Το ελληνέζικο κράτος των αξιοθρήνητων πολιτικών δυναστειών, των σύγχρονων κοτζαμπάσηδων, πατά γερά πάνω σε οθωμανικούς μεθοδολογικούς και αξιακούς πυλώνες. Η εικόνα του Κυριάκος Μητσοτάκης με άτσαλες, αμήχανες κινήσεις και βλέμμα χαρωπού κουταβιού δίπλα στον γερασμένο και εμφανώς καταβεβλημένο νεοσουλτάνο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αποτυπώνει με ακρίβεια την ψυχική ταυτότητα ηγεσιών που μέσα σε ελάχιστα χρόνια προκάλεσαν βαριές στρατηγικές απώλειες στον Ελληνισμό.
Υπογεννητικότητα, φτωχοποίηση, εποικισμός από αφροασιατικά στίφη, γλωσσικός απεμπλουτισμός, οικονομική κατάρρευση, πνευματική αποσάθρωση, ηθική διολίσθηση, ερήμωση της υπαίθρου συνθέτουν το τοπίο. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο κύκλος του έπεισαν την υπνωτισμένη πλειονότητα των φορολογουμένων πως αποτελεί κανονικότητα να καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι με τον δηλωμένο και αμετανόητο εχθρό για να ακούσουμε τι απαιτεί από εμάς. Θεωρείται μάλιστα θεμιτό να διαπραγματευόμαστε το ύψος των απωλειών μας, ενώ από την πλευρά μας σιωπούμε για όσα παρανόμως αφαιρέθηκαν.
Η κοινωνική βάση, ακόμη και μέσα στην ομίχλη της προπαγάνδας, αντιλαμβάνεται τι σημαίνουν οι τεμενάδες προς την Άγκυρα. Η αγανάκτηση για τις κινήσεις εξευμενισμού, που πληρώνονται με ελληνικά αναλώσιμα, παραμένει ζωντανή. Η στάση αυτή εδράζεται σε μια χιλιετία αιματηρών εμπειριών με μια δύναμη που απλώθηκε στην Ανατολία σαν πανούκλα και σφράγισε την Ιστορία με σφαγές και κατακτητικές εμμονές.
Την ίδια ώρα, οι ίδιοι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν την Τουρκία ως εχθρό και θα πανηγύριζαν τον κατακερματισμό της, ανέχονται στην ηγεσία της διπλωματίας πρόσωπα που σπεύδουν να υποκλιθούν μπροστά στον Ερντογάν και αποδέχονται τον χαρακτηρισμό του μειοδότη στο όνομα των ήρεμων νερών στο Αιγαίο. Ανέχονται και τον πολιτικό τους προϊστάμενο, τον Κυριάκο Μητσοτάκη, γνήσιο εκφραστή του διαβρωτικού κοτζαμπασισμού και μέλος οικογένειας που επί έναν αιώνα τρέφεται από το πρυτανείο της εξουσίας.
Η εξήγηση συμπυκνώνεται σε τέσσερις τουρκικές λέξεις. Χαράτσι, μπαξίσι, ρουσφέτι, ραχάτι. Με αυτά τα εργαλεία στήθηκε η ελληνέζικη παράγκα από πολιτικές δυνάμεις που συρρίκνωσαν τον Ελληνισμό σε γραικυλισμό. Η απόσταση ανάμεσα στον Έλληνα και στον γραικύλο μετριέται με αυτές τις τέσσερις λέξεις. Πληρωμή φόρων και παράλληλη δωροδοκία του κοτζαμπάση με αντάλλαγμα μια θέση στην ουρά της αναξιοκρατίας. Εξευμενισμός της εξουσίας για ένα ρουσφέτι και έναν μισθό χωρίς αντίκρισμα.
Πάνω σε αυτό το σχήμα χαράσσεται η πορεία ενός συλλογικού σκάφους που μπάζει νερά. Στο τιμόνι στέκονται εμφανώς ελλειμματικοί ελληνόφωνοι ηγετίσκοι. Η συνάντηση Μητσοτάκη με τον Ερντογάν έμοιαζε με επίσκεψη δικαιοδόχου στα κεντρικά της μητρικής εταιρείας για οδηγίες και πιστοποίηση γραμμής.
Η χώρα αξίζει περισσότερα από μια διοίκηση υποτελών. Ο λαός αξίζει καλύτερη μοίρα από τον ρόλο του πελάτη σε οθωμανικό κατάστημα εξυπηρετήσεων.
