26 Ιουνίου 2026

Κόμμα Καρυστιανού: Πρώτη κρίση με πέντε αποχωρήσεις στελεχών

Στην πρώτη σοβαρή εσωκομματική κρίση βρίσκεται το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού, καθώς μέσα σε ένα 24ωρο καταγράφηκε κύμα αποχωρήσεων στελεχών που είχαν ενεργό ρόλο στη δημιουργία και την οργανωτική συγκρότηση της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία».

Συνολικά πέντε στελέχη ανακοίνωσαν την αποχώρησή τους, διατυπώνοντας σοβαρές ενστάσεις για τον τρόπο λειτουργίας του νέου πολιτικού φορέα. Στις δημόσιες παρεμβάσεις τους κάνουν λόγο για έλλειμμα δημοκρατικών διαδικασιών, περιορισμένη συμμετοχή των μελών στη λήψη αποφάσεων και απουσία ουσιαστικού εσωτερικού διαλόγου.

Η αρχή έγινε από τον Βασίλη Κοκοτσάκη, πραγματογνώμονα οικογενειών θυμάτων της τραγωδίας των Τεμπών, ενώ ακολούθησε ο πτέραρχος ε.α. Αθανάσιος Παπανικολάου. Στη συνέχεια αποχώρησε και το μέλος του Κεντρικού Οργανωτικού Κώστας Βαμβακάς, διευρύνοντας το ρήγμα στο εσωτερικό του κόμματος.

Αποχωρήσεις και από την Κρήτη

Σύμφωνα με πληροφορίες, παραιτήσεις υπέβαλαν και δύο στελέχη της Περιφερειακής Οργάνωσης Κρήτης, ο Αχιλλέας Ρομπογιαννάκης από τις Μοίρες και η Αγγελική Λενακάκη από το Τυμπάκι. Οι δύο τους γνωστοποίησαν την αποχώρησή τους, τονίζοντας ότι η αρχική συμμετοχή τους είχε ως μοναδικό κίνητρο την προσφορά στην κοινωνία και την πίστη σε κοινές αρχές.

Στην ανακοίνωσή τους αναφέρουν ότι η πορεία των πραγμάτων και ο τρόπος λειτουργίας του κινήματος σε κεντρικό επίπεδο δεν συμβαδίζουν πλέον με τις προσωπικές τους αξίες και το ήθος με το οποίο αντιλαμβάνονται τη συλλογική δράση. Υπογραμμίζουν ότι η ενασχόληση με τα κοινά προϋποθέτει ειλικρίνεια, διαφάνεια και σεβασμό.

Παράλληλα, δηλώνουν ότι ταυτίζονται με την απόφαση του Βασίλη Κοκοτσάκη και τον ευχαριστούν για την εμπιστοσύνη και τη συνεργασία που είχαν το προηγούμενο διάστημα. Η τοποθέτηση αυτή δίνει σαφές πολιτικό βάρος στις αποχωρήσεις, καθώς τις συνδέει με ευρύτερη διαφωνία για τον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας του φορέα.

Πρώτο τεστ αξιοπιστίας για το νέο κόμμα

Οι κραδασμοί στο εσωτερικό της «Ελπίδας για τη Δημοκρατία» φέρνουν στην επιφάνεια τις συνηθισμένες, αλλά κρίσιμες, δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι νέοι πολιτικοί σχηματισμοί. Η μετάβαση από τον αρχικό ενθουσιασμό στη συγκρότηση οργανωμένων δομών συχνά αποδεικνύεται πιο απαιτητική από τις πρώτες δημόσιες διακηρύξεις.

Στην περίπτωση του κόμματος της Μαρίας Καρυστιανού, το ζήτημα είναι ακόμη πιο ευαίσθητο, καθώς ο φορέας δημιουργήθηκε με βασικό φορτίο τη δικαιοσύνη, τη διαφάνεια και την ηθική αναφορά στην τραγωδία των Τεμπών. Όταν ένα τέτοιο εγχείρημα δέχεται από τα πρώτα του βήματα καταγγελίες για έλλειψη εσωτερικής δημοκρατίας, η πολιτική ζημιά δεν είναι αμελητέα.

Η διαχείριση αυτής της κρίσης θα αποτελέσει καθοριστικό τεστ αξιοπιστίας. Οι πολίτες που προσέβλεψαν σε έναν νέο πολιτικό φορέα με διαφορετικά χαρακτηριστικά δεν θα κρίνουν μόνο τις διακηρύξεις, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αποφάσεις, ακούγονται τα μέλη και αντιμετωπίζονται οι διαφωνίες.

Η πρώτη εσωτερική δοκιμασία για την «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» δείχνει ότι η πολιτική συγκρότηση δεν αρκεί να στηρίζεται σε ένα ισχυρό συμβολικό φορτίο. Χρειάζεται θεσμική λειτουργία, καθαρές διαδικασίες και πραγματική συμμετοχή. Διαφορετικά, το μήνυμα της διαφάνειας κινδυνεύει να πληγεί πριν ακόμη το νέο κόμμα προλάβει να αποκτήσει σταθερό πολιτικό βηματισμό.