10 Ιουνίου 2026

Λαβρόφ: Ξεκαθαρίστε αν η Αρμενία είναι στο CSTO

πρΑΙμ Σύνοψη Άρθρου

  • Ο Λαβρόφ ζητά άμεση διευκρίνιση για τη συμμετοχή της Αρμενίας στο CSTO.
  • Η Αρμενία απουσίασε από τη σύνοδο υπουργών Εξωτερικών της συμμαχίας.
  • Το Ερεβάν καθυστερεί τις συνδρομές του, επιδεινώνοντας τις σχέσεις με τη Μόσχα.
  • Η αποστασιοποίηση της Αρμενίας οφείλεται στη δυσαρέσκεια για τη στάση του CSTO στις συγκρούσεις με το Αζερμπαϊτζάν.

Σε μια κίνηση που υπογραμμίζει την αυξανόμενη ρωγμή στις σχέσεις Μόσχας και Ερεβάν, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, έθεσε τελεσίγραφο στην Αρμενία, ζητώντας να διευκρινιστεί άμεσα η συμμετοχή της στον Οργανισμό της Συνθήκης Συλλογικής Ασφάλειας (CSTO). Η στρατιωτική συμμαχία, η οποία περιλαμβάνει έξι πρώην σοβιετικές δημοκρατίες και συχνά χαρακτηρίζεται διεθνώς ως το "ρωσικό ΝΑΤΟ", βρίσκεται αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή εσωτερική κρίση.

Κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε μετά την ολοκλήρωση της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών του CSTO, από την οποία η Αρμενία επέλεξε να απουσιάσει, ο Λαβρόφ ήταν κατηγορηματικός. Τόνισε ότι το ζήτημα της συμμετοχής του Ερεβάν στη συμμαχία δεν μπορεί να παραμείνει σε εκκρεμότητα και πρέπει να επιλυθεί το συντομότερο δυνατόν. Η ρητορική του Ρώσου αξιωματούχου δεν άφησε περιθώρια για διπλωματικές υπεκφυγές, καθιστώντας σαφές ότι η Μόσχα απαιτεί σαφήνεια.

Πέρα από την πολιτική ασάφεια, ο Λαβρόφ αποκάλυψε και μια πρακτική διάσταση της αποξένωσης: η Αρμενία έχει καθυστερήσει την καταβολή των οικονομικών της συνδρομών προς τον οργανισμό. Αυτή η εξέλιξη προσθέτει ένα ακόμη επίπεδο έντασης στις ήδη ψυχρές σχέσεις μεταξύ των δύο πλευρών, υποδηλώνοντας μια de facto αποχώρηση από τις υποχρεώσεις της χώρας έναντι της συμμαχίας.

Η σταδιακή αποστασιοποίηση της Αρμενίας από τον CSTO δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Τα τελευταία χρόνια, το Ερεβάν έχει εκφράσει έντονη δυσαρέσκεια για την αδράνεια και την ανεπαρκή στήριξη που έλαβε από τη συμμαχία κατά τη διάρκεια των συγκρούσεων με το Αζερμπαϊτζάν το 2020 και το 2023. Η αίσθηση εγκατάλειψης από τον παραδοσιακό της σύμμαχο έχει ωθήσει την αρμενική ηγεσία σε μια στρατηγική στροφή προς τη Δύση, με κύριο στόχο την ενίσχυση των διμερών σχέσεων και τη μακροπρόθεσμη προοπτική ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτή η γεωπολιτική μετατόπιση δοκιμάζει τα όρια της ρωσικής επιρροής στον Νότιο Καύκασο.