Λιβύη: Άνοιξε ξανά ο αγωγός Σαράρα-Ζαουίγια

Η κρατική εταιρεία πετρελαίου της Λιβύης, η Εθνική Επιχείρηση Πετρελαίου (ΕΕΠ), ανακοίνωσε το βράδυ του Σαββάτου την επαναλειτουργία ενός κρίσιμου πετρελαιαγωγού, ο οποίος είχε τεθεί εκτός λειτουργίας για αρκετές ημέρες από ένοπλη ομάδα. Η διακοπή αυτή προκάλεσε σημαντικές οικονομικές απώλειες, οι οποίες εκτιμώνται σε 95 εκατομμύρια αμερικανικά δολάρια για τη χώρα, σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις.

Ο συγκεκριμένος αγωγός αποτελεί ζωτικής σημασίας υποδομή, καθώς συνδέει το κοίτασμα Ας Σαράρα, που βρίσκεται στα νοτιοδυτικά της χώρας, με τον τερματικό σταθμό στο λιμάνι της Ζαουίγια, στα βόρεια. Η επαναφορά της λειτουργίας του κρίθηκε απαραίτητη για τη σταθεροποίηση της ροής του αργού πετρελαίου προς τις εξαγωγικές αγορές.

Σε επίσημο δελτίο Τύπου, η ΕΕΠ γνωστοποίησε ότι άνοιξε εκ νέου η βάνα υπ’ αριθμόν επτά, επιτρέποντας την επανέναρξη της άντλησης πετρελαίου μέσω του αγωγού Σαράρα-Ζαουίγια. Η διαχείριση του αγωγού ανήκει στην Akakus, μια κοινοπραξία στην οποία συμμετέχουν η ΕΕΠ, η ισπανική Repsol, η γαλλική TotalEnergies, η αυστριακή ÖMV και η νορβηγική Statoil, γεγονός που υπογραμμίζει τη διεθνή διάσταση της ενεργειακής υποδομής.

Η ΕΕΠ διαβεβαίωσε ότι τεχνικές και επιχειρησιακές ομάδες βρέθηκαν επιτόπου και φρόντισαν να εγγυηθούν την επανέναρξη της λειτουργίας του αγωγού με κάθε δυνατή ασφάλεια. Η κρατική εταιρεία δεν παρείχε περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τις ταυτότητες των μελών της ένοπλης ομάδας που προχώρησε στο κλείσιμο, ούτε και για τα αιτήματα ή τις διεκδικήσεις που προέβαλαν.

Νωρίτερα, η ΕΕΠ είχε αναφερθεί σε οικονομικές ζημίες εξαιτίας του εξαναγκαστικού και παρατεταμένου κλεισίματος του πετρελαιαγωγού Ας Σαράρα, υπολογίζοντας ότι οι απώλειες ανήλθαν σε 95 εκατομμύρια δολάρια μέσα σε πέντε ημέρες. Το γεγονός αυτό αναδεικνύει την ευαισθησία της λιβυκής οικονομίας σε τέτοιες διακοπές.

Τα προβλήματα στην παραγωγή πετρελαίου και φυσικού αερίου είναι συχνό φαινόμενο στη Λιβύη, όπου ένοπλες ομάδες ή κινήματα διαμαρτυρίας προβαίνουν τακτικά σε αποκλεισμούς κοιτασμάτων αργού, πετρελαιαγωγών ή τερματικών σταθμών, προκειμένου να ικανοποιήσουν ποικίλες διεκδικήσεις τους. Αυτή η πρακτική έχει ως αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση της ενεργειακής ασφάλειας της χώρας.

Η αποστολή υποστήριξης του ΟΗΕ στη Λιβύη (MANUL στα γαλλικά, UNSMIL στα αγγλικά) εξέφρασε την ανησυχία της για τα προβλήματα στον αγωγό Σαράρα-Ζαουίγια. Σημείωσε ότι τα επεισόδια έπληξαν την κυριότερη πηγή εσόδων των Λίβυων, αύξησαν την ανάγκη εισαγωγών καυσίμων και άσκησαν επιπλέον πίεση στα δημοσιονομικά της χώρας, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για σταθερότητα.

Η χώρα, η οποία διαθέτει τα μεγαλύτερα επιβεβαιωμένα αποθέματα πετρελαίου στην Αφρική, βυθίστηκε στο χάος μετά την εξέγερση που οδήγησε στην ανατροπή και τον θάνατο του Μουάμαρ Καντάφι το 2011. Έκτοτε, η Λιβύη εξακολουθεί να έχει δύο αντίπαλες κυβερνήσεις που διεκδικούν την εξουσία: αυτή υπό τον πρωθυπουργό Αμπντελχαμίντ Ντμπάιμπα, με έδρα την Τρίπολη, η οποία αναγνωρίζεται από τη διεθνή κοινότητα, και μια δεύτερη στο ανατολικό τμήμα της χώρας, την οποία ελέγχουν ο ισχυρός στρατάρχης Χαλίφα Χαφτάρ και οι γιοι του. Αυτή η πολιτική διχοτόμηση συμβάλλει στην συνεχή αστάθεια και στις διακοπές στην ενεργειακή υποδομή.