώρους, είτε για οργανωμένες ομάδες. Η κυβέρνηση εμφανίζεται αποφασισμένη να διατηρήσει ψηλά στην πολιτική ατζέντα το ζήτημα της ασφάλειας, μετατρέποντας την υπόθεση της Θεσσαλονίκης σε κεντρικό πεδίο αντιπαράθεσης με την αντιπολίτευση. Παράλληλα, διαμηνύει ότι η μάχη απέναντι στην πολιτική βία, στις καταλήψεις, στους μπαχαλάκηδες και σε κάθε μορφή ανομίας θα συνεχιστεί χωρίς καμία υποχώρηση, υποστηρίζοντας ότι η κοινωνία απαιτεί πλέον την καθολική εφαρμογή του νόμου και την οριστική εξάλειψη κάθε εστίας παραβατικότητας.