Κουφονικολάκου: Φόρος στον πλούτο, ανάσα στους μισθωτούς

Την ανάγκη για επανίδρυση του κοινωνικού κράτους, παραγωγικό μετασχηματισμό της χώρας και αλλαγή του δημοσιονομικού μείγματος υπογράμμισε η εκπρόσωπος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Θεώνη Κουφονικολάκου, μιλώντας το πρωί της Δευτέρας 22 Ιουνίου στο MEGA.

Απαντώντας στο ερώτημα από πού θα προκύψουν οι αναγκαίοι πόροι για την εφαρμογή των προγραμματικών θέσεων της ΕΛ.Α.Σ., η κ. Κουφονικολάκου έθεσε στο επίκεντρο την καταπολέμηση της διαφθοράς, την αναθεώρηση των φορολογικών προτεραιοτήτων και τη μετατόπιση των βαρών από τη μισθωτή εργασία προς εισοδήματα που συνδέονται με τον πλούτο και το κεφάλαιο.

Όπως ανέφερε, οι απώλειες στη δημόσια χρηματοδότηση λόγω διαφθοράς φτάνουν, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε, το 25% έως 30% σε συγκεκριμένα πεδία. Υποστήριξε ότι η πάταξη της διαφθοράς μπορεί από μόνη της να αποφέρει σημαντική εξοικονόμηση δημόσιων πόρων, ιδίως σε τομείς όπως οι δημόσιες συμβάσεις, οι απευθείας αναθέσεις και οι υποθέσεις κακοδιαχείρισης ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Η εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ. αναφέρθηκε ειδικά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, στις δημόσιες συμβάσεις και στη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης, κάνοντας λόγο για φαινόμενα διαφθοράς μεγάλης έντασης, έκτασης και βάθους. Κατά την τοποθέτησή της, η χώρα χάνει κρίσιμους πόρους που θα μπορούσαν να κατευθυνθούν σε κοινωνικές πολιτικές, παραγωγική ανασυγκρότηση και ενίσχυση της εργασίας.

«Οι απευθείας αναθέσεις δεν είναι απώλεια; Τα καρτέλ στις δημόσιες συμβάσεις δεν είναι τεράστια απώλεια;», διερωτήθηκε, επιμένοντας ότι η συζήτηση για τη χρηματοδότηση κοινωνικών παρεμβάσεων δεν μπορεί να γίνεται χωρίς αναφορά στο πραγματικό κόστος της διαφθοράς και της αδιαφάνειας.

Αλλαγή φορολογικού μείγματος

Η κ. Κουφονικολάκου υποστήριξε ότι πρόσθετοι πόροι μπορούν να προκύψουν από την αλλαγή των φορολογικών συντελεστών, με βασικό στόχο τη μείωση της επιβάρυνσης στη μισθωτή εργασία και την προστασία της μεσαίας τάξης.

Όπως σημείωσε, οι μισθωτοί έχουν επωμιστεί για πολλά χρόνια το βάρος της δημοσιονομικής εξυγίανσης, με αποτέλεσμα να απαιτείται διαφορετική κατανομή των φορολογικών βαρών. Στο πλαίσιο αυτό, υποστήριξε ότι η φορολογική πολιτική πρέπει να στραφεί περισσότερο σε εισοδήματα από μερίσματα, τόκους και υπεραξίες μεταβίβασης κεφαλαίου.

Η εκπρόσωπος της ΕΛ.Α.Σ. διευκρίνισε ότι η πρόταση δεν αφορά αύξηση της φορολόγησης στη μισθωτή εργασία, στην επιχειρηματική δραστηριότητα ή στην ακίνητη περιουσία. Αντιθέτως, όπως είπε, αφορά εισοδήματα που προέρχονται από την υπεραξία του κεφαλαίου και σήμερα φορολογούνται χαμηλότερα σε σχέση με τον μέσο όρο χωρών του ΟΟΣΑ.

Σύμφωνα με την ίδια, χώρες που φορολογούν πιο ισορροπημένα τον πλούτο κατορθώνουν να εξασφαλίζουν μεγαλύτερη ανταποδοτικότητα, καλύτερη κοινωνική προστασία, στήριξη των θέσεων εργασίας και ενίσχυση της ενεργειακής αυτονομίας. Με αυτό το σκεπτικό, έθεσε το ερώτημα γιατί η Ελλάδα πρέπει να επιμένει σε ένα φορολογικό μοντέλο που, κατά την άποψή της, ευνοεί δυσανάλογα τα εισοδήματα από κεφάλαιο.

Η κ. Κουφονικολάκου άσκησε επίσης κριτική στη δημοσιονομική πολιτική της κυβέρνησης, υποστηρίζοντας ότι, ενώ έχει δεσμευτεί για πλεονάσματα 2%, εμφανίζει πλεονάσματα που φτάνουν το 5%. Κατά την εκτίμησή της, η διαφορά αυτή αντιστοιχεί σε πόρους περίπου 7 δισ. ευρώ, οι οποίοι έχουν σαφή πολιτική στόχευση.

Η ίδια κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι κατευθύνει τους πόρους αυτούς σε κουπόνια και φοροαπαλλαγές υπέρ ισχυρότερων οικονομικών στρωμάτων, αντί να τους χρησιμοποιεί για ουσιαστική ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και της παραγωγικής βάσης της χώρας.

«Πρώτη φορά βλέπω τόσο άγχος για τη φορολόγηση του πλούτου»

Σχολιάζοντας τις αντιδράσεις κυβερνητικών στελεχών και τις ερωτήσεις που τέθηκαν στη δημόσια συζήτηση, η Θεώνη Κουφονικολάκου ανέφερε ότι βλέπει για πρώτη φορά τόσο έντονο άγχος στα τηλεοπτικά πάνελ γύρω από τη φορολόγηση του πλούτου.

Η φράση της αυτή ήρθε ως απάντηση στη συνεχή πίεση που, όπως υποστήριξε, ασκείται στις προτάσεις της ΕΛ.Α.Σ. για αναδιανομή των φορολογικών βαρών. Η ίδια επέμεινε ότι η συζήτηση πρέπει να γίνει επί της ουσίας: ποιοι πλήρωσαν μέχρι σήμερα, ποιοι ωφελήθηκαν από το ισχύον μείγμα και ποια κοινωνική κατηγορία πρέπει πλέον να ελαφρυνθεί.

Στον πυρήνα της τοποθέτησής της βρέθηκε η θέση ότι η χώρα χρειάζεται νέο μοντέλο δημοσιονομικής πολιτικής, με λιγότερη πίεση στους μισθωτούς, αυστηρότερο έλεγχο στη διαφθορά και δικαιότερη συμμετοχή των υψηλών εισοδημάτων από κεφάλαιο στη χρηματοδότηση των δημόσιων αναγκών.

Η παρέμβαση της εκπροσώπου της ΕΛ.Α.Σ. δείχνει ότι το νέο πολιτικό σχήμα επιχειρεί να τοποθετήσει στο κέντρο της αντιπαράθεσης την κοινωνική πολιτική, τη διαφάνεια στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και τη φορολόγηση του πλούτου. Ταυτόχρονα, ανοίγει μέτωπο με την κυβέρνηση, κατηγορώντας την ότι διαθέτει δημοσιονομικό χώρο, τον οποίο επιλέγει να κατευθύνει με συγκεκριμένα ταξικά και πολιτικά κριτήρια.